สุภาพันธุ์ บุนนาค : ชีวิตงาม

Pal2Know
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ


หมูเต๊ะ (หลานชายวัย 8 ขวบ) อ่านหนังสือ "ชีวิตงาม" ไปได้สองสามเรื่อง ก็ถามว่า "อาโบว์ได้หนังสือนี้มาจากไหน"

อาโบว์ "ได้มาจากงานศพ เป็นของที่ระลึกงานศพ"

หมูเต๊ะ "ไม่เห็นเป็นมงคลเลย"

อาโบว์ "ไม่เป็นมงคลตรงไหน"

หมูเต๊ะ "ก็ตรงงานศพ"

อาโบว์ "ทำไมอะ ก็ความตายก็เป็นเรื่องธรรมดา ใครๆ ก็ต้องตายนิ มันพิเศษด้วยนะ"

หมูเต๊ะ "มันพิเศษตรงไหน"

อาโบว์ "ก็หนูรู้วันเกิด แต่หนูรู้วันตายปะล่ะ"

หมูเต๊ะ "ใครจะไปรู้เล่า"

อาโบว์ "นั่นสิ ใครจะไปรู้ว่าตายเมื่อไหร่ พรุ่งนี้อาโบว์ คุณย่า หรือหนูอาจจะตายก็ได้"

หมูเต๊ะ "หนูจะตายได้ไง"

อาโบว์ "อ้าว หนูเดินออกจากบ้านไปก็อาจโดนรถชนตายก็ได้"

หมูเต๊ะ "งั้นพรุ่งนี้หนูไม่ออกไปไหนดีกว่า เดี๋ยวโดนรถชนตาย หนูยังตายไม่ได้ เพราะหนูทำบาปมาเยอะ ต้องอยู่ทำบุญก่อน"

อาโบว์ "งั้นตั้งแต่พรุ่งนี้หนูก็จะเป็นเด็กดีใช่ปะ จะได้ตายได้"

หมูเต๊ะ "อืม ใช่ ต้องทำบุญเยอะๆๆๆ"

อาโบว์ "ทำบุญทำได้ตั้งหลายวิธีรู้ปะ เป็นเด็กดีก็เป็นการทำบุญอย่างหนึ่ง ถ้าหนูทำดีทุกวัน ตานี้หนูจะตายวันไหนก็ได้ใช่ปะ"

หมูเต๊ะ "อืม ใช่"


เก่งมากหมูเต๊ะหลานอาโบบี้

6 มิ.ย. 2557

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Pal2Know9: บันทึกเกี่ยวกับความตายพูดได้



ความเห็น (0)