ร่างกายที่ไร้หัวใจ


ร่างกายที่ไร้หัวใจ

กระต่ายใต้เงาจันทร์
เหนื่อยล้าเต็มทีกับชีวิต
โลกลิขิตความเศร้าหรือเราหม่น
เหนื่อยกายใจเจ้าเฝ้าอดทน
คำว่าคนวุ่นวายใจสิ้นดี


วาดหวังเหลือหลายใจยังสู้
หมั่นเพาะบ่มความรู้กระเสือกกระสน
ไม่มีเส้นไม่มีสายอับใจจน
เราแค่คนไร้ค่าบ้าสิ้นดี


ทำดีแล้วได้อะไรเล่า
มีน้ำตาอยู่กับเจ้าในตอนนี้
ช่างเคว้งคว้างอ้างว้างในชีวี
เหลือลมหายใจที่มีไปวันๆ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทกลอนกระต่ายใต้เงาจันทร์



ความเห็น (0)