ใกล้ปีใหม่ 2550 แล้ว เดือน ธ.ค. 2549 มีงานแต่งงานของเพื่อนที่นายบอนจะต้องไปร่วมงาน จะได้เจอเพื่อนๆ
นานๆเจอที มิตรภาพที่ห่างหาย ถูกปลุกให้มีชีวิตอีกครั้ง คืนความแจ่มใสในวันวานคืนมา
มีคำถามจากเพื่อนคนหนึ่งว่า จะทำอย่างไรให้มิตรภาพที่เกิดขึ้นนี้ แจ่มใสตลอดไป
<h3>การใช้ blog เป็นอีกแนวทางหนึ่ง ที่ทำได้ไม่ยากนัก</h3><h3>1. ใช้ blog ที่สร้างได้ง่าย เป็นเครื่องมือกระตุ้นความรู้สึก ระลึกความทรงจำ โดยทำการเปิดบล็อกในเวบไซต์ขึ้นมา</h3><h3>2. เมื่อเจอเพื่อนๆ ก็แนะนำที่อยู่เวบ ช่วงเทศกาลปีใหม่ ส่งคำอวยพร ก็แนะนำที่อยู่เวบ</h3><h3>3. ในบล็อก ใส่ภาพถ่ายที่มีอยู่เข้าไป หลายเหตุการณ์ หลายช่วงเวลา ภาพ 1 ภาพ แทนความรู้สึกได้หลากหลาย คำพูดได้มากมาย และความทรงจำอีกนับล้าน</h3>
ที่สำคัญ เรียกความทรงจำได้ง่าย เขียนความเห็นเข้าไปก็ง่ายๆ
บล็อกสำหรับเพื่อนร่วมรุ่นแบบนี้ แม้กลุ่มคนดูไม่มาก เพราะเป็นกลุ่มเพื่อนเท่านั้น ต้องการความเป็นส่วนตัว ความเป็นกันเอง พูดคุยภาษาของเพื่อนได้ ซึ่งเป็นที่รู้กันในหมู่เพื่อนฝูงเท่านั้น
คนอื่นมาอ่าน ย่อมไม่รู้เรื่อง ไม่รู้ว่า เขาพูดคุยอะไรกัน
แล้วจะเลือกบล็อกไหน
Gotoknow.org ไม่เข้าตาเลยครับ เพราะต้องการบล็อกที่เป็นส่วนตัวมากกว่านั้น ไม่อยากให้ใครเห็นบล็อกของพวกเราในหน้าแรกอย่างโดดเด่นขนาดนั้น
Blogspot, multiply, wordpress เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจ โดยเนื้อหาส่วนใหญ่เน้นเก็บสะสมอัลบั้มภาพที่ถ่ายสะสมไว้ ทั้งภาพงานแต่งงาน ภาพที่พบเจอกันในสถานที่ต่างๆให้เพื่อนๆได้เห็นหน้าตาของเพื่อนที่ห่างหายไปนาน โดยมีบล็อก เป็นตัวเชื่อมโยง
กลุ่มคนดู มีไม่กี่คน เจาะจงลงไป เป็นกลุ่มที่เรียนห้องเดียวกัน (ห้องหนึ่ง) เพื่อนที่เรียนห้องอื่น เข้ามาดู ย่อมไม่รู้สึกผูกพันอะไรมากนัก อาจจะนึกไม่ออกด้วยซ้ำว่า คนที่เห็นในภาพ เป็นใคร เพราะไม่สนิทสนม คุ้นเคยด้วย
เก็บมิตรภาพในวันวานไว้ด้วย blog : การสร้างบล็อกแห่งมิตรภาพและความทรงจำของเพื่อนๆ กพส. ที่กาฬสินธุ์
บล็อกสำหรับเพื่อนร่วมรุ่นแบบนี้ แม้กลุ่มคนดูไม่มาก เพราะเป็นกลุ่มเพื่อนเท่านั้น ต้องการความเป็นส่วนตัว ความเป็นกันเอง พูดคุยภาษาของเพื่อนได้ ซึ่งเป็นที่รู้กันในหมู่เพื่อนฝูงเท่านั้น
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นายบอน@kalasin · 16 พ.ย. 2549
นายบอน@kalasin · 16 พ.ย. 2549
นายบอน@kalasin · 16 พ.ย. 2549
นายบอน@kalasin · 16 พ.ย. 2549
นายบอน@kalasin · 16 พ.ย. 2549
นายบอน@kalasin · 16 พ.ย. 2549
ครูอ้อยไปแอบดูมาแล้วค่ะ อิอิ
รู้ได้ยังไง ไม่ได้บอกที่อยู่นี่นา
มีอยู่บันทึกหนึ่งล่ะ บอก