บันทึกสั้น ๆ ของวันนี้

​นี่แหละ....เครื่องมือหลักที่จะต้องนำไปใช้ในงานสร้างคอร์ส iTune U ต่อไป

แปดโมงเช้าของวันนี้ ๕ มีนาคม ๕๙

คุณมะเดื่อโดยสารรถตู้ " วินช้าง"

มุ่งสู่ กรุงเทพมหานคร เมืองหลวงของไทย

ที่ไปเมือไร ก็เจอ " รถติด" ทุกเวลา

จุดหมายปลายทางคือ....ที่นี่จ้ะ บริษัท ยูฟิคอน



อันที่จริง บริษัทนี้ อยู่ที่อาคารพญาไท พลาซ่า

ไม่ไกลจากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ที่คุณมะเดื่อ

มาลงรถ ไม่มากมายเลย บอกตรง ๆ ว่า...

ถ้าเป็นที่เมืองสามอ่าว ระยะทางแค่นี้ คุณมะเดื่อ

ก็จะ " เดินชมนกชมไม้" มาที่นี่แทนการนั่งรถ

เป็นแน่แท้



แต่...ที่นี่...เมืองกรุง ที่ยุงยังชุมน้อยกว่ารถ จึงต้องเรียกแท็กซี่กัน

อีกอย่าง ยังไม่เคยมาที่นี่เลยด้วย แต่...แปลกใจมาก ๆ เพราะ

เรียกแท็กซี่สามสี่คัน ไม่มีโชว์เฟอร์คนใด

ที่รู้จักอาคารพญาไทย พลาซ่าเลย...ทั้ง ๆ ที่อยู่ใกล้ ๆ

กับอนุสาวรีย์ ฯ นั่นเอง

ในที่สุด ... ก็มีอัศวินควบมอร์เตอร์ไซด์รับจ้าง...

เข้ามาถาม " ไปไหนป้า...." ๕๕๕๕

ก็...น่าจะเรียก ป้า อ่ะนะ เพราะสภาพคุณมะเดื่อ

มันเหมือนยายแก่เข้ากรุงจริง ๆ สองมือหิ้วของ

พะรุงพะรัง แต่งตัวบอกยี่ห้อว่ามาจากหัวเมืองไกล

อย่างเด่นชัด...



อากาศที่ กมท.วันนี้ก็ร้อนสุด ๆ เหงื่อโทรมหน้า...

พอบอกสถานที่ที่จะไปกับโชว์เฟอร์มอร์เตอรืไซด์

เขาก็พูดด้วยเสียงอันดัง ( เพราะต้องแข่งกับเสียง

รถที่ดังลั่นรอบตัว) " อ๋อ ! รู้จัก ๆ ขึ้นมาเลย"

เป็นอันว่า คนขับมอร์เตอร์ไซด์รับจ้าง พาคุณ ( ป้า)

มะเดื่อ ลัดเลาะ ลดเลี้ยว ไปตามซอกของรถยนต์

ที่ชักยืดเข้าแถวกันเหมือนทองม้วนอัดปี๊บ ไม่เว้น

แม้แต่ยามเที่ยงวันเสาร์อย่างนี้....ได้อย่าง

ชำนิชำนาญ อย่างน่าอัศจรรย์ใจ คุณมะเดื่อออกปาก

ชื่นชมเขาด้วยใจจริง ต้องยอมรับในความชำนาญ

ไม่ใช่สิ !! ต้องเชี่ยวชาญพิเศษจึงจะถูก

ไม่ว่า ซอกเล้กซอกน้อย เขาผ่านได้ตลอด

ต้องขอบอกว่า....ใจหายใจคว่ำยามเขาพา

ซอกแซกไประหว่างรถที่จอดอยู่ แต่ก็

ไม่แสดงว่า...กลัว...หรอก....และนี่เป็น

ประสบการณ์ครั้งแรกในชีวิตของ

คุณ (ป้า) มะเดื่อ ที่นั่งมอร์เตอร์ไซด์

รับจ้าง ในกทม.



สิบกว่านาที โชว์เฟอร์คนเก่ง ก็มาจอดรถในบริเวณหน้าอาคาร

พญาไท พลาซ่า คุณมะเดื่อถามถึงราคาค่าโดยสาร เขาหยุดติด

นิดหนึ่ง ก่อนตอบว่า " ขอ ๗๐ บาทละกันครับ" คุณมะเดื่อ

ส่งแบ็งค์ร้อยให้เขาไป แล้วบอกว่า " ไม่ต้องทอนจ้ะ"

เขาจึงตอบรับด้วยการขอบคุณแล้วอวยพรให้คุณมะเดื่อ

อย่างยาวเหยียดทีเดียว...เขาคงไม่รู้หรอกว่า...

ร้อยบาทนั้นยังน้อยไป เมื่อเทียบกับการพาคุณมะเดื่อ

มาถึงที่หมายอย่างปลอยภัย แบบ...ใจหายใจคว่ำ...!!



กดลิฟต์ขึ้นไปถึงชั่น ๗ ก็เจอกับ

" แอีปเปิ้ล" อยู่ตรงหน้าลิฟต์พอดี

เนื่องจากพักเที่ยงจึงยังไม่มีพนักงานในห้องทำงาน

น้องเจ๋บอกว่า ได้ฝากงานไว้กับ " น้องเบญจ์" ให้ช่วย

เป็นธุระเรื่อง " iPad " ที่คุณมะเดื่อจะมารับวันนี้

แทนน้องเจ๋ ด้วย เนื่องจากน้องเจ๋ติดภารกิจ

คุณมะเดื่อไม่รู้จักน้องเบญจ์ คิดว่าน่าจะเป็นสาว



ยืนรออยู่หน้า ออฟฟิตพักใหญ่ ๆ จึงได้พบกับน้องเบญจ์ แต่เป็นหนุ่มน้อย

นำ iPad มาให้ พร้อมทั้งอธิบายวิธีใช้หลัก ๆ ให้คุณมะเดื่อทราบ

คุณมะเดื่อเคยใช้ iPad มาบ้าง ช่วงทำ iTune U ที่ สพฐ.

แต่ก็ยังไม่แม่นยำ ต้องศึกษาเพิ่มเติมอีกมาก



เสร็จธุระ ออกมาเรียกแท็กซี่ ให้ไปส่งที่ หน้าห้างเซ็นจูรี อนุสาวรีย์ ฯ

คราวนี้เรียกเพียงคันเดียวก็ส่งถึงที่หน้าห้างเลย

ได้เวลารถตู้ออกพอดี น้องสุ น้องสาวคนดี บอกให้ขึ้นรถได้เลย

วันนี้จึงกลับถึงบ้านไม่ค่ำเหมือนทุกวัน



นี่แหละ....เครื่องมือหลักที่จะต้องนำไปใช้ในงานสร้างคอร์ส iTune U

ต่อไป


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกคนเดินทาง



ความเห็น (1)

-สวัสดีครับ..

-เดินทางปลอดภัยดีนะครับ..

-รอการมาเยือนในปลายมีนาคม 555