ความทรงจำดีๆที่เชียงคาน....

เรื่องเล่าอื่นๆ

ความทรงจำดีๆที่เชียงคาน


ในช่วงเดือนมกราคมเป็นปิดเทอมผมและเพื่อนๆได้ชวนกันไปเที่ยวที่เชียงคาน ผมรู้สึกตื่นเต้นมากเพราะการไปเที่ยวครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้งที่ผมไป เพราะทุกครั้งที่ไปผมจะไปเที่ยวกับพวกเพื่อนผู้ชายหรือครอบครัวผม แต่ครั้งนี้ผมได้ไปเที่ยวกับพวกเพื่อนๆในสาขาผมที่เป็นเพื่อนหญิง(ผมเป็นผู้ชายคนเดียวในสาขา) ในการเดินทางเราก็นัดกันว่าให้มาขึ้นรถที่บขส.ขอนแก่น ในระหว่างเดินทางพวกเราก็ถ่ายรูปกันไปเรื่อยผมก็นั่งคิดมันก็เป็นอีกความรู้สึกที่ต่างกับมากับเพื่อนผู้ชายเพราะ ส่วนมากถ้ามากับเพื่อนผู้ชายจะไม่ค่อยได้ถ่ายส่วนมากจะถ่ายแกล้งกันมากกว่า555 ก็เป็นอย่างที่ผมคิดครับพอมาถึงเชียงคานก็กลายเป็นผมที่เป็นตากล้องให้เพื่อนเพราะเพื่อนเห็นว่าผมชอบถ่ายรูป แต่ผมไม่มีกล้องดิจิตอลนะครับใช้กล้องโทรศัพท์ถ่ายเอาล้วนๆ


พอไปถึงเราก็พากันเข้าเอาของไปไว้ที่พักเป็นห้องที่เราโทรจองมาแล้ว เป็นห้องเดียวมีอยู่3เพียง เราไปกัน6คนเลยเอาเตียงมาต่อกันแต่ดีตรงที่ว่าเราสนิทกันมากเพื่อนผมจึงไม่ถือว่าจะมีผู้ชายนอนด้วยในห้องเพราะเราก็นอนกันหลายคน กลายเป็นผมซะด้วยซ้ำที่โดนพวกมันแกล้งบ่อยๆ555 พอเรานอนพักกันจนหายเหนื่อยก็ชวนกันไปเดินเล่นที่ริมโขงผมก็ได้ไปถ่ายรูปเล่นไปรู้สึกเป็นอิสระดีครับ บรรยากาศก็ดีไม่มีรถติดไม่ใครต้องค่อยมาเร่งเราเดินไปเรื่อยๆดูพระอาทิตย์ตกดินตามริมโขง


พอถึงช่วงกลางคืนผมกับเพื่อนก็ไปเดินเล่นที่ถนนคนเดิน มันเป็นอะไรที่สวยงามมากครับต่างจากบ้านผมที่มีแต่ตึกแถวมีรถเยอะๆ แต่ทีเชียงคานมีแต่บ้านไม้หลังสวยๆมีคนขายของตามทางและไม่มีรถติดต่างคนต่างเดินก็สนุกดีครับ พอพวกเราเดินกันจนเหนื่อยก็พากันกลับที่ห้องพักครับเพราะไม่อยากเดินดึกมากพวกเพื่อนผมมีแต่ผู้หญิงกลัวจะมีอันตราย


ถึงเช้าวันสุดท้ายผมได้มีโอกาสได้ไปดูพระอาทิตย์ตกครับที่”ภูทอกทะเลหมอกเชียงคาน” เป็นวิวธรรมชาติที่สวยมากๆครับมีทะเลหมอกเต็มไปหมด มีอากาศที่บริสุทธิ์ผมอยากไปเจอด้วยตัวเองครับแล้วจะรู้เลยว่าธรรมชาติมีอะไรสวยๆอีกเยอะที่เรายังไม่เคยเห็น


หลังจากดูทะเลหมอกเสร็จเราก็กลับมาที่ห้องพักเพื่อที่จะเก็บของเก็บกระเป๋าเพื่อที่จะกลับบ้าน ในเชียงคานจะมีที่ขึ้นรถอยู่ที่ตลาดโดยที่เราจะต้องเดินไปขึ้นรถโดยสารด้วยตัวเอง ก็เป็นไรที่สนุกดีครับหลังจากทีเรารอรถก็ขึ้นรถเพื่อกลับมหาสารคามอย่างปลอดภัยดีครับ หลังจากที่ผมได้ไปเที่ยวเชียงคานครั้งนี้แล้วผมได้สัญญากับตัวเองว่าผมต้องมีโอกาสกลับไปเทียวเชียงคานอีกสักครั้งแล้วต้องมีกล้องดิจิตอลเพื่อไปถ่ายรูปวิวสวยๆกลับมาติดที่บ้านให้ได้เพราะครั้งนี้ผมไปใช้แต่กล้องโทรศัพท์ถ่ายเวลาปริ้นออกมาภาพจะแตกไม่สวยเหมือนกล้องดิจิตอล แล้วเราจะมาพบกันใหม่เชียงคาน....


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มงคล เฉลิมบุตร



ความเห็น (0)