​12. ใจ

12. ใจ

วันจันทร์ที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2559
1. วันนี้ทำอะไร
ตื่นเช้ามาสิ่งแรกที่ทำคือ ลงเดิน แล้วก็หุงข้าว ทำอาหารถวายพระ ได้ถวายจังหันหลวงปู่วิไล แล้วค่อยเข้ามาที่ทำงาน มีประเด็นหารือกันหลาย เรื่อง
ทั้งเรื่องเตรียมการหัวหน้าย้ายไปรับตำแหน่ง จัดประชุมอีกสองงาน บ่ายมีงานงอกประชุมด่วน และพรุ่งนี้มีงานรดน้ำดำหัว


2. คาดหวังอะไรในสิ่งที่ทำนั้นบ้าง
-คาดหวังกับการไปจังหันคาดคาดหวังให้ใจมีกำลัง ทำสิ่งต่างๆให้ได้เต็มที่ ซึ่งผลจะเป็นอย่างไรก็ต้อง “ตามนั้น” ย้ำกับตนเองว่า “เต็มที่”


3. มีอะไรเป็นไปตามความคาดหวังนั้นหรือไม่เป็นไปตามความคาดหวังนั้น เพราะอะไร
-การไปจังหันเป็นไปตามคาดหวังและเกินคาด ได้รับพระจากพระสงฆ์ แล้วค่อยมาที่ทำงาน ได้หารือกันกับความเปลี่ยนแปลง สนุกสนานการเตรียมการ รวมถึงงานประชุมที่พยายาม defend แต่สุดท้ายก็ต้องยอมรับ “ความจริง” ทำความรู้กับตนเอง ให้เรียนรู้และจำ อย่าเสียเวลาคร่ำครวญ นี่ก็บทเรียน เป็นความบกพร่องของตนเอง ที่ทำงานไม่เรียบร้อย ไม่สื่อสารให้ข้อมูล ไม่ทำความเข้าใจกับทีม และล่าช้า
ในส่วนของงานประชุมตั้งใจเพียงเข้าประชุมตามหน้าที่ แต่ก็มีประเด็นที่มีส่วนรู้เห็น จึงขอโอกาสชี้แจงเพื่อทำความเข้าใจให้ตรงกัน วันนี้ทุกอย่างผ่านไปเร็วมา



4.ได้เรียนรู้อะไร
การกำหนดชัดเจนกับตนเองว่า จะทำอะไร ดูหลาย ๆอย่างจะง่ายขึ้น ในการไปจังหัน สิ่งที่จะกำไรมากขึ้นคือ ถ้ามีโอกาสได้รับพรก็จะเป็นกำลังใจ
ส่วนงานประชุมที่หนูรับผิดชอบ สรุปว่าต้องเลื่อนไป เป็นบทเรียนเรื่องการที่ต้องสื่อสารกับคนในทีม มากกว่านี้ ทำความเข้าใจมากกว่านี้ จริงๆ เรื่องนี้จะง่ายมาก ถ้าเชื่อครู ปัญหานี้จะไม่เกิดขึ้นเลย สิ่งเดียวที่บอกกับตนเอง บทเรียนครั้งนี้ ให้จำไว้แล้วไปแก้ไขซซะ
ในความเมตตาของพี่ ๆ เข้ามาช่วยกันมองจะอะไรอย่างไร กับครั้งแต่ไป รวมถึงงานประชุมอีกงานที่ต้องจัดเพราะเป็นหน้าที่ระดับกรมมอบหมายมา เป็นความคาบเกี่ยว สิ่งที่ได้เรียนรู้ชัด ตามสไตร์ท งานยาคือ พี่ ๆ พาทำงานแบบชัดเจนเป็นลำดับขั้นตอน
ถ้าทำตามนั้น ปัญหาก็จะไม่เกิด ห้องทำงานยังคง อบอุ่นเสมอ กับทุกๆบทเรียนและความผิดพลาด
จากประเด็นที่ฝ่ายถูกพาดพิงในห้องประชุม เกิดการเรียนรู้กับตนเอง ว่า สิ่งที่เราเข้าไปมีส่วนรู้เห็น ข้อเท็จจริง ถ้าเราไม่พูด จะให้ใครพูด
เรื่องนี้ได้เรียนรู้ จากเหตุการณ์ต่างๆที่ครู เผชิญ และพาเรียนรู้มาเรื่อย ๆในวัด
เป็นเครื่องมืออย่างดี ที่ทำให้สิ่งต่างๆคลี่คลายแบบ ไม่เติมเชื้อ แต่ร่วมกันหาทางออก
จะว่าไปวันนี้เป็นวันที่ยาก ระวังกับตนเอง มีงานออกแบบเด่น ๆที่ต้องลงมือทำ บนข้อจำกัด แต่นี่ก็มองว่า เป็นโอกาสที่จะตอบแทน ใช้ชิ้นงาน แทนคำขอบคุณ
5. จากบทเรียนที่ได้เรียนรู้นี้จะทำอย่างไรเพื่อป้องกันความผิดพลาดไม่ให้เกิดขึ้นอีกหรือที่ดีแล้วจะได้พัฒนาต่อไป
การไปจังหันค่อนข้างลงตัว ถ้ามีเวลากับตนเองจำกัด ต้องเตรียมให้ไม่ซับซ้อน สิ่งนี้ได้เรียนรู้จากครู ส่วนเรื่องจัดประชุม ก็จัดการเรื่องหนังสือเชิญเดือนหน้าตั้งแต่วันนี้ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ส่วนเรื่องการจัดครั้งหน้า เหมือนมีโจทย์ซ้อนขึ้นมาแบบจังๆว่า ทั้งหน่วยงานต้องเข้ารับการรับรอง จะเหลือเพียง หนูคนเดียวที่สามารถ ขยับออกไปอยู่ในงานประชุมได้ พอเห็นอุปสรรค พี่ๆก็เริ่มมาช่วยกันว่า เราจะเตรียมงานอย่างไรให้ วันประชุมใช้คนในฝ่ายหรือในหน่วยงานในวันประชุมให้น้อยที่สุด แล้วงานที่พี่ๆต้องเข้ารับการตรวจรับรองจะต้องไม่สะดุดเช่นกัน ท่ามกลางความล้มเหลวของตนเอง ก็เห็นโอกาสว่า
“เคยพลาดละ จะไม่เสียเวลาเจ็บซ้ำ”



ศีล
1. ไม่ฆ่า ไม่เบียดเบียน
-เบียนเบียนครูและผู้ร่วมประชุมชัดเจน รวมถึงเพื่อร่วมงาน กรรมนี้ทำเสร็จแล้ว ทั้งที่ครูพยายามช่วยแบบเต็มที่ แก้ไขอย่างไร ก็ต้องคุย ไม่ใช่มาคุยแบบช้าๆเร่งๆแบบนี้ แต่คุยแบบมีเวลาลุยกันเต็มที่พอสมควร



2. ไม่ลักทรัพย์ไม่หยิบเอาของที่เจ้าของไม่ได้ให้
วันนี้มีหลายเรื่องเข้ามา ระวังอยู่ ทั้งที่ต้องจ่ายค่าน้ำค่าไฟละ ไม่ทันจะได้จัดการอีกแล้ว แก้ไขคือ ต้องรีบดำเนินการให้เรียบร้อย



3. ประพฤติพรหมจรรย์
ราคะก็มีอยู่ แต่วันนี้การคิด การคุย ได้ทำงาน รวมถึงสิ่งที่ตั้งใจทำ แทนคำขอบคุณ ดูจะดึงความสนใจลงไปในงาน ความทุกข์ ทำให้ ราคะไม่ค่อยมีช่องออกมาโจ่งแจ้ง แต่ก็มี



4. ไม่โกหก ไม่พูดส่อเสียด
-นิสัยพูดเพ้อเจ้อคุยเล่น ออกมาเยอะเวลาที่ เจอพี่ๆ หรือ เจออะไรที่ดูจะไม่เป็นไปตามคาด แต่การหยุดคิดก่อน ไม่เอาอารมณ์พุ่งออกไปพูด ทำให้ดูคลี่คลายลง พอได้ ในการเจรจา แต่เรื่องที่ต้องสื่อสารผู้ร่วมประชุมก็ส่งผลให้ข้อนี้ด่างพร้อยและขาด แม้พยายามแล้วก็ต้องทำความรู้กับตนเอง



5. ไม่ดื่มเหล้า ไม่ขาดสติ
เวลาคุยเยอะๆขาดสติ ล้อเล่นพูดหัว ทั้งตอนที่ดูรูปเก่า ๆเลือกรูปมาทำชิ้นงาน เสียงหัวเราะ ดังมากๆ แสดงถึงภาวการณ์ขาดสติของตนเอง นั่งดูภาพไล่เรียง หลายอย่างต่างไปมาก
6. ไม่ทานอาหารหลังเที่ยง
บ่ายๆหิวทานชาและน้ำอัดลมค่
7. ไม่ร้องเพลง ดูละคร ไม่ใช้เครื่องประทินผิว
ชีวิตนอกวัด กับการนั่งทำงาน ถูกวัดใจเรื่องนี้มาก ๆ การจดจ่อกับงาน พอให้บรรเทาค่ะ
8. ไม่นั่งนอนบนที่นอนสูง ยัดนุนหรือสำลี
นอนเตียงตั่งก็คุ้นเคย แต่วันนี้งาน อาจจะใช้เวลานานกับการลุยทำต่อเนื่องเพราะต้องส่งพรุ่งนี้เช้า



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สามสิบวันแห่งการเรียนรู้



ความเห็น (0)