วันที่ 14 วันสบายๆไม่มีสอน (3/06/2559)

miwnii
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

สวัสดีวันศุกร์ วันนี้ไม่มีสอน วางแผนการทำงานไว้เรียบร้อยว่าจะทำอะไรบ้าง สุดท้ายการวางแผนทั้งหมดก็หายไปในพริบตา

วันนี้เป็นครูเวร มาเช้าเหมือนเคย เปลี่ยนเดือนก็เปลี่ยนหน้าที่ จากเดือนแล้วขายนม มาเดือนนี้ไปเฝ้าเด็กอยู่ที่โรงเรียนสวนกล้วย เหตุการณ์ก็ปกติดี ส่วนมากเป็นผู้ปกครองที่มาส่งนักเรียนตอนเช้า บางคนก็มานั่งทานข้าว บางคนก็มานั่งดูเด็กเล่นบ้าง แต่ก็มีไม่กี่คนหรอก บรรยากาศเงียบเหงามาก และก็ชวนง่วงนอนมาก

เช้านี้มีบู๊ทโดราเอม่อนมาจัดกิจกกรมให้กับเด็กนักเรียนสายชั้น ป. 3 ประจวบเหมาะกับเราประจำอยู่ชั้น ป.3/4 พอดี เลยได้มาคุมนักเรียนร่วมกิจกรรม ภารกิจที่วางไว้ว่าจะจัดบอร์ดตอนเช้าหายไปในพริบตา ตั้งแต่ 9 โมงถึง 10 โมงครึ่ง ดูเด็กๆมีความสุขกันมาก เขาให้ทำอะไรก็ทำหมด ตอนเรียนทำไม่ไม่เชื่อฟังครูแบบนี้บ้าง

ประมาณ 5 นาทีสุดท้าย ก็เปิดตัวโดราเอม่อนกับโนบิตะออกมาพบกับเด็กๆ เสียงเฮนี่ดังจะทั่วโรงเรียนได้ละมั้ง โดราเอม่อนกับโนบิตะน่ารักมาก ไม่ต้องว่าแต่เด็กหรอก ขนาดเราเป็นครูยังบ้าไปด้วยเลย ขอเอากลับไปนอนบ้านสักคืนได้มั้ย ยิ่งเต้นยิ่งน่ารัก

สุดท้ายก็ไม่ได้จัดบอร์ดตามที่คาดไว้ เพราะได้เวลาไปตักข้าวให้เด็กอีกละ ทานข้าวเสร็จค่อยมาลุยกับงานต่อละกัน เพราะยังไงวันนี้ก็ไม่มีสอนอยู่แล้ว

ตอนบ่ายก็ต้องไปช่วยฝ่ายธุรการพับซองผ้าป่าของโรงเรียนอีก กองใหญ่มาก พับให้นักเรียนทั้งโรงเรียน ขอเป็นลมก่อนได้มั้ย

สุดท้ายก็ไม่รอด พับได้ห้องตัวเองกับห้องข้างๆ สักพักก็ขอตัวไปจัดบอร์ดก่อน เพราะเสาร์-อาทิตย์นี้ก็ไม่ว่างมาจัดให้ วันอาทิตย์ผู้ปกครองต้องมาประชุมละ ยังไงก็ต้องเสร็จภายในวันนี้เท่านั้น รีบกลับมาห้องเรียน ตัดกระดาษเตรียมพร้อม และก็ลงมือทำได้แล้ว พยายามที่สุดแล้วนะ เวลามีจำกัด เลยได้ออกมาแค่นี้แหละ

ตอนเย็นก็ต้องไปอยู่เวรที่เดิมอีก บรรยากาศก็เงียบเหงาตามเดิม บางทีก็แอบคิดนะว่าจะให้มาอยู่ทำไม ไม่เห็นมีอะไรเลย มีแต่โต๊ะนั่งโล่ง แต่บรรยากาศในสวนกล้วยร่มรื่นมาก ครูพี่เลี้ยงบอกว่า แต่ก่อนท่านผู้อำนวยการได้สร้างที่นี่ขึ้น และใช้เป็นแหล่งเรียนรู้เกี่ยวกับกล้วย แต่ตอนนี้ต้นกล้วยเริ่มลดลง เพราะไม่มีใครสนใจ และไม่มีใครใช้สอนอีก ก็เลยเป็นที่พักของเด็กๆไป

และแล้วอาทิตย์นี้ก็ผ่านไป เสาร์-อาทิตย์นี้ก็มีอบรมอีก แผนก็ยังไม่เสร็จ สื่อการสอนก็ยังไม่ได้เตรียม ก่อนจะจบการฝึกสอน คงจะตายก่อน เพราะร่างกายตอนนี้ก็ไม่ไหวแล้ว ไม่ได้หลับไม่ได้นอน นี่หรอชีวิตนักศึกษาฝึกสอนครูเป็นเลิศ เหนื่อยกว่านี้คงไม่มีอีกละ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนันทพร จันต๊ะวงค์ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)