วันที่ 2 ขาซ้ายหนึ่งก้าวกับถนนที่อีกยาวไกล 10052559

วันนี้วันที่ 2 ของการฝึกสอน เหมือนได้ก้าวขาซ้ายออกมา เพื่อเดินทางไปยังถนนที่อีกยาวไกลเส้นนี้
วันนี้ขับบานเย็นไปถึงโรงเรียนเวลาเดิม 07.25 น.
จอดบานเย็นไว้ใต้ต้นไม้หน้าโรงเรียน

นั่งรอผองเพื่อนนักศึกษาฝึกสอนได้สักไม่ถึงสิบนาที หัวหน้าฝ่ายวิชาการ ก็เดินทางมาถึงโรงเรียนด้วยเวลาเดียวกันกับเมื่อวานคือ 07.45 น.
ไม่ทันได้ยกมือไหว้ แกก็กวักมือเรียกให้ขึ้นไปที่ห้องวิชาการพร้อมกับมอบหมายภารกิจในวันนี้คือ ทำป้ายห้อยคอสำหรับค่ายภาษาอังกฤษพรุ่งนี้ จำนวน 180 อัน พวกเราทำเป็นรูป หมี กระต่าย แมว และ วัว

งานทุ่มเท คืองานของเรา (ครู)

เป็น(นักศึกษา)ครูตัวต้องตั้งตรง จิตใจต้องตั้งมั่น ทำงานอย่างตั้งใจ

การงานใหญ่ ทำคนเดียวย่อมเสร็จช้ากว่าช่วยกันทำหลายคน

นั่งทำงานกันสักพัก Teacher ฝรั่ง Adam และ Caron เดินเข้ามานัดประชุมวางแผนสำหรับวันพรุ่งนี้ หลังทานข้าวเสร็จ

นี่คือครูประจำฐานที่คู่กับเรา Teacher Chris ฐานของเราคือฐานที่ 1 จะสอนเรื่อง Fingers print , Secret message และ volcano

บรรยากาศในการทำงานร่วมกับชาวต่างชาติเต็มไปด้วยความจริงจังและความสนุกสนาน

บางครั้งก็แปลไม่ออกว่าเขากำลังพูดอะไรอยู่ ได้เเต่ดู แล้วอ่านจากสีหน้าและท่าทาง

Play and work ก็เพลินดี

หลังจากประชุมกันเสร็จ เราก็ได้กลับมาทำป้ายชื่อของระดับมัธยมศึกษาต่อ แล้วก็นั่งคิดเพลง ที่จะนำไปสันทนาการในวันพรุ่งนี้
4 โมงเย็นก็เข้าร่วมการอบรม Smart TV ร่วมกันกับคณะครู

be able to do ครูทุกคนต้องทำได้

การทำงานในวันนี้ได้เรียนรู้คนทำงานอย่างหลากหลาย ทั้งในเชิงลึกและเชิงกว้าง
การฝึกสอน นอกจากจะต้องเรียนรู้สอน เรียนรู้งานแล้ว ยังต้องเรียนรู้คนอีกด้วย
เรียนรู้เพื่อให้เข้าใจ ปรับการทำงานให้สอดคล้องและสนับสนุนกัน
ไม่ใช่เรียนรู้เพื่อให้เห็นชัดขึ้นว่าเราแตกต่างกันและอยู่ในพวกใด

วัฒนธรรมในองค์กร สำคัญที่สุดขึ้นอยู่กับจิตใจ มากกว่าการกระทำ

ออ ลืมบอกประเด็นสำคัญ ครูพี่เลี้ยงของเรา คือ หัวหน้าวิชาการนั่นเอง แห่ะ ๆ



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวจันทร์จิรา วงค์กา (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ผลงานเป็นที่ประจักษ์นะครับวันนี้ ;)...

เขียนเมื่อ 

Ongkuleemarn

เปิดมาก็ปะทะการเข้าค่ายเลยค่ะ 55 ^^