วันที่ 42 วันแห่งนกกระจอก...(11 กรกฎาคม 2559)

สวัสดีวันจันทร์อันสดใส อาจเพราะได้พักผ่อนอย่างพอ เช้านี้เดินทางไปโรงเรียนพร้อมด้วยกระเป๋าเป้ใบใหญ่ 1 ใบ ยังไม่พอต้อง 2 ใบ กับงานนักเรียนที่แบกมาตรวจที่หอเมื่อวันศุกร์ พยายามเคลียร์ทุกอย่างให้เป็นปัจจุบันมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ก็ไม่ถึงไหนเลย...

มาถึงโรงเรียนพร้อมกับหน้าที่เดิม เปลี่ยนวันที่ สั่งการบ้าน ยืนรับนักเรียน วนเวียนแบบนี้ทุกวัน...จนกว่าจะทำกิจกรรมหน้าเสาธงเสร็จ สำหรับวันนี้มีสอนภาษาไทยในคาบแรก เนื่องจากเวลาที่สอนไม่ค่อยจะพอสักเท่าไหร่ จึงต้องมีการปรับเปลี่ยนและยืดหยุ่นไปตามเวลาบ้างเล็กน้อย ก็ถือโอกาสเอาคาบนี้สอบเก็บคะแนน เขียนตามคำบอก...ผ่านไป แต่กว่าจะผ่านไป ก็ต้องจัดการกับเสียงนกกระจอกให้เข้าที่เข้าทางเสียก่อน ซึ่งก็ทำเอาเสียงเปล่งออกมาหายไปได้ในบางที และก็ผ่านไปด้วยดีในที่สุดกับกองงานเพิ่มอีก 1 กอง เอ้า!...ตรวจเลย 2 คาบที่เหลือ แต่มันยังไม่พอ เมื่องานคณิตที่แบกไปตรวจที่หอมันยังมีคนส่งไม่ครบ ก็จัดการตรวจอีกแล้ว ฮุย เล่ ฮุย ^_^

เมื่อถึงเวลารับประทานอาหารก็ทำหน้าที่พูดนำนักเรียนก่อนกินข้าว และเฝ้าถาดหลุมเช่นเคย เฮ้อ...อีก 5 นาที จะเข้าคาบอีกแล้ว รีบกิน กินดื่ม รีบวิ่ง ฝ่าสายฝนไปเลย

เข้าสู่คาบเรียนคณิตศาสตร์ วันนี้สอนเรื่อง การวัดความยาวเป็นเมตร เอาอีกแล้วนกกระจอกทั้งหลาย ...เริ่มจะไม่ไหวแล้วนะ เสียงไม่มีแล้วนะ จนในที่สุดก็เปลี่ยนเป็นอีกเสียงหนึ่งในทันที เป็นยังไงล่ะ รีบกินยาด่วน เพราะเสียงถือเป็นของคู่กายและเป็นอาวุธสำคัญในการอบรม ให้วิชาความรู้แก่เด็กเลยนะ...

เข้าสู่โหมดเดิมตรวจงาน สำหรับวันนี้ เคลียร์ทุกกองที่วางอยู่บนโต๊ะได้สำเร็จ แต่งานที่ไม่ได้กองอยู่บนโต๊ะก็ยังเหลืออีกไม่น้อยเลย


*ขอบใจสำหรับข้าวเหนียวกับไข่ทรงเครื่องจากเด็กชายโย่งที่ทำเอางงแต่เช้าเลย และขอบใจขนมแสนอร่อยจากเด็กหญิงบีบี นี่แหละข้าวเย็นในวันนี้ ^_^

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวรัตนา กาวีเมือง...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)