ศิษย์น้อมวันทา...บูชาคุณครู (9 มิถุนายน 2559)

สวัสดี...เช้าวันพฤหัส

สวัสดี...วันที่เด็กๆต่างพากันนำกรวยดอกไม้มาโรงเรียน

สวัสดี...วันครู

เช้านี้ทางโรงเรียนของเรามีพิธีไหว้ครู ซึ่งได้นำพานที่ได้ทำจากเมื่อวานมาไหว้ครูในวันนี้

หลังจากที่นักเรียนได้เข้าแถวเคารพธงชาติเสร็จแล้วทั้งหมด ทุกห้องก็แยกย้ายเข้าห้องเรียนเพื่อไปเตรียมการไหว้ครู ซึ่งเราก็ได้คุมนักเรียนชั้น ป.3/1 แทนครูพี่เลี้ยงเรา เพราะครูพี่เลี้ยงได้ไปจัดกิจกรรมวันไหว้ครู (ฝ่ายกิจกรรม)

เราได้สอนให้เขาร้องเพลงบูชาครู ก่อนที่จะมีการรวมแถวไปที่โรงยิม

จากนั้นก็พาเข้าจัดแถวก่อนเดินทางไปโรงยิมเพื่อเข้าร่วมพิธีไหว้ครู

พอเราได้เข้าไปในโรงยิมก็ได้เห็นพิธีต่างๆ เช่น

การเดินขบวนของท่านนายกเทศมนตรีและคณะครูเพื่อเป็นการเปิดงานอย่างเป็นทางการ โดยมีการเปิดเพลงมาร์ชของโรงเรียนคลอไปด้วย

หลังจากนั้นท่านนายกเทศมนตรีและคณะครูก็ได้อยู่ประจำที่ของตนเอง และมีการกล่าวเปิดพิธีไหว้ครูโดยท่านนายกเทศมนตรี

นักเรียนทุกคนก็ได้ร่วมกันร้องเพลงบูชาครูพร้อมกัน

แล้วก็เริ่มไหว้ครูโดยตัวแทนถือพานของแต่ละชั้น เริ่มตั้งแต่ชั้นศูนย์เด็กเล็กไปจนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3

เสร็จจากการนำพานไปไหว้ครู เด็กๆทุกคนก็ต่างพากันนำกรวยดอกไม้ของตัวเองกราบไหว้ครูประจำชั้นของตนเอง และฉันก็ได้เป็นครูประจำชั้น ป.3/2 รู้สึกปลื้มใจ ตื้นตันใจ ความรู้สึกต่างๆกรูเข้ามาในหัว พานให้น้ำตาไหลซึม

ใครจะไปรู้ว่าวันหนึ่งเราจะมาเป็นครูแล้วมีลูกศิษย์นำกรวยดอกไม้มากราบไหว้แบบนี้ มันสูงส่ง สูงค่ามากๆ ทำให้ฉันรู้สึกรักและศรัทธาในอาชีพครูมาก

เป็นภาพที่หาดูไม่ได้จากที่ไหน เป็นภาพที่มีค่าต่อจิตใจและชีวิต

หลังจากที่เด็กๆได้มีการไหว้ครูเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของครูที่จะนำด้ายไปผูกแขนอวยพรให้กับนักเรียนลูกศิษย์ของเรา

และก็เช่นกันเป็นอีกครั้งที่รู้สึกตื้นตันใจ เพราะฉันได้ผูกแขนให้กับเด็กๆห้อง ป.3/2 เสร็จแล้ว ไม่เพียงเท่านั้นยังมีเด็กๆจากห้องอื่นๆมาขอพรให้ผูกแขนให้ แต่ปรากฎว่าด้ายหมดไปเสียก่อน มีเด็กชั้น ม.3 มาขอให้เราผูกแขนให้และยืนรอเราอวยพรรุ่นน้องก่อน แล้วตนเองถึงจะมารับพรจากครู เป็นปรากฎการณ์ที่ฉันไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าจะเกิดขึ้นในชีวิต มันมีค่ามากล้น ฉันชอบ ฉันรักอาชีพนี้ :)

และแล้วก็ดำเนินมาถึงตอนท้ายของพิธี ซึ่งครูและนักเรียนมีการถ่ายรูปร่วมกันเป็นที่ระลึก

"ความภูมิใจไม่ได้อยู่ในพานไหว้ครู

แต่อยู่ในวันที่รู้...ว่าศิษย์นั้นไปได้ดี

เรือจ้างลำแกร่ง ยังพายสุดแรงที่มี

พ่อพิมพ์ แม่พิมพ์วันนี้ ยังพิมพ์คนดีสุดแรงหัวใจ"


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวกรทิพย์ นุแปงถา (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)