ขึ้นเขาลงเขา

ระหว่างเดินออกกำลังกายที่ สวนไผ่ เพชรบูรณ์ เห็นเด็กวิ่งแข่งขัน

ทำให้นึกถึงเมื่อไปเที่ยว น้ำตกแม่พูล ลับแล อุตรดิตถ์

ไม่สามารถวิ่งขึ้นเนินเขา ต้องค่อยๆเดิน ต้องค่อยๆลัดเลาะหาเส้นทางที่พอไปได้ ที่สุดจึงสามารถตามเพื่อนไปจนถึงยอดเนิน

ขาลงเห็นทางสะดวกจึงวิ่งลงจากเนิน ต้องพบกับอัตราเร่งจากแรงโน้มถ่วง กว่าจะหยุดได้ก็เหนื่อยเกือบตาย

การทำงานก็เหมือนกัน

หากยากนักก็อย่าเร่งรีบ ฝืนมากไปก็ไม่สำเร็จ ต้องค่อยๆหาช่องทาง เร่งมากแม้ถึงยอดเขาได้ก็อาจหมดแรงที่จะทรงตัว ประคับประคองงานให้อยู่ได้ตลอดรอดฝั่ง

งานง่ายก็อย่าชะล่าใ ไล่ต้อนเป็นนักมวยเจอหมู โดนน้อคไม่รู้ตัว

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน จับฉ่าย



ความเห็น (0)