มาฆบูชา


มาฆบูชา

ก้มกราบกรานวันทาเบื้องพระบาท

ขอเป็นทาสพุทธองค์ผู้ทรงศรี

กราบพระคุณอุ่นใจในความดี

พระทรงชี้ทางชอบประกอบกรรม


มาฆฤกษเบิกฟ้ามหาสมัย

ทรงประทานธรรมชัยให้สัตว์ส่ำ

“จาตุรงค์สันนิบาต” ประกาศธรรม

จารึกคำ “มาฆะ” กลางนคร


สงฆ์พร้อมกันวันนี้มินัดหมาย

กลางจันทร์ฉายรับฟังคำสั่งสอน

รับหลักธรรมกำหนดทุกบทตอน

คือคำพรจากพระศาสดา


ฟัง “โอวาทปาฏิโมกข์” ดับโรคร้าย

จากเบื้องต้นจนบั้นปลายในศาสนา

ใช้ “ขันติ” วิเศษด้วยเมตตา

ภาวนาพาใจมิให้เลือน


“มิกล่าวร้ายว่าร้าย” ใครทั้งนั้น

คนเหมือนกันมองเห็นว่าเป็นเพื่อน

“มิฆ่า” ใครใจต้องคอยมองเตือน

อย่าอย่าแชเชือนหลักการที่มันคง


เป็น “วันแห่งความรัก” ในหลักพุทธ

บริสุทธิ์สร้างสรรค์อันสูงส่ง

คือรักแท้แค่หวังยั่งยืนยง

เพื่อดำรงหลักธรรมองค์สัมมา



โสภณ เปียสนิท ***บันทึกวันมาฆะ2559

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รวมรสบทกวี



ความเห็น (1)

ขอบคุณทั้งสามกำลังใจ

นานๆ แวะเข้ามาชมที ยินดีได้พบสหายเก่าๆ ในบ้านหลังนี้