เรื่องเล่าอื่นๆ

พ่อฮักแม่ฮักในค่ายครูบ้านนอก


ในวันที่ไปค่ายครูบ้านนอกได้มีการจับฉลากลูกฮักแล้วแม่ใบ ก็จับฉลากได้ผมเป็นลูกฮักผมเห็นว่าแม่ใบดีใจมากที่จำได้ผมเพราะแม่ใบมรแต่ลูกสาวที่บ้านเลยเลยอยากได้ลูกๆชาวที่เป็นผู้ชาย เพราะผู้ชายในค่ายมีน้อยมากประมาณ20คนส่วนผู้หญิงมี120คน หลังจากที่แม่ใบจับได้ผมในวันแรกชาวค่ายก็ได้ปล่อยให้ลูกฮักไปบ้านพ่อฮักแม่ฮักเพื่อที่จะดูบ้านว่าอยู่ทางไหนเพื่อที่จะใช้เป็นที่อาบน้ำ ผมก็ได้ไปที่บ้านแม่เป็นบ้านชั้นเดียวครับมีอยู่บ้านทั้งหมด6คนครับ มีแม่ใบ พ่อหนุ่มและลูกอีก3คน(เป็นผู้หญิงหมด) ย่าและป้าที่เป็นพี่สาวแม่ใบ ในวันแรกผมก็ยังอายๆและเกรงใจที่จะกินข้าวในบ้านแม่ใบ เพราะเลยบอกไปว่าผมขออาบน้ำเฉยๆครับผมยังไม่หิวข้าว ผมเลยอาบน้ำเสร็จแล้วไปกินข้าวที่โรงเรียน พอวันที่2ผมก็ได้เดินมาอาบน้ำที่บ้านแม่ใบเหมือนเดิมหลังจากอาบน้ำเสร็จผมก็ออกมานอนเปเล่นทีบ้านแม่ใบและเล่นกลับน้องๆที่เป็นลูกสาวแม่ใบ ในช่วงเที่ยงแม่ใบเลยถามผมว่า....

แม่ใบ: ลูกๆกินข้าวนำกันก่อนบ่ แม่สิทำทอดไข่กับพล่าหมูให้กิน

ผม: บ่เป็นหยังครับแม่ผมบ่ทันหิวแม่กินกับน้องกับย่าก่อนเลยก็ได้ครับ (ด้วยความที่ผมเป็นคนเกรงใจคนเลยตอบไปว่าไม่กิน)

แม่ใบ: คือบ่กินข้าวนำแม่นอน รังเกียจแม่ติลูกที่บ้านแม่มีคนแก่ (ย่า) กับเด็กน้อยหลายเลยบ่กล้ากิน

ผม: หลังจากแม่ใบพูดจบผมถึงกับสะกิดใจ!! เลยตอบไปผมบ่ได้รังเกียจดอกครับ ผมเป็นคนเกรงใจคนบ่ค่อยกล้ากินข้าวบ้านคนอื่นครับ แล้วผมก็เดินลงไปกินข้าวกับแม่ใบ

หลังจากนั้นแม่ใบก็ยิ้มและบอกผมว่าแม่ดีใจที่โตบ่รังเกียจบ้านแม่ ตอนแรกแม่ว่าสิบ่ไปจับฉลากเอาลูกฮักแล้วย่านเขารังเกียจว่ามีแต่เด็กน้อยกับคนแก่ในบ้าน แต่แม่ก็ดีใจอยู่ที่ได้โตเป็นลูกฮัก แล้วผมกับแม่ใบก็นั่งกินข้าวด้วยและถามถึงเรื่องบ้านผม ผมก็เล่าว่าผมเป็นคนสารคามถ้าหากว่าแม่ใบได้เข้ามาในสารคามให้มาแวะบ้านผมได้ผมอยากเลี้ยงข้าวคืนและพาน้องไปเล่นของเล่นที่เสริมไทย(เพราะบ้านผมอยู่ใกล้เสริมไทย) หลังจากวันนั้นผมก็มาอาบน้ำและกินข้าวที่บ้านแม่ใบทุกวันจนวันสุดท้ายที่จะกลับมหาลัยผมรู้สึกแปลกๆเป็นความรู้สึกใจหายนิดๆที่ต้องกลับแล้วต้องไม่ได้เจอน้องๆและแม่ใบอีก ผมก็ได้มาดินข้าวและเล่นกับน้องที่หน้าบ้านเหมือนเคย อยู่ดีๆน้องหญิง(น้องคนเล็กสุด อ.3)ก็มาขอถ่ายรูปผมไว้เผื่อเวลาคิดถึงจะได้กดดู ผมถึงกับน้ำตาคลอ ว่าทำไมเวลาแค่แปปเดียวน้องถึงผูกพันธ์กับผมได้ขนาดนี้เพราะผมชอบอุ้มน้องขี่หลังเดินเล่นและปั่นจักรยานเล่น หลังจากกินข้าวเสร็จผมก็ได้เอาขนมและนมให้แม่ใบไว้เป็นสิ่งขอบคุณที่ดูแลจนจบค่าย วันที่จะออกรถกลับแม่ใบก็เดินมาจากบ้านแล้วเอาหมอนมาให้ผม1ใบแล้วบอกว่า แม่บ่รวยดอกลูกบ้านแม่ทำนาบ่มีเงินซื้อของแพงให้เด้อ ผมได้แต่ขอบคุณแล้วบอกว่าไม่เป็นไรที่แม่ให้ที่อาบน้ำและทำกับข้าวให้กินก็ดีมากพอแล้ว ผมเลยขอเบอร์แม่ใบและเอาเบอร์ผมให้เผื่อวันไหนที่จะมาบ้านผมแม่ใบจะได้โทรหา แล้วผมก็ไหว้บอกลาแม่ใบและขึ้นรถกลับมหาลัย..

“ขอบคุณทุกความทรงจำและความรู้สึกดีๆที่พ่อฮักแม่ฮักมีให้จากการไปค่ายครูบ้านนอก”

บรรยากาศบ้านพ่ออักแม่ฮัก