เช้ามืดวันเสาร์ที่ 26 มีนาคม 2559 ประมาณตี 4 ฝนที่พิษณุโลกตกพรำๆ ตรวจสอบข่าวจากกรมอุตุนิยมวิทยาแจ้งเตือนว่าจะมีพายุ ฝนตกหนัก ที่กำแพงเพชร พิจิตร และจังหวัดใกล้เคียง ไม่มีพิษณุโลก อ้าว! แล้วทำไมฝนจึงตก... ฝนตกหลงฤดูวันนี้ มีข่าวดีเกิดขึ้นทันที สุนัขที่เคยช่วยเลี้ยง ช่วยให้อาหาร ดูแลเกี่ยวกับยา วัคซีนต่าง ๆ สูญหายไปจากบ้านพักของลูกสาวคนที่ทำงาน เมื่อเย็นวันที่ 18 มีนาคม 2559 จุดที่พาไปพักเพื่อให้ช่วยเลี้ยงดูแทน อยู่ไกลมาก มีคลองชลประทานขวางด้วย เขาพาไป 2 ตัว ตัวแรกแค่ 4 ทุ่มเศษ ๆ มันนำตัวเองกลับมาที่เคยอยู่ได้ ส่วนอีกตัวลูกสาวของเขาแจ้งว่า ไม่พบ หายไปแล้ว ผมและเขาช่วยกันตามหารอบบริเวณโดยตลอด ด้วยความเป็นห่วงว่ามันจะกินอยู่อย่างไร ไม่เคยไปไหนมาไหนด้วย ยามเห็นสุนัขข้างทางที่เร่ร่อน ต้องนึกถึงสุนัขตัวที่หายไป ว่าชีวิตมันคงจะเป็นแบบนี้ จะถูกรถชน สุนัขตัวอื่นกัด ฯลฯ สารพันความคิด เพราะเป็นห่วง จนท้ายที่สุดต้องอธิษฐานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ว่า หากมันยังต้องมีเวร มีกรรมต่อกัน ขอให้กลับมาให้ดูแลต่อได้อีก
ตีสี่ครึ่งวันนี้ครับ มีข่าวดีของคนที่อยู่ที่พักว่า มันกลับมาแล้ว รวมเวลาเบ็ดเสร็จ 7 คืน 8 วัน พอดี กว่าที่มันจะตะเกียกตะกายกลับมาได้ ร่างกายซูบ ผอม ท้องกิ่ว ลำตัวสกปรก มีกลิ่นเหม็น ดีที่ร่างกายทุกส่วนไม่บาดเจ็บ ได้ช่วยให้อาหารให้มันกิน ครั้งนี้ต้องให้จำนวนมาก เพราะความหิวโซ สักพักมันนำตัวเองไปนอนหลับ หลับครานี้คงจะสุขใจมาก เพราะไม่ต้องระแวดระวังภัยอันตรายใด ๆ ช่วงสาย ๆ จึงจัดการนำมันไปอาบน้ำ ชำระคราบสกปรกต่าง ๆ และให้กินยาแก้ปวด แก้อักเสบ (ถ้าจะมี) เหมือนมันจะรู้ถึงเจตนาดี อาบน้ำครั้งนี้ ยืนนิ่งให้ทำความสะอาดอย่างเต็มใจไม่ขัดขืน เหมือนเมื่อก่อน
บทเรียนครานี้ สะท้อนคำสอนของพระจริง ๆ ที่พร่ำสอนว่า อย่ายึดถือว่าเป็นตัวกู ของกู เหตุที่เกิด ถ้าไม่ใช่สุนัขที่เคยเลี้ยง ย่อมไม่มีความกังวล ความเป็นห่วงใด ๆ แต่พอใช่เท่านั้นแหละ กิเลสมันตามมาทันที สุนัขตัวนี้คงจะยังไม่หมดเวรหมดกรรม จึงหวนกลับมาให้เฝ้าดูแลได้อีกครั้ง 7 คืน 8 วัน ที่มันสูญหายไป กว่าที่จะหาวิธีการกลับมาได้เมื่อเวลา ตี 4 ครึ่ง ของวันนี้ ครับ (ที่มาของชื่อบล๊อก)
