ความทรงจำในวัยเด็กของผมงดงามอยู่เสมอ ๆ ยิ่งเมื่อเติบโตขึ้น ความทรงจำกลับเด่นชัดขึ้นเรื่อย ๆ (ในบางเรื่อง)

เมื่อเติบโตขึ้น ผมเหมือนโหยหาสิ่งที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตยามวัยเยาว์

คงเหมือนคนยุคนี้ที่กำลังค้นหา และออกไปเดินทางหาโปเกม่อน 555


"ควาย"

เป็นสัตว์ที่มีพระคุณ และเป็นสัตว์ที่สร้างชีวิต เป็นสิ่งที่เป็นขวัญคู่กับ "ข้าว"

ควายเป็นสัตว์ที่เคียงคู่อาชีพชาวนา กระดูกสันหลังของชาติ นับเป็นหนึ่งในอาชีพที่ผมเทิดทูน

ชาวนา ครู หมอ และสัปเหร่อ


ตอนปิดเทอม แม่จะส่งผมไปอยู่กับตาและยาย ที่จังหวัดเลย

ซึ่งตอนนั้น ที่นั้นยังทำนา มีควายอยู่ 5 ตัว

ตากับยายมอบสิทธิ์ให้ผม ตั้งชื่อได้ ผมก็ตั้งชื่อตามชื่อผลไม้

ทุกวัน จะพาพวกควายไปกินหญ้า ขี่หลัง เอาเข้าคอก

และสุมไฟ กันยุงไม่ให้มันกัด


ตอนนั้น แค่มันแววตาของควายแต่ละตัว

ถึงแม้รูปร่าง และสีผิวเหมือนกัน ผมก็สามารถแยกแยะออกได้

แต่ตอนนี้ ผมยังแปลกใจว่า

ทำไมตอนเด็ก ๆ ผมจำควายทุกตัวของผมได้.....

แต่ตอนนี้ ผมยังจำชื่อเพื่อนสมัยเรียนชั้น ป. 1 ด้วยกันมา ไม่ได้แล้ว

หรือพระเจ้าเอาพรสวรรค์นี้คืนจากผม...



(รูปจาก http://www.manager.co.th/Local/ViewNews.aspx?NewsI...)