พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคต สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำคณะเภสัชศาสตร์

ในการนำเสนอตำนานเรื่องเล่าของมหาวิทยาลัยมหาสารคามนี้ ข้าพเจ้าขอนำเสนอเรื่อง “พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคต” เนื่องจากข้าพเจ้าเป็นนิสิตคณะเภสัชศาสตร์ และพระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคตเป็นสิ่งศักสิทธิ์ประจำคณะของข้าพเจ้า โดยเนื้อหาคร่าวๆมีดังต่อไปนี้

พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคต ความหมายตามพระนามโดยรวมคือ “พระองค์ทรงเป็นพระพุทธเจ้าผู้เป็นผู้เชี่ยวชาญทางโอสถรักษาโรค ผู้มีแสงรัศมีสีน้ำเงินบริสุทธิ์ประดุจแก้วไวฑูรย์” พระองค์ทรงประทับอยู่ ณ ศุทธิไวฑูรย์โลกธาตุ ด้านทิศตะวันออกของโลกนี้ เมื่อสมัยที่พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคตเจ้า ทรงบรรลุถึงพระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณแล้วนั้นด้วยปณิธานพละครั้งอดีตที่เคยทรงประกาศไว้ยังให้พิจารณาในสรรพสัตว์ทั้งปวง ได้พบสรรพสัตว์ผู้เป็นทุกขเวทนาด้วยโรคาพาธชนิดต่าง ๆ ทั้งอาถรรพ์ คุณไสย และผู้มีอายุขัยสั้นมรณะก่อนเวลาอันสมควร จึงมีพุทธประสงค์จะกำจัดโรคาทุกข์เหล่านั้นให้สิ้น ในครั้งนั้นพระไภษัชยคุรุฯพุทธเจ้า ทรงเจริญสมาธินามว่า สรฺวสัตวทุกฺขภินฺทนา เมื่อทรงออกจากสมาธิแล้วบนพระอุษณีษะจึงบังเกิดเป็นรัศมีมหาศาล ในท่ามกลางแสงประภาสนั่นเอง ครั้งนั้นเมื่อแสดงมหาธารณีท่ามกลางรัศมีแล้ว มหาปฐพีก็สั่นสะเทือนบังเกิดเป็นมหารัศมีสว่างไสวไปทั่ว โรคาทุกข์ของบรรดาสรรพสัตว์ล้วนมลายสิ้นไป ได้บรรลุถึงความสุขเกษมศานติทั่วกัน ดูก่อนมัญชุศรี หากพบกุลบุตร กุลธิดาผู้มีโรครุมเร้า พึงมีจิตแน่วแน่กระทำต่อผู้นั้นดังนี้ ให้ผู้ป่วยนั้นชำระกายอินทรีย์ให้สะอาดและนำอาหารมาเสกด้วยธารณีนี้ ๑๐๘ จบ แล้วให้บริโภค โรคาภัยที่มีจักมลายสิ้นไม่มีเหลือ หากมีความประสงค์ปราถนาสิ่งใดแล้วให้ภาวนาธารณีมนต์นี้ ก็ย่อมสมมโนจินต์และ ปราศจากโรคา อายุสิริวัฒนา เมื่อวายชนม์จักไปอุบัติยังศุทธิไวฑูรย์พุทธเกษตรแห่งพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้า เป็นผู้ไม่เสื่อมถอย(สู่เบื้องต่ำ)ตราบถึงพระโพธิญาณ

ด้วยเหตุฉะนี้แลมัญชุศรี หากกุลบุตรกุลธิดา ได้มีจิตศรัทธา ถวายสักการะต่อ พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคตเจ้าประองค์นั้นด้วยความเป็นที่สุดของใจแล้วไซร้ ก็พึงสาธยายธารณีมนต์บทนี้อย่าได้ลืมเลือน

หากมีผู้รับปฏิบัติในธารณีมนตร์นี้ สามารถยังให้อกุศลกรรมทั้งปวงของสังสารวัฏ ที่มีในปัจจุบันชาตินี้และในอดีตชาติ มิอาจยังให้ตกสู่อบายภูมิ๓ไกลห่างจากความมรณะ ๙ ประการล่วงพ้นจากความทุกข์ทั้งปวง

คาถาในการบูชามีดังนี้

นะโม ภะคะวะเต ไภษัชะยะ คุรุ ไวฑูระยะ ประภา ราชายะ ตะถาคะตายะ อะระหะเต สัมยักสัมพุทธายะ ตัทยะถา โอม ไภษัชะเย ไภษัชะเย ไภษัชะยะ สมุทคะเต สวาหา

เป็นความเชื่อที่ว่าเมื่อใดที่บุคคลใดกล่าวนามหรือสรรเสริญพระองค์ โรคภัยที่เกิดมีในสกุลกายจะมลายหายสิ้นทันที่กล่าว

โดยพระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคตทรงประดิษฐานอยู่บริเวณลานไม้โมก คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

ขอขอบคุณข้อมูลประวัติพระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคต จากเพจ๙แห่งที่ศรัทธา๙แห่งนี้ที่มข เนื่องจากทางคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้อันเชิญพระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคตประดิษฐานที่คณะเช่นกัน และขอขอบคุณรูปภาพพระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคต จากเพจ Photopharm MSU เช่นกันค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าสถานที่สำคัญในมหาวิทยาลัยมหาสารคาม



ความเห็น (0)

หมายเลขบันทึก

608699

เขียน

19 Jun 2016 @ 16:45
()

แก้ไข

19 Jun 2016 @ 22:18
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 1, อ่าน: คลิก