ถ้ายังคงปล่อยอยู่แบบนี้ อีกหน่อย คงได้เห็นปลาฉลามขึ้นมากินหนมปังข้างๆเรือ
 
 

มาเที่ยวกระบี่ ใครก็อยากไป พีพี หรืออย่างน้อยก็เกาะใดเกาะหนึ่งหล่ะ  เพราะที่นี่ขึ้นชื่อเรื่อง เกาะสวยทะเลใส และปลาสีสันมากมาย 

นอกจากเที่ยวชมความสวยงามของเกาะแล้วการได้ว่ายน้ำชมปลาสีสวยตามแนวปะการังก็เป็นอีกกิจกรรมหนึ่งที่หลายคนไม่ยอมพลาด   เพื่อความสะดวก ง่าย และทันใจของผู้มาเที่ยว ทางเจ้าของทัวร์ส่วนใหญ่จึงมักจะจัดเตรียมขนมปังแผ่นที่ใช้ทำแซนวิชใว้ให้ หรือบางกลุ่มนักท่องเที่ยวที่เคยมาก่อนหน้านี้อาจเตรียมขนมปังมาเองก็มี หรือแม้แต่เศษอาหารที่เหลือจากมื้อกลางวันนั่นก็เพียงพอที่จะทำให้ฝูงปลาเป็นร้อยมาแหวกว่ายอยู่ข้างๆ  สนุกสนานเบิกบานฤทัยกันพอสมควรก็เดินทางกลับ  แต่สิ่งที่เหลืออยู่ข้างหลังคือความแปรปรวนของระบบนิเวศน์  ความแปรปรวนที่เกิดจากความมักง่าย แค่ความสนุกชั่วครั้งชั่วคราว   ลองหลับตานึกแค่ตัวเลขคร่าวๆ จังหวัดกระบี่มีบริษัททำทัวร์ พีพี กี่บริษัท แต่ละบริษัทมีเรือกี่ลำ เรือแต่ละลำบรรทุกกี่คน แล้วรวมกับภูเก็ตด้วยน่ะ และในจำนวนทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นทุกๆวัน

ปลานกแก้ว ปลาสินสมุทร ปลาโนรี ปลากาตูนร์ ฯ ปลาสีสันสวยงามเหล่านี้ล้วนมีความเป็นอยู่ร่วมกันกับแนวปะการังอย่างแยกไม่ออกเลยทีเดียว  ปลาเหล่านี้จะคอยหากินเก็บกวาดเศษอาหารและตะไคร่น้ำซึ่งเป็นศัตรูตัวฉกาจของปะการังไม่แพ้ ดาวหนามมงกุฏ (ปลาดาวชนิดหนึ่งที่กินตัวปะการังเป็นอาหาร)เลยทีเดียว  ส่วนเจ้าปลาเหล่านั้นก็จะได้แนวปะการังเป็นที่พักหลบภัยและแพร่ขยายพันธุ์ ทุกอย่างอยู่รวมกันอย่างเป็นระบบระเบียบและลงตัวซึ่งเราเรียกว่า "ระบบนิเวศน์วิทยา" Ecosystem การให้อาหารปลาเป็นการรบกวนระบบที่สลับซับซ้อนและบอบบาง ฝึกลักษณะนิสัยการกินที่ผิดๆให้ปลา เพราะง่าย สะดวกสบาย และมีเหลือเฟือ เมื่ออิ่มหนำพวกมันจึงไม่มีความจำเป็นที่ต้องหาอาหารอีก ตะไคร่น้ำและเศษอาหารตามแนวปะการังจึงหมดความหมาย เมื่อมีมากจนหมักหมมจะทำให้ปะการังไม่สามารถรับอาหารและอ๊อกซิเจนจากกระแสน้ำได้อย่างเต็มที่การเจริญเติบโตก็จะอยุดชงักลง บวกกับน้ำที่ปล่อยทิ้งลงทะเลซึ่งมีส่วนผสมของสารซักล้างต่างๆจากโรงแรมที่พักริมชายหาดจะเป็นตัวเร่งให้ตะไคร่น้ำเจริญเติบโตได้ดีและค่อยๆแทนที่แนวปะการังในที่สุด

ปลา เมื่อได้รับอาหารเต็มที่ก็จะเร่งขยายพันธุ์เพิ่มจำนวนมากขึ้นเพื่อให้สมดุลกับอาหารที่มากมาย อาหารส่วนใหญ่ที่เป็นพวกแป้งไม่มีคุณค่าทางอาหารตามธรรมชาติเหมือนอย่างที่ลักษณะทางกายภาพของปลาต้องการ สายพันธุ์ที่ได้จึงอ่อนแอ    นอกจากการให้อาหารปลาจะทำลายลักษณะการกินที่ดีแล้ว ยังทำลายลักษณะสายพันธุ์ที่ดีอีกด้วย  เมื่อสายพันธุ์อ่อนแอ โอกาศที่สิ่งมีชีวิตนั้นๆจะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์จึงมีอยู่สูง  

 รู้แบบนี้ เที่ยวทะเลครั้งต่อไปแม้จะมีขนมปังมาให้ก็คงพูดได้เต็มปากว่า "เลิกให้อาหารปลากันเถอะ"