วันที่ 74 ความภาคภูมิใจของครู (5/9/2559)

miwnii
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

สวัสดีเช้าวันจันทร์ สถานที่โรงเรียนยังเก็บไม่เรียบร้อย เพราะวันเสาร์ที่ผ่านมาโรงเรียนเป็นเจ้าภาพจัดงานการแข่งขันศิลปะ หัตถกรรมนักเรียน เขต1 ครั้งที่ 26 ห้องเราก็ส่งตัวแทนนักเรียนไปแข่งขันคัดลายมือ กับผูกเงื่อนลูกเสือ ตื่นเต้นอยากรู้ผลเร็วๆ

พอครูแต๋งมาก็ลองถามครูแต๋งดู ครูบอกว่าคัดลายมือของนักเรียนเราไม่มีโอกาสที่จะได้เลย เพราะครูที่เป็นหัวหน้าวิชาภาษาไทยบอกมา แค่เหรียญทองแดงเราก็ยังไม่ได้เลย สรสารเด็กเนาะ ตั้งหน้าตั้งตาฝึกมาเป็นสองอาทิตย์ แต่ก็ไม่เป็นไรถือว่าไปเอาประสบการณ์ละกันเนาะ ก็เลยมาถามถึงผลการแข่งขันผูกเงื่อน ครูบอกว่าไม่รู้เหมือนกันลองเข้าไปดูในเว็บโรงเรียนสิ เราก็เลยลองเข้าไปดูแต่ผูกเงื่อน ผลการแข่งขันได้อันดับสุดท้าย เหรียญทองแดง ก็ไม่ได้ไปแข่งขันระดับภาคต่อไป

วันนี้คาบแรกมีสอนวิชาภาษาไทย วันนี้สอนเรื่องคำพ้องเสียง ก่อนเรียนเราให้เด็กลองยกตัวอย่างคำมา เด็กยกตัวอย่างได้เยอะเหมือนกัน ทั้งๆที่ไม่มีพื้นฐานเรื่องนี้มาก่อน รู้แค่ว่าลักษณะเป็นยังไง เด็กเก่งแบบนี้ครูก็ดีใจ วันนี้ให้จับกลุ่มแล้วแต่งประโยคจากคำพ้องเสียงแต่ละคู่ แต่ละกลุ่มก็แต่งได้ถึงขั้นดีเลยทีเดียว แบบนี้ค่อยมีกำลังใจสอนต่อ แต่เสียอย่างเดียวคือเสียงดังตอนทำงานกลุ่มนี่แหละ ไม่รู้จะแก้ยังไงดี แม้แต่ครูประจำชั้นยังเอาไม่อยู่

ได้เวลาพักทานข้าว ก็ทานข้าวไปด้วย พี่ผู้ช่วยครูห้อง 3/3 ก็ถามถึงผลการแข่งขันว่าคัดลายมือได้รางวัลอะไร เราก็เลยบอกไปว่าไม่ได้ซักอย่างเลย พี่เขาก็บอกให้ลองเข้าไปดูในเว็บอีก เราก็เข้าเว็บพร้อมกับกินข้าวไปด้วย พอดูผลเท่านั้นแหละเกือบสำลัก เด็กได้เหรียญทองอันดับ 1 เป็นไปได้ยังไง ก็ครูบอกว่าไม่ได้สักอันเลย ก็ดีใจจนกินข้าวไม่ลง ภูมิใจแทนเด็ก แล้วก็ดีใจที่ความพยายามในการฝึกเด็กของเราไม่สูญเปล่า แม่จะไม่ได้ช่วยอะไรมาก แต่ก็ช่วยดูแลยังภูมิใจขนาดนี้เลย แต่เงียบไว้ก่อนดีกว่า รอครูแต๋งทานข้าวแล้วกลับขึ้นห้องค่อยบอกเอา ไม่แน่ครูอาจจะรู้แล้วก็ได้

ทานข้าวเสร็จก็ขึ้นมาบนห้อง รอครูแต๋งขึ้นมา ตื่นเต้นแทน พอครูขึ้นมาเราก็บอกไปว่ามีข่าวดีจะบอก แล้วก็ยื่นโทรศัพท์ของเราให้แกดู แกดีใจกรี้ดเต็มห้องเลย จนเด็กต้องหันมาดู แกดีใจจนวิ่งออกไปนอกห้อง สักพักก็กลับเข้ามาพร้อมครูห้อง 3/3 แล้วก็เอาผลให้ดู แกยิ้มไม่หุบเลยล่ะ คงจะภูมิใจแล้วดีใจมาก เพื่อนๆในห้องก็พากันปรบมือให้กับจิงโจ้ นักเรียนที่ไปแข่งคัดลายมือนั่นเอง นางยิ้มไม่หุบเลย ครูแต๋งก็เลยโทไปบอกแม่ของเด็ก แม่ของเด็กก็ดีใจมากเช่นกัน เป็นข่าวดีในรอบปีเลยล่ะ แล้วจะได้แข่งอีกทีก็วันที่ 25 ที่จะถึงนี้ ไว้มาฝึกกันหนักกว่าเดิมนะ ขอเก็บภาพไว้เป็นที่ระลึกละกันเนาะ ครั้งหนึ่งของการฝึกสอน


หลังที่ดีใจจนดึงสติกลับมาได้แล้ว เราก็ต้องทำหน้าที่ตัวเอง สอนคณิตศาสตร์ไง วันนี้สอนเรื่อง การเลือกหน่วยการชั่งที่เหมาะสม เด็กก็ตอบคำถามและทำแบบฝึกหัดได้ดี ทำได้เต็มเกือบทุกคน ตอนให้ทำแบบฝึกหัดก็เดินดูแต่ละคนทำ เผื่อมีใครสงสัยจะได้ถามเลย ไปเจอนักเรียนหญิงคนหนึ่ง การวางหนังสือของนางก็แปลกดีนะ โตีะมันไม่กว่างพอหรือยังไง ทำไมต้องเอาตั้งแบบนั้น ฮาได้อีก


วันนี้ได้รับความสุขกันถ้วนหน้า นี่แหละนะที่เขาเรียกว่าความถาคภูมิใจของครูที่เห็นเด็กได้ดี :)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนันทพร จันต๊ะวงค์ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)