ความลับแต่ไม่ลึก เด็กชายมอส...เด็กชอบรำ (ไทย)

หนังสือคือความลับที่คนใฝ่รู้เท่านั้นจะค้นพบ

หลังจากที่เด็กๆรับประทานอาหารกลางวันเสร็จเรียบร้อย ขณะที่คุณครูนั่งทำงานและดูเด็กๆเล่านิทานโดยครูใช้เพลงบรรเลงค้างคาวกินกล้วยประกอบเบาๆ เพื่อสร้างบรรยากาศการฟังนิทานให้สนุกสนานขึ้น ต่อจากนั้นเป็นเพลงรำวงมาตรฐานจากยูทูปตามมา ครูกำลังจะกดออก ทันใดนั้นก็หันไปเห็น เด็กชายพงค์นรินทร์ บัวผัน หรือน้องมอส ลุกขึ้นร่ายรำอย่างอ่อนช้อย ขณะที่นักเรียนคนอื่นหลายๆคนยืนมอง หัวเราะชอบใจ ปกติเขาเป็นเด็กขี้อาย แต่ตอนนี้เขาร่ายรำไปตามจอทีวีตรงหน้า พร้อมกับยิ้มกว้างอย่างมีความสุข ไม่สนใจเสียงหัวเราะหยอกล้อแต่อย่างใด ครูเฝ้ามองอย่างชื่นชม ตกตะลึงกับความสุข ความตั้งใจ และความอ่อนช้อยนุ่มนวลในท่าร่ายรำของ...มอส จึงเปิดเพลงให้เข้าได้ร่ายรำอยู่ครู่หนึ่ง จึงมีเสียงเพลงแปรงฟันดังขึ้นมาจากลำโพงตัวใหญ่ ซึ่งเป็นสัญญาณว่าถึงเวลาที่นักเรียนทุกคนต้องแปรงฟันหลังรับประทานอาหาร

เที่ยงวันต่อมา ที่มุมหนึ่งของห้องเรียน คือ มุมหนังสือ BooK Corner ห้องของอนุบาล ขณะที่ เด็กๆหลายคนกำลังนั่งเล่นตามอิสระ ครูได้เห็นเด็กชายมอสนั่งยิ้มกับหนังสือตรงหน้า ทำท่าทางอ่านหนังสือ แม้ว่าเขายังอ่านไม่ออก ( อ๋อ.. ด.ช. มอสเป็นนักเรียนชั้้นอนุบาลปีที่ 2) เขาดูภาพแล้วยิ้ม ขยับมือ ขยับขาทำท่าทางเหมือนอยากลุกขึ้น ลุกนั่ง ครูคิดไปเองว่าน่าจะเป็นนิทานสนุกอีกแล้ว เดี่๋ยวครูคงต้องอ่านให้เด็กๆได้ฟังอีกสักเล่ม (ตอนเช้าครูอ่านให้ฟังเรื่อง ไม่ใช่ของเรา... คืนเขาไปนะ) ครูจึงขอดูหนังสือเล่มนั้น ในที่สุดครูจึงได้รู้ว่าหนังสือเล่มที่สร้างความสุขให้ ..มอส... คือ วารสารศิลปากร ปี 2548

วารสารฉบับนี้ นับเป็นความลับ ที่ถูกค้นพบโดยเด็กใฝ่รู้ที่ชื่อมอส และเขาคงประทับใจและจดจำภาพนี้ไปอีกนาน เช่นเดียวกับครูที่นั่งดูมอสนั่งยิ้มกับหนังสืออย่างมีความสุข ขอบคุณวารสารฉบับนี้จริงๆ แม้มันจะเก่าเป็น 10 ปี และไม่เด็กคนใดเปิดอ่าน แต่มันสามารถทำให้ครูได้รู้จักเด็กชายคนหนึงที่บอกครูว่า " ครูคับผมชอบรำมาก" ตั้งแต่บัดนั้นมา

ขอบคุณหน่วยงานที่มอบวารสารเก่าๆฉบับนี้ ให้ห้องสมุดโรงเรียนเล็กๆแห่งนี้ขอบคุณมากจริงๆค่ะ

อยากจะฝากบอกคุณครู และผู้ปกครองทุกคนว่า ...ห้องเรียนทุกห้อง หรือบ้านทุกหลัง ควรจัดพื้นที่ เป็นมุมหนังสือเล็ก ๆสักมุม ให้เด็กๆได้เปิดอ่าน ค้นพบความต้องการ และ ความสนใจของตนเอง ซึ่งคุณอาจจะได้สัมผัสกับความสุขและรู้จักตัวตนของเด็ก หรือลูกๆของคุณมากขึ้นก็ได้..ลองดูนะคะ



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน โรงเรียนบ้านประชาอารี



ความเห็น (0)