​แม่สอนลูก

บนกระแสสายธารอันเชี่ยวกราก
มีน้ำหลากหลังไหลในหมู่หิน
น้ำเย็นเฉียบเงียบงันพลาญชีวิน
อาจจะสิ้นชีพได้ในวันนี้

หากชีวิตยังอยู่จงสู้ต่อ
เมื่อทดท้อรอตายไร้ศักดิ์ศรี
ด้วยความหวังตั้งมั่นปัญญามี
คิดวิธีเอาชนะจะพ้นภัย

เอาสายตาจดจ้องมองสายน้ำ
มีหินรอพอจะย่ำในน้ำไหล
กะระยะจะกระโลดกระโดดไป
จงแคล่วคล่องว่องไวมิให้ช้า

แม่จะรอคอยดูอยู่อีกฝั่ง
เป็นกำลังแก่ขวัญอันแกร่งกล้า
ด้วยความห่วงแสนห่วงในดวงตา
ปรารถนาดวงใจได้เรียนรู้

ข้ามไม่พ้นอุปสรรคจักพ่ายแพ้
เป็นเพียงแค่ผู้ท้อไม่ต่อสู้
อดทนรอวันตายในประตู
จากที่อยู่เก่าเก่าอันเศร้าซม

ลูกอยากเป็นผู้ชนะหรือจะแพ้
ตรองให้แน่แก่ใจให้เหมาะสม
ลูกจะสู้หรือยอมอย่างตรอมตรม
"ทุกข์ระทม สมหวัง" ยังเฝ้ารอ

โสภณ เปียสนิท


https://www.facebook.com/Sweet.Cutety/videos/78421...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รวมรสบทกวี



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

คำสอนของแม่ เป็นสัจธรรมเสมอ

ครูมะเดือ ฝีมือถ่ายภาพยอดเยี่ยมครับผม