อ่านทางนี้ ถ้าอยากเรียน....พยาบาล....

Student in Pprep
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

พี่เชื่อว่า น้องๆ หลายคนคงมีความสนใจที่จะเรียนต่อระดับวิชาชีพ ด้านการสาธารณสุข โดยเฉพาะแพทย์ พยาบาล แต่น้องๆ เคยถามตนเองหรือยังว่าสิ่งที่น้องอยากได้อยากเป็นนั้นตรงกับความต้องการของน้องเอง ...หรือความต้องการของผู้ปกครอง



ก่อนอื่นมีไม่น้อยที่อยากรู้พื้นฐานของงานและที่สำคัญ เงินเดือน พี่จะบอกให้



รัฐบาล เริ่มงาน เงินเดือน 12,000
ค่าวิชาชีพ 3,000
ค่าเวรบ่ายดึก ประมาณ 1,500-3,000 แล้วแต่หน่วยงาน
ค่า OT ประมาณ 1,500-3,000
(อาจได้ ค่าเบี้ยกันดารถ้าอยู่ รพ.ชุมชน 1,500)
แต่ละเดือนหักค่าประกันสังคม 750



เอกชน เริ่มงาน เงินเดือน 15,000-18,000
ค่าวิชาชีพ 3,000-5,000
ค่าเวรบ่ายดึก ประมาณ 3,000-10,000 แล้วแต่ รพ.
ค่า OT ประมาณ 3,000-10,000
แต่ละเดือนหักค่าประกันสังคม 750



ในกระทู้นี้ในฐานะที่พี่เองได้เคยผ่านประสบการณ์สอบเอนทรานส์ (ชื่อเรียกในสมัยนั้น) จะว่าไปแล้วเพิ่งผ่านไปเพียงแค่ 7 ปีเท่านั้นเอง
ก่อนอื่นพี่อยากให้น้องๆ ที่สนใจในสาขาเหล่านั้นลองถามตนเองแค่ 8 ข้อ ถ้าพ้น 8 ข้อไปแล้ว และน้องตอบข้อ a ทั้งหมด หากน้องยังมีความคิดอยากเรียนต่อด้านนี้แล้วล่ะก็พี่ขอแสดงความยินดีด้วย



1. สิ่งที่เลือกเป็นความต้องการของใคร
a.ผู้ปกครอง
b.ใช่แล้วตัวเราเอง



2. พร้อมแล้วใช่ไหมที่จะทุ่มเททั้งชีวิตให้กับงาน
a.แน่นอนฉันพร้อม
b.ไม่มั๊ง ฉันคงไม่ไหวหรือถ้าเทใจให้แค่ 80% ได้ป่ะ



3. รับได้ไหมกับสถานภาพคนของสังคม
a.รับได้อยู่แล้ว
b.รับได้แต่ขอเวลาพักผ่อนเป็นครั้งคราว



4. นับจากวันที่จบจากมหาวิทยาลัยจะมีจำนวนชั่วโมงทำงานในหนึ่งวันมากกว่าคนอื่นสองเท่า
a.ดีสิฉันชอบ
b.แล้วจะมีเวลานอนเหรอ จะได้เที่ยวมั๊ย แล้วแฟนฉันล่ะ ...etc...



5. ทั้งวันต้องทำงานอยู่กับคนไข้
a.ฉันชอบแบบนี้
b.ฉันจะพยายาม



6. ตารางเวลาของชีวิตขึ้นอยู่กับตารางเข้าเวรที่ไม่แน่นอนในแต่ละสัปดาห์ ไม่สามารถวางแผนชีวิตล่วงหน้าได้
a.ไม่เป็นไร
b.ฉันไม่ชอบ



7. ความรู้ไม่มีวันหมด เพราะฉะนั้นต้องเข้าอบรมอย่างน้อยปีละ 50 - 100 ชั่วโมง
a.ฉันชอบเรียนรู้ และต่อไปฉันจะไม่เปลี่ยนแปลง
b.ฉันก็ชอบเรียน แต่อนาคตไม่แน่นอน



8. ฉันชอบการเดินทาง ฉันชอบอิสระ ฉันไม่มีภาระผูกพัน
a.ก็ไม่ชอบเท่าไหร่
b.แน่นอน นั่นตัวฉัน



ขอบอกก่อนว่าที่เขียนบทความนี้ขึ้น ไม่ได้ตั้งใจให้ล้มเลิกความพยายาม หากใครที่ยังคงรักที่จะดำเนินไปตามเส้นทางที่คิด (ย้ำว่า...คิด ไม่ใช่ เส้่นทางที่ฝัน) ก็ขอให้ตั้งใจต่อไป
แต่....ถ้าหากไม่ใช่ หรือน้องยังคงมีความลังเลใจอยู่ ขอให้ปรึกษาผู้ปกครองอีกที คิดถึงอนาคตทั้งทางดีและเสีย คุยกันให้มาก

ตัวพี่เองจบการศึกษามาแล้วและปัจจุบันประกอบอาชีพพยาบาล พี่ไม่เสียใจที่ได้เลือกเส้นทางนี้ แต่มีเพื่อนที่รักและสนิทกันมาก ได้บอกกับพี่เมื่อ 2 วันก่อนว่า

"เขาประสบความล้มเหลวในการตัดสินใจเลือกอาชีพพยาบาล"

        ทั้งๆ ที่เขาทำงานได้ดีและกำลังก้าวหน้าในอาชีพ นั่นเพราะเขาไม่เคยมีความสุขในอาชีพเลย



จากประสบการณ์ของพี่เอง แม้ว่าจะเลือกแล้วในเส้นทางนี้ แต่ก็พบว่าตนเองไม่สามารถให้เวลากับคนที่รักได้เต็มที่ ตารางเวลาเปลี่ยนหมดและไม่อาจจูนกันได้ติด 24 ชั่วโมงต้องทุ่มเทให้กับงานเกือบหมด เงินเดือนน้อย สวัสดิการไม่คุ้มกับการทำงาน พี่ได้ทำบุญโดยการดูแลคนไข้ แต่พี่กลับทำบาปกับผู้ให้กำเนิดเพราะไม่มีเวลาดูแลท่าน

หมายเหตุ นางสาวปรียดา หนูมาก (เป็นผู้บันทึก)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน kmpprep



ความเห็น (0)