เย็นวันที่ ๖ พฤษภาคม ๒๕๕๙ สาวน้อยค้น ๘ ที่น่าเที่ยวในปทุมธานี เอามาให้ดู แล้วชวนเชิงสั่งการว่าเช้าไปเที่ยว เช้าวันรุ่งขึ้น
เช้าวันเสาร์ที่ ๗ ผมลืมไปสนิทแล้ว สาวน้อยมาเตือนความจำว่าออกไปเช้าหน่อย แดดจะได้ไม่ร้อนจัด เป้าหมายแรกคือวัดโบสถ์
ผมเข้า Google map ค้นหาเส้นทางไปวัดโบสถ์ เจอในหลายจังหวัด ต้องระบุว่าวัดโบสถ์ปทุมธานี แล้วขับรถไปตามถนนติวานนท์ (๓๐๖) ขึ้นเหนือ ไปเข้าถนน ๓๔๖ ต่อด้วย ๓๕๗ มีป้ายบอกไปวัดโบสถ์ เราก็เลี้ยวเข้าไป สาวน้อยบอกว่าต้องมีหลวงพ่อโต ก็ไม่เห็นมี เราขับรถไปทางแม่น้ำ และเดินไปที่ท่าน้ำโทรมๆ ถามชาวบ้นแถวนั้นจึงรู้ว่าเราหลงไปวัดโบสถ์หลวงพ่อเทียน แต่เป้าหมายของเราเป็นวัดโบสถ์หลวงพ่อโต ต้องขับรถขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำไปอีกฝั่งหนึ่ง และไปอำเภอสามโคก
เราหลงบ้าง แวะถามทางบ้าง ก็ไปถึงวัดโบสถ์สามโคกจนได้ และผมจำได้ว่าเคยไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่เมื่อกลับมาค้นที่บ้านก็ค้นไม่พบ วัดนี้เป็นวัดเก่าอายุเกือบสี่ร้อยปี บริเวณกว้างขวางมาก แต่ไม่มีร่องรอยความเป็นวัดเก่าเลย มีแต่สิ่งก่อสร้างใหม่และใหญ่โต พอเลี้ยวเข้าด้านในวัดก็พบที่จอดรถมีหลังคาอย่างดี มีเจ้าหน้าที่คอยให้บริการโบกเข้าที่จอดสามคน เป็นลักษณะวัดยอดนิยมของคนทั่วไป คือมีสิ่งก่อสร้าง และวัตถุบูชาเพียบ ได้แก่พระรูปหลวงพ่อโตองค์ใหญ่ พระพุทธโสธรองค์ใหญ่ วิหารพระจตุคามรามเทพ วิหารพระสิวลี หลวงพ่อทวด วิหารหลวงพ่อเหลือ เราสงสัยว่าเหลือจากอะไร มาอ่านป้ายจึงรู้ว่าเหลือจากขโมย
บนวิหารหลวงพ่อเหลือ มีพิธีทำบุญ มีหลวงพ่อพูดออกลำโพงได้ยินไปทั่ววัด อธิบายสิ่งต่างๆ ในวัด รวมทั้งกำลังจะมีพิธีสมโภชน์อะไรสักอย่าง น่าจะเป็นองค์พระพุทธโสธรองค์ใหญ่ ว่าผู้อุปถัมภ์คือคุณวิชัยเจ้าของทีมฟุตบอลล์ เลสเตอร์ซิตี้ และเจ้าของ คิงส์พาวเวอร์ ว่าท่านเจ้าอาวาสตอนนี้ก็อยู่ที่อังกฤษ ไปกับขบวนคุณวิชัย
เราไปในฐานะนักท่องเที่ยวมากกว่าไปขอพร ไปสังเกตสภาพความเชื่อของผู้คน และการปรับตัวของวัดและพระสงฆ์ในพุทธศาสนา เราไปชมพิพิธภัณฑ์เล็กๆ ชื่อว่าพิพิธภัณฑ์วัดโบสถ์ มีเครื่องปั้นดินเผาสวยงาม รวมทั้งของโบราณอย่างอื่น มีร่องรอยคำอธิบายที่ดีมาก หากมีการขยายอาคาร และจัดหมวดหมู่ และรับบริจาคสิ่งของ เอามาจัดแสดงพร้อมคำอธิบายก็จะเป็นแหล่งเรียนรู้โบราณคดีที่ดี แต่นี่เป็นความคิดของชนกลุ่มน้อย
ออกจากวัดโบสถ์ เราเลี้ยวกลับไปชมวัดกร่าง ที่อยู่ติดกันและเราขับรถผ่านมา บรรยากาศในวัดเงียบเชียบ แตกต่างกับวัดโบสถ์โดยสิ้นเชิง ทั้งๆ ที่เป็นวัดใหญ่เหมือนกัน ที่นี่มีพิพิธภัณฑ์เรือโบราณ ที่อยู่ใต้ถุนอาคารกุฏิที่สวยงามมาก น่าเสียดายที่ขาดการดูแลรักษา ผมถ่ายรูปป้ายอธิบายที่วางทิ้งไว้ เสียดายที่ลืมถ่ายรูปสภาพของพิพิธภัณฑ์ มันโทรมเสียจนผมลืมถ่ายรูป
ก่อนกลับสาวน้อยตาดีหันไปเห็นต้นไม้ออกดอกลักษณะและสีแปลก ผมลงไปถ่ายรูปไว้ วันรุ่งขึ้นมีเพื่อนของ สาวน้อยส่งรูป คูณสายรุ้ง (Rainbow Shower Tree) ลูกผสมระหว่างคูณ/ราชพฤกษ์กับชัยพฤกษ์ มาให้ ตรงกับที่เราถ่ายรูปมาจากวัดกร่างเป๊ะ
เราออกจากวัดกร่าง เลี้ยวซ้ายไปตามถนนชลประทานผ่านหน้าวัดโบสถ์ เพื่อไปตัวจังหวัดปทุมธานี ระหว่างทางผ่าน วัดเจดีย์ทอง จึงเลี้ยวเข้าไปชมและถ่ายรูป ตอนนี้ ๑๑ น. แดดดเปรี้ยงและอากาศร้อน ออกจากวัดเราเดินทางต่อไปแวะซื้อกล้วยน้ำว้าจากชาวบ้านหวีใหญ่และผลอ้วน เอามาอบกินตอนกำลังห่ามอร่อยสุดๆ ไปแวะกินผัดไทยกุ้งสดที่ปทุมธานี แล้วกลับบ้าน ถึงบ้านเที่ยงครึ่ง รวมเวลา ๔ ชั่วโมงเที่ยว ๔ วัดในปทุมธานี
วิจารณ์ พานิช
๗ พฤษภาคม ๒๕๕๙













