ภูฟ้า
ดร. สุรเชต น้อยฤทธิ์

จุดยุทธภูมิ : จากความว่าง สู่ ความเป็นเช่นนั้นเอง (หนอ)


วันนี้ วันจันทร์ที่ 27 มิถุนายน 2559 เป็นวันพระ

ช่วงนี้มีความก้าวหน้าทางธรรมอีกนิดหน่อย จึงขอเขียนบันทึกประสบการณ์ไว้ดังต่อไปนี้




ในการนั่งสมาธินั้น
พระอาจารย์หลวงพ่อ ท่านเมตตาสอนประมาณว่า

หลังจากกล่าวคำอธิษฐานจิตก่อนการนั่งสมาธิเรียยร้อยแล้ว

พนมมือขึ้นเหนือหว่างคิ้ว กล่าวในใจว่า สาธุ

ลดมือขวาทับมือซ้ายวางไว้หน้าตัด หลับตาลง

นึกที่ฐานของจิต บริกรรม “พุท-โธ” ที่ฐานของจิต

ในนาทีแรก ๆ ให้ถามใจตนเองว่า “ใคร คือ ผู้รู้ ?”

ถามเสร็จก็ปล่อยวางไปเลย ไม่ต้องไปกังวลกับคำถาม ดำเนินการบริกรรมพุทโธไปเรื่อย ๆ

การบริกรรมพุทโธ เป็นการกรองอารมณ์ จนเหลืออารมณ์เดียวคือ อารมณ์พุทโธ

จิตก็จะปล่อยคำบริกรรม สงบ รวมลงเป็นสมาธิ เหลือแต่ “ตัวรู้”





ตามทฤษฏีนั้น ผมพอทราบว่า

การถามว่า “ใคร คือ ผู้รู้ ?” นั้น เป็นแนวทางไปสู่จุดพลังอำนาจ

แต่ในทางปฏิบัติ ผมยังไม่ทราบว่า เป็นอย่างไร ?
ตอนนี้พอทราบบ้างแล้ว ไม่รู้เข้าใจถูกหรือผิด จึงเขียนเป็นบันทึกไว้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ดังนี้ ครับ




ตอนที่จิตสงบรวมลงเป็นสมาธิแล้วนั้น

ขันธ์ ๕ ก็ย่อลง สู่จิต “ผู้รู้”









แม้เราจะเห็น “ผู้รุ้” แต่ถ้าเรายังจับผู้รู้ไม่ได้

เราก็จะ … อยู่ หนอ

(แม้ผมจะบอกว่า นั่นคือ ผู้รู้ หรือ
ผู้รู้เป็นใคร ตราบใดที่ท่านยังจับมันไม่ได้ด้วยตัวท่านเอง
ก็ยากนัก ที่จะมีกุญแจไขเข้าสู่จุดยุทธภมิได้ หนอ)


และเมื่อเราจับผู้รู้ได้แล้ว

เราจะรู้ว่า ใคร คือ ผู้รู้ ?

และเริ่มเห็นบางอย่างที่ตนเคย … มาตลอด หนอ










เมื่อรู้จริง ๆ ว่า ใคร เป็น ผู้รู้ แล้วเราก็จะเริ่มฝึก “วาง” ผู้รู้


แต่ … จึงต้องเข้าสู่จุดยุทธภูมิ

เมื่อเอาชนะที่จุดยุทธภูมิได้แล้ว จุดพลังอำนาจคงอยู่ไม่ไกล หนอ


หมายเลขบันทึก: 609239เขียนเมื่อ 27 มิถุนายน 2016 16:18 น. ()แก้ไขเมื่อ 28 มิถุนายน 2016 01:18 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (4)
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี