ยี่สิบเอ็ดมิถุนาห้าเก้า.... (21 มิถุนายน 2559)

เผลอแป๊ปๆ ก็วันอังคารละ เมื่อวานยังวันจันทร์อยู่เลย ....

กับเช้าวันอังคารที่มาโรงเรียนเช้ากว่าทุกวัน มาตั้งแต่ 07. 15 น. (ได้ข่าวว่าพักอยู่ในโรงเรียน 555 ) มาถึงก็มาลงเวลา การมาปฏิบัติงานที่หน้าห้องธุรการ แล้วก็เอาของไปเก็บในห้องวิชาการก่อนจะเดินไปทำเขตบริการช่วยนักเรียนชั้น ป.3/2 แถวหน้าประตูทางเข้าโรงเรียน เช้านี้เพิ่งสังเกตเห็นว่า นักเรียนส่วนใหญ่จะมาทานข้าวเช้าที่โรงเรียน ก็ถามนักเรียนว่าทำไม... นักเรียนบอกว่า...ออกบ้านมาตั้งแต่เช้ากินข้าวไม่ทัน แต่บางคนก็อยู่ใกล้แต่ก็ชอบมากินที่โรงเรียนทุกวัน ...

ผูกพัน....(ป.3/2)

ก็กวาดไปพูดคุยเล่นไปกับนักเรียน ตอบคำถามบ้าง ออกคำสั่งบ้าง เพราะนักเรียนบางคนก็แอบอู้ หลบคุยกัน 555 …. อยู่ดีๆ เราก็พูดขึ้นว่า “เดวเทอมหน้าครูก็ไปโรงเรียนใหม่ แล้วสูเขาก็จะได้ครูคนใหม่มาแทนล่ะหนา” คำตอบจากความเป็นเด็กก็ดังขึ้น.... “หนูบ่หื้อครูไป หนูเขาจะเอาโซ่ล่ามครูไว้” …. แล้วก็มีนักเรียนคนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า “อั้นหนูเขาจะบ่ตั้งใจเรียนเวลาครูของครูมาดู ครูจะได้บ่ผ่าน แล้วครูจะได้ซ้ำชั้นอยู่กับหนูเขาเนี่ยะ” ...คำพูดของนักเรียนทำให้คิดถึงภาพในอนาคต ที่เคยถามตัวเองไปทีนึงแล้วว่า ถ้าวันที่ต้องไปจากที่นี่แล้วเราจะคิดถึงที่นี่มั้ยน๊า .... คำพูดของนักเรียนทำให้รู้สึกได้ถึงความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นมาตอนไหนก็ไม่รู้.... เดือนกว่าเองนะ ครูนับวันเวลาทุกวัน มันแค่เดือนกว่าเองจริงๆ ดูเหมือนไม่นาน ... แต่ครูว่า ..เราผูกพันกันซะแล้ว .....

วันที่ไม่มีสอน

วันอังคารที่ถูกยกเอา กิจกรรมลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้ มาแทนชั่วโมงสอนในตอนบ่าย 3 ชั่วโมงรวด ครูแอมป์ก็เลย ก็เลยไม่มีสอนเลยวันนี้ ก็เลยถือโอกาสตรวจงาน กรอกคะแนน แล้วก็พับผีเสื้อแต่งบอร์ด ทั้งเช้าคุ้มเลย ..... แล้วก็ยังได้ถือโอกาสดี ในการพักเสียงด้วยนะ เพราะสามวันหลังจากนี้ มีสอนยาวๆ ไปเลยค่ะ .......

คำศัพท์ไม้ไอติม

มากันที่ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้ในกันบ้างค่ะ วันนี้น้อง ป.1 -2 ได้ทำไม้ไอติมคำศัพท์ คนละ 3 อัน 3 รูป 3 คำศัพท์ คือไม้ไอติม 1 อัน นักเรียนจะได้วาดรูปอะไรก็ได้ พร้อมระบายสี แล้วตัดตามรูป มาติดบนไม่ไอติม หลังจากนั้นก็เขียนคำศัพท์คำนั้น ลงในไม่ไอติม ... ครูแอมป์ไปช่วยครูพัทรินทร์คุมเด็กนักเรียนชั้น ป.1/2 รู้สึกแปลกๆ เหมือนกันเพราะครั้งนี้มาไม่ได้สอนป.1 วันนี้ได้มาสัมผัส สามชั่วโมง นักเรียนชั้นป.1 น่ารัก เป็นปอแห่งการฟ้องของจริง ถามทุกสิ่งที่สงสัย บางคำหนูก็ยังเขียนไม่ได้เลย บอกให้สะกดเอง ก็ไม่ได้ ครูแอมป์ก็เลยต้องได้เขียนให้ดู แล้วเขียนตามทีละคำ แต่เรื่องจินตนาการนี่หนูสุดยอดเลย บางรูปแทบไม่น่าเชื่อว่า หนูวาดเอง สวยกว่าครูอีก 555 ผู้ชายส่วนใหญ่ ก็จะวาดสัตว์ปะหลาด ไดโนเสาร์ ...แต่นักเรียนเกือบทุกคน หลังจากทำเสร็จจะต้องมาถามว่า เอากลับบ้านได้มั้ยครับ/ค่ะ ก็เลยถามว่า หนูจจะเอาไปทำไม ทำไมไม่ให้คุณครูไว้ที่โรงเรียน... นักเรียนบอกว่า จะเอาไปให้แม่ดู บางคนกาวยังไม่แห้งเลย เก็บใส่กระเป๋าเรียบร้อย เก็บไว้อย่างดีด้วยนะ...น่าเอ็นดู เด็กปอหนึ่ง......

--รูปภาพที่โรงเรียนวันนี้ค่ะ --








บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวชนากานต์ เมฆยะ...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)