วันที่ 81 เข้าใจดี...(8 กันยายน 2559)

เนื่องจากเมื่อวานไม่ได้สั่งการบ้านทิ้งไว้ให้นักเรียน เช้านี้จึงต้องรีบมาเขียนการบ้านก่อนที่นักเรียนจะมา เอ่อ!...จะสั่งการบ้านอะไรดีล่ะ เพราะตอนนี้ทั้งไทยกับคณิตศาสตร์ สอนแทบไม่ทัน งานก็ตรวจไม่ทันเช่นกัน สั่งอ่าน สั่งท่องไปก่อนละกันนะคะ

จากนั้นก็มายืนรับนักเรียนหน้าแผนกเหมือนอย่างเช่นทุกวัน ขณะที่กำลังยืนคุยกับเพื่อน T.Shuaib ก็เข้ามาถามว่า “ไอเดียอยู่ห้องไหน” “...อ่อ...อยู่ห้องหนูนี่แหละค่ะ” จากนั้นแกก็ยื่นกระดาษรูปหัวใจแผ่นเล็ก ๆ มาให้ และพูดต่อมาอีกว่า “ทีเชอร์เห็นมันตกอยู่ในห้อง stem เมื่อวาน
ทีเชอร์อ่านดูคิดว่าน่าจะเป็นทีเชอร์ก้อยนักศึกษา เพราะทีเชอร์ก้อยอีกคนคงไม่ย้ายไปไหน” (สำเนียงฝรั่งพูดไทย แหม๋ๆ ฝรั่งพูดไทย แถมยังอ่านภาษาไทยออกอีกด้วย สุดยอดจริง ๆ)

หลังจากนั้น ฉันก็หยิบกระดาษรูปหัวใจแผ่นเล็ก ๆ แผ่นนั้นมาอ่าน แม้ว่ามันจะแผ่นเล็ก แต่มันก็ทำให้น้ำตาฉันเกือบไหลตั้งแต่เช้าเลย ในกระดาษแม้อาจจะมีเขียนตกหล่น ไม่ถูกต้องบ้าง แต่ฉันเข้าใจความหมายมันดี…ทีเชอร์ก็ไม่อยากจากไปไหน อยากเห็นพวกเด็กๆ เติบโตไปเรื่อย ๆ

(จากไอเดีย รัก T.ก้อยมาก ๆ อยากเห็นอีกนาน ๆ T.ก้อยจะย้ายโรงเรียนทำไม อยากเห็น T.ก้อย นาน ๆ จากไอเดีย)

เมื่อทำกิจกรรมหน้าเสาธงเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เข้าสู่คาบโฮมรูม และการเรียนการสอนในภาคเช้า แต่เนื่องจากวันนี้เราไม่มีสอนในภาคเช้าจึงทำหน้าที่ตรวจการบ้านต่อไป เข้าสู่คาบเรียนที่ 3 กับวิชาว่ายน้ำ เราก็ยังคงทำหน้าที่เฝ้าเด็กที่ไม่ได้เอาชุดว่ายน้ำในห้องเรียนต่อไป จึงถือเอาโอกาสนี้สอบแก้เด็กที่สอบไม่ผ่านวิชาภาษาไทยตอนกลางภาค ก็แค่คนเดียวเท่านั้นเองนะ ไม่น่าตกเลย แต่ก็เข้าใจในตัวเด็กดี...แก้ได้คะแนนมากเท่าไหร่ก็ได้แค่ครึ่งคะแนนเท่านั้นแหละ สู้ต่อไปนะคะ ^^

เข้าสู่การเรียนในภาคบ่ายเริ่มต้นวิชาแรกด้วยวิชาภาษาไทย วันนี้ให้เด็กเรียนรู้เรื่องมารยาทในการฟัง ดู และพูด โดยการยกตัวอย่างสถานการณ์มาให้นักเรียนช่วยกันวิเคราะห์ จากนั้นก็ใช้วิธีการอธิบายความรู้ แล้วให้นักเรียนทำสรุปความรู้เป็นผังมโนทัศน์

และจากนั้นก็ต่อด้วยวิชาคณิตศาสตร์ ในคาบที่ 6 จากนั้นก็ยาวเลย จนถึงคาบ gifted แบบ 3 คาบรวด จึงไม่แปลกที่นักเรียนจะสงสัย ทำไมคาบคณิตศาสตร์วันนี้มันนานจัง 555 งานนี้มีเสียงแหบเป็นช่วง ๆ เลยนะจะบอกให้

          เย็นนี้ไม่มีเวร กลับหอได้ คืนนี้ยังต้องนั่งทำแผนเพื่อส่งวันพรุ่งนี้ ไม่งั้นก็สายอีกเช่นเคยนะจ๊ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวรัตนา กาวีเมือง...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)