พอยกขึ้นหูงเสาะ ช่วงเวลาที่ครอบครัวชาวนา ชาวไร่ ลุกขึ้นมาหุงอาหารรับประทานก่อนไปทำนาทำไร่ ประมาณ 05 . 00 - 05.30 นาฬิกา

ภาษาถิ่น ภาษาใต้ โบราณนับวันจะห่างหาย ไร้คนพูด หรือมีคนพูด แต่ไม่สื่อกับผู้ฟัง เพราะคนรุ่นหลัง

ฟังภาษาถิ่นใต้ไม่สื่อความหมาย แต่ถึงอย่างไรก็ตามผู้เขียนยังคงพิสมัย พูดและใช้ภาษาถิ่นภาษาใต้ทุกครั้ง

เมื่อมีโอกาส บางคำ ภาษากลางไม่สามารถสื่อความหมายให้ความลึกซึ้งได้เท่าภาษาถิ่น อย่างเช่นคำว่า

"สัญญา" ผู้เขียนก็จะใช้คำว่า"ชันนชี"อย่างนี้เป็นต้น

อย่างคำว่า "พอ"ในความหมายภาษาถิ่นไทยใต้ เป็นคำนาม มีความหมายว่า "เมื่อ; หรือ ขณะ

เช่น พอกาออกหากิน เป็นช่วงเวลาตอนเช้าตรู่ ประมาณ 06.00 - 06 .30 นาฬิกา

พอแก้ไถ ช่วงเวลาที่ชาวนาปลดไถออกจากวัวให้วัวพัก ประมาณเที่ยงวัน

พอไก่ขัน ช่วงเวลาประมาณ 03 - 04 นาฬิกา

พอไก่ขึ้นร้าน ช่วงเวลาก่อนค่ำ ประมาณ 17.30 - 18 .00 นาฬิกา

พอเข้าแถว ช่วงเวลาที่นักเรียนเข้าแถวเคารพธงชาติหลังจากได้ยินเสียงระฆัง

พอครูฆัง ช่วงเวลาที่ครูเคาะระฆังให้นักเรียนเข้าแถวเคารพธงชาติประมาณ 08. 00นาฬิกา

พอควายบ่ายหน้าเข้าคอก ช่วงเวลาที่ปล่อยควายปล่อยควายกลับคอก ประมาณ 18.00 นาฬิกา

พอดาวเข้ร่อง ช่วงเวลาไกล้รุ่ง พอดาวเข้ลอย ช่วงเวลาที่ศีรษะกับดาวจรเข้อยู่ในระดับเดียวกัน

เป็นเวลาดึกมากเกือบจะถึงไกล้รุ่ง

พอดาวเข้เอาหัวขึ้น ช่วงเวลาตอนดึกๆ พอดาวเข้เอาหัวลง ช่วงเวลาใกล้รุ่ง

พอดาวรุ่งขึ้น ช่วงเวลาที่ดาวรุ่งขึ้นประมาณ 05.00 นาฬิกา

พอดาวลูกไกขึ้น ช่วงเวลาดาวลูกไก่ปรากฎชัดเจนบนท้องฟ้าประมาณ 19.00 นาฬิกา

พอเดือนขึ้น ช่วงเวลาที่ดวงจันทร์ขึ้นสู่ขอบฟ้า ประมาณ 19 . 00 นาฬิกา

พอเดือนขึ้นเทียมปลายอยาง ช่วงเวลาที่ดวงจันทร์ขึ้นระดับยอดยางพาราประมาณ 20 .00 นาฬิกา

พอตุกแกร้อง ช่วงเวลาที่ตุ๋กแกร้อง ถ้าเป็นกลางคืนประมาณ 21.00 - 22. 00 นาฬิกา

ส่วนกลางวัน ประมาณ 09. 00 - 10. 00 นาฬิกา

พอนกเข้ารังช่วงเวลาที่นกบินกลับรัง ประมาณ18. 00 นาฬิกา

พอนกบินหลาจอดแจด ช่วงเวลาเช้ามืด ที่นกกางเขนส่งเสียงเซ็งแซ่

พอนกฮูกร้อง ช่วงเวลาที่นกฮูกร้องซึ่งมักจะร้องก่อนที่น้ำจะขึ้น (น้ำขึ้น น้ำลง)ตอนดึกประมาณเที่ยงคืน

พอเปิดตูพลัด ช่วงเวลาที่ฟ้าเริ่มร้อง ฝนที่มพัดมาจากทิศตะวันตก กำลำลังจะตก ประมาณเดือน มีนาคม - พฤภาคม

พอไปเก็บยาง ช่วงเวลาที่ชาวสวนยางไปเก็บน้ำยาง น้ำยางพารา ประมาณ 09 - 11นาฬิกา

พอไปล่ามวัว ช่วงเวลาที่ชาวนาพาวัวไปล่ามกลางทุ่งนา เพื่อให้หาหญ้ากินประมาณ 07 - 08 นาฬิกา

พอไปสงหอ ช่วงเวลาที่ผู้อยู่ทางบ้านครอบครัวชาวนาชาวไร่นำข้าวห่อไปส่งให้ผู้ทำนาประมาณ ก่อนเที่ยง

พอไปโหล้ยาง (พอไปกรีดยาง) ช่วงเวลที่ชาวสวนยางพาราออกไปกรีดยาง ประมาณ 02 - 04 นาฬิกา

พอฝนพ่า พอฝนพาเม่ ช่วงเวลาที่ฝนตกหน้าร้อนระหว่างเดือนมีนาคม 3 เมษายน

พอพระกลับบาตร ; พอพระหลบบาตร ช่วงเวลาที่พระภิกษูกลับจากบิณฑบาตร ประมาณ 07 .30 - 08 . 00

พอพระฉันข้าว ช่วงเวลาที่พระภิกษูฉันภัตราหารเช้า ประมาณ 08 .00 นาฬิกา

พอพระเพล ช่วงเวลาที่พระภิกษุฉันภัตรหารประมาณ 11.00 นาฬิกา

พอพระตีโพน ช่วงเวลาที่มีการตีกลองตะโพนเป็นสัญญาณให้พระภิกษุลงมาฉันภัตราหารประมาณ 11.00 นาฬิกา

พอพระทำวัตรเช้า ช่วงเวลาที่พระภิกษุปฎิบัตรกิจของสงฆ์ เช่น ขอขมาโทษ ปลงอาบัติประมาณ 08.00 นาฬิกา

พอพระยืนบาตร ช่วงเวลาที่พระภิกษุออกบิณฑบาตร ประมาณ 05 .30 - 08 .00 นาฬิกา

พอพักเที่ยง ช่วงเวลาที่พักเที่ยง ประมาณ 12.00นาฬิกา

พอมุ่ยมุ่ย ช่วงเวลาเช้ามืดขณะที่เริ่มสว่าง

พอยกขึ้นหูงเสาะ ช่วงเวลาที่ครอบครัวชาวนา ชาวไร่ ลุกขึ้นมาหุงอาหารรับประทานก่อนไปทำนาทำไร่

ประมาณ 05 . 00 - 05.30 นาฬิกา

พอรางราง ช่วงเวลาเช้ามืดขณะมีแสงอาทิตย์เพียงรางๆ

พอรีดยาง ช่วงเวลาที่ชาวสวนยาง นำน้ำยางพาราที่แข็งตัวมารีดให้เป็นแผ่นประมาณ 11.00 นาฬิกา

พอรู้จักพันธ์ไม้ ช่วงเวลาเช้ามืด พอเห็นพันธ์ไม้ว่าเป็นไม้อะไร

พอโรงเรียนขึ้น ช่วงเวลาที่ข้าราชการไปทำงานยังสถานที่ทำงานของตน ประมาณ 08.00 - 09 .00 นาฬิกา

พอพลบค่ำ ช่วงเวลาที่เริ่มมืดหรือย่ำค่ำ พอแลเห็นลายมือใหญ่ ช่วงเวลาเช้าตรู่ที่มีแสงรางๆ

พอมองเห็นเส้นลายมือหญ่ๆ

พอเสร็จบุญ วันที่เสร็จจากทำบุญวันสารทเดือนสิบ

พอหนังลงโรง ; แต่หัวโม่ง ช่วงเวลาที่หนังตะลุงโหมโรงประมาณ 20. 30 นาฬิกา

พอออกฤาษี ช่วงเวลาที่หนังตะลุงบูชาครู ประมาณ 21.00 นาฬิกา

พอขืนได้; พอแข้นได้ พอใช้ได้ พอฝืน พอได้ พอประมาณ

พอยา พอเยียวยา

พอลายลุกขี้ มีนดหน่อย พอสอนนกสอนกา พอเริ่มทำได้........

.คำเหล่านี้ยังคงมีพูดคุยกันคนที่มีอายุครึ่งศตวรรต นำมาบันทึกไว้ จากหนังสือ พจนานุกรรม

ภาษาถิ่นไทยใต้ พุทธศักราช 2550