ชีวิตฉันใน มมส


ตั้งแต่วันแรกที่พ่อกับแม่ได้มาส่งฉันที่มหาลัย วันนั้นเป็นวันที่ฉัน"ร้องให้หนักมาก" เพราะไม่เคยห่างจากบ้านมาไกล ฉันได้เข้ามาพักที่หอพักยางสีสุราช และต้องมาอยู่หอพักกับเพื่อนอีกสามคนซึ่งก็ไม่รู้จักเลยว่าเป็นใครมาจากไหน เขาจะเป็นคนยังไง??? เราจะอยู่กับเขาได้ไหม คืนแรกฉันก็ได้นอนอยู่คนเดียวเพราะว่าเพื่อนๆยังไม่เข้ามาอยู่ คืนนั้นฉันร้องให้ และกลัวมาก จนไม่ได้นอนทั้งคืน วันต่อมาเพื่อนๆก็ได้ย้ายเข้ามาอยู่ห้องเดียวกัน แรกๆก็ไม่กล้าพูดคุยกันเพราะไม่ค่อยสนิทกัน พออยู่ไปอยู่มาก็สนิทกันมากยิ่งขึ้น แล้วต่อมาฉันก็ปรับตัวได้รู้สึกไม่กลัว และก็ไม่ร้องให้ พออยู่ไปนานๆก็อยู่ได้ฉันเริ่มมีเพื่อนมากยิ่งขึ้น เวลาไปเรียนฉันก็จะถามชื่อเพื่อน และขอเฟสเพื่อนไว้ เพื่อที่จะติดต่อกันได้ง่ายขึ้น วันหนึ่งฉันได้เข้าคลาสเชียร์ของมหาวิทยาลัยยอมรับเลยว่าเข้าวันแรกก็รู้สึกชอบ เพราะว่ามีเพื่อนต่างคณะมากมาย ได้คุยกัน ได้ถามชื่อกัน ได้ทำกิจกรรมร่วมกันมากมาย จนฉันได้เรียนรู้และได้ประสบการณ์มากเลยทีเดียว



ส่วนเวลาไปเรียนในช่วงแรกๆที่ยังปรับตัวไม่ได้ก็เรียนไม่ค่อยเข้าใจ แล้วตัวเองก็เป็นคนเรียนไม่เก่งด้วย ต่อมาก็ได้ปรับตัวเข้าหาเพื่อนมากขึ้น ขยันอ่านหนังสือมากขึ้นจนทำให้เรียนเข้าใจมากขึ้น ฉันจึงคิดว่ามหาลัยไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เราคิด ถามว่าเรียนยากไหม มันก็ยากแต่เราก็ต้องขยันและตั้งใจทำให้ได้ ฉันคิดว่าไม่มีอะไรยากเกินไปถ้าเราคิดจะทำ

เดือนแรกที่เข้ามาอยู่รู้สึกได้เลยว่า"น้ำหนักขึ้น" เพราะปรับตัวกับการกินไม่ได้ แต่ละวันกินเยอะมาก กินได้ตลอดเวลา เวลาหิวก็ไปที่ตลาดน้อย ที่นั่นมีของกินหลายอย่าง ถ้าหิวดึกๆก็จะไปเซเว่นที่อยู่พลาซ่า พอรู้สึกว่าตัวเองน้ำหนักขึ้น จึงปรับเปลี่ยนวิธีการกินใหม่จนทำให้ปรับตัวได้และน้ำหนักลงมาเท่าเดิมซึ่งใช้เวลาปรับตัวอยู่นานพอสมควร ฉันเชื่อว่าเด็กที่เข้ามาเรียนปีหนึ่งส่วนมากจะอ้วนขึ้นทุกคนเพราะกินไม่เป็นเวลาและยังปรับตัวไม่ได้

ทำไมถึงมาเรียนที่ มมส?????

ฉันได้มีโอกาสได้เข้าค่ายแนะแนวที่โรงเรียน โดยรุ่นพี่ที่มาแนะแนวให้ก็เป็นรุ่นพี่ศิทย์เก่าที่โรงเรียนที่ได้ไปเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่ มมส ตอนนั้นฉันรู็สึกประทับใจรุ่นพี่ และประทับใจในมหาวิทยาลัย ฉันจึงคิดว่าฉันต้องมาเรียนที่นี่ให้ได้ และในที่สุดฉันก็เลยตัดสินใจลงสมัครเรียนที่นี่ในรอบโครงการวิศวกรรุ่นใหม่ ฉันฝันอยากเป็นวิศวกรฉันจึงเลือกเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เมื่อผลสัมภาษณ์ออกมาปรากฏว่าฉันสอบติดโครงการนี้ วันนั้นฉันดีใจมากๆ และนี่ก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่ไม่ไปเลือกสมัครเรียนที่มหาวิทยาลัยอื่น เพราะคิดว่าสอบติดแล้ว จะเรียนที่นี่จริงๆแล้วก็เลยไม่ไปสมัครที่ไหนเลย จากที่ได้เข้ามาอยู่ที่นี่ฉันรู้สึกว่าที่นี่ มีความอบอุ่น มีเพื่อน มีพี่ มีอาจารย์ที่คอยให้ความรู้ ให้คำปรึกษากับฉัน เลยทำให้ฉันรักที่นี่มาก ส่วนมากเด็กที่มาเรียนที่นี่จะมีแต่เด็กภาคอีสาน ฉันถือว่าเป็นสิ่งที่ดีมากกับวิถีชีวิตในมหาลัยแห่งนี้ ฉันไม่ได้ปรับตัวอะไรมาก เพราะเป็นเด็กบ้านๆคนหนึ่ง และเพื่อนๆก็เป็นเด็กอีสานเหมือนกัน เวลาพูดคุยกันจึงเข้าใจกันง่ายเพราะใช้ภาษาถิ่นในการสื่อสารกัน การใช้ชีวิตก็เข้ากันได้ง่ายขึ้น จากวันที่เข้ามาตอนปีหนึ่งจนถึงตอนนี้จะขึ้นปีสามแล้ว ฉันรู้สึกว่ามหาลัยมหาสารคามแห่งนี้ได้ให้อะไรฉันหลายอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นการใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นมีการแลกเปลี่ยนความคิดซึ่งกันและกัน การได้เป็นคนเข้าสังคมและเป็นคนที่มีกล้าแสดงออก ได้ประสบการณ์ในการทำกิจกรรม ได้ความรู้มากมายจากสิ่งที่เรียน ได้ข้อคิดและคติเตือนใจที่ดี และที่สำคัญที่สุดคือฉันภูมิใจมากที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเหลืองเทาแห่งนี้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นางาสาวนงลักษณ์ เรืองศรี



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

เป็นการ AAR ตัวเองที่มีประโยชน์มากๆ ครับ และทำให้ผมรู้ว่า กิจกรรมแนะแนวการศึกษา มีประโยชน์ต่อการสร้างพลังของการเรียนต่อให้กับนักเรียนได้เป็นอย่างดี