วันที่ 33 วันจันทร์แบบไม่ทันตั้งตัว...(27 มิถุนายน 2559)

สวัสดีวันจันทร์ สัปดาห์ที่ 8 ของการฝึกสอน ได้ประสบการณ์ใหม่ ๆ และเรียนรู้งานใหม่ ๆ มากมาย เช่นวันนี้...งานจริงจัง เป็นการเป็นงานอันยิ่งใหญ่เสียจริง ๆ กับการแต่งข้อสอบทั้งภาษาไทยและคณิตศาสตร์ (วิชาหลักทั้งนั้น หนักใจไม่เบาเลยนะ...) ซึ่งแต่งยังไงน่ะหรอ...ก็นั่นน่ะสิ ยังมืดมนหนทางอยู่เลย...ก็ให้มันรู้ไปซิ ส่ง 10 แผนวันพฤหัสบดี ส่งข้อสอบ 4 ฉบับ วันศุกร์ เป็นไงล่ะ คิวแน่นเอี๊ยด ล่วงรู้ถึงสภาพของตนเองเลย...แต่...ไม่เป็นไร “ฝึกสอนมีแค่ครั้งเดียวทำให้ดีที่สุด” สู้ ๆ ^___^

สำหรับการเรียนในคาบแรก กับวิชาภาษาไทย ได้เวลาโชว์พลังเสียงในการท่องบทอาขยาน “กาเอ๋ยกาดำ”...หลังจากที่ไม่ได้โชว์พลังเสียงแบบนี้มานานตั้ง 15 ปี (ตอนนั้นฉันอยู่ ป.2 เข่นกัน) วันนี้ก็เลยเอาซะหน่อย เสียงสั่นไปนะ อายเด็กใช่ไหมล่ะ ก็จะอายทำไมล่ะเน๊าะ เราเป็นว่าที่ครูเขาแล้ว (บอกตัวเอง) แต่ก็อย่างว่าวันจันทร์ เด็ก ๆ ก็เหมือนนกกระจอดเข้ารัง เลยให้ออกมาอ่าน วรรณคดีลำนำ หน้าห้องทีละคน แล้วให้เพื่อนอ่านตาม เพราะครูพี่เลี้ยงบอกให้เน้นเรื่องการอ่านเยอะ ๆ จัดไปเลยค่ะ งานนี้เงียบกันจนหมดคาบเลย


เอ๊า! สอนเพลินจนเกือบเลยเวลากินนมตลอด ได้เวลาดื่มนมแล้วค่ะ เด็ก ๆ...



ผ่านไปกับการสอนในคาบเช้า เข้าสู่การเรียนในคาบที่ 4 ครูพี่เลี้ยงแลกคาบให้เด็กทำใบงานวันสุนทรภู่ อ่ะ...จัดให้ เพราะเดี๋ยวได้สอนต่อในคาบซ่อมเสริมอยู่แล้วไง เอาล่ะ...คงใกล้เวลากลับบ้านมาแล้วซินะ เจี๊ยวจ๊าวกันใหญ่ ถึงขั้นสวมร่างพี่ว๊ากมาปราบเลยนะเนี่ย ซึ่งมันก็ได้ผล แต่เด็กน้อยทำตาละห้อย น่าเอ็นดู ก็เลยต้องใจดีตามเคย...แต่ขออย่างเดียวทำงานส่งให้ทิชเชอร์ก็พอค่ะ เด็ก ๆ


อยากหอบงานมาตรวจที่หอ อยากแยกร่าง อยากมีวันหยุดบ้างก็แค่นี้เอง (เหมือนมาบ่นเลย 555)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวรัตนา กาวีเมือง...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)