คงไม่ใช่ไปทำหน้าที่คุมสอบอย่างเดียวแต่ที่สำคัญเป็นตัวแทนของมข.ซึ่งหมายถึงหากผิดพลาดก็คงภาพพจน์ของสถาบันซึ่งในส่วนของจังหวัดนครราชสีมา มี 4 สนามคือ สุรนารี มารี ราชสีมาและบุญวัฒนา เราเองได้ทำหน้าที่เลขาฯ สนามที่เขาบอกว่าหินที่สุดในการไปออกรบครั้งนี้ แต่เรากลับมีความมั่นใจว่าที่ที่น่ากลัวที่สุดคือที่ปลอดภัยที่สุด แน่นอนหินแปลว่าแข็ง แข็งแรง โหด แต่คงไม่ร้ายเกินไปเพราะเขาเป็นครูก็น่าจะใช่ และเป็นผู้บริหารผู้หญิง รร. หญิง บทสรุปในใจเราก็บอกว่าใช่เลย เราต้องรู้เขารู้เราก่อนออกรบย่อมชนะไปแล้วครึ่งหนึ่ง ก็ไม่ได้หนักใจอะไรเพราะสิ่งที่เราคาดคิดมัน ใช่เลย เขา ไม่เข้าใจและเขาค่อนข้างเนี๊ยบในทุกกระบวนการตั้งแต่การติดต่อประสานงานซึ่งเปรียบเทียบกับสถาบันอื่นที่ รร. สุรนารี เขาจัดมาจนเป็นมืออาชีพ เขาจึ่งค่อนข้างให้เป็นระบบและไม่ชอบคำสั่งแต่ให้เป็นการบริหารจัดการที่ถูกต้องชัดเจน เพราะฉนั้นบทสรุปก็คือเราต้องไปกล่าวและกราบขอโทษ (อุ๊ย...เหมือนนายกฯ...ไปขอโทษชาวใต้เลย....) ว่าการติดต่อเราอาจจะคลาดเคลื่อนซึ่งคงเป็นเพราะระยะเวลากระชั้นชิด และ การจัดสอบเช่นนี้มข. ไม่ได้ทำร่วมกับโรงเรียนมานานถึง 10 ปี แต่ต่อนี้ไปทางมหาวิทยาลัยต้องได้ขอความอนุเคราะห์ผู้บริหารและโรงเรียนร่วมวางแผนการจัดสอบร่วมกัน หลังจากจบการคุมสอบครั้งนี้แล้ว ทุกอย่างจบลงด้วยคำว่า Happy Ending เพราะทางโรงเรียนตอบรับและยินดีให้จัดสนามสอบครั้งต่อไปโดยเฉพาะกับผบ. ที่เป็นหินกลับอ่อนหวานปานน้ำผึ้ง เพราะทุกคนได้ยินก่อนกลับว่า แสตมป์"ผ่าน"  OK....ถึงแม้มหาวิทยาลัยไม่รู้ สำนักบริหารและพัฒนาการไม่รู้ หรือใครๆ ไม่รู้แต่พวกเราชาวคณะกรรมการมข. 5 คนรู้  ว่าเราภูมิใจที่ได้รับคำชมและเป็นการสร้างชื่อเสียงในการออกสนามสอบ(รบ) ครั้งนี้ ตอนแรกฟังท่านฯผอ. พีระศักดิ์ พูดว่าออกรบ...โอพระเจ้า...ขนาดนั้นเชียวหรือ...แต่พอเอาเข้าจริงๆแล้วใช่เลย ต้องรบด้วยจิตวิทยาที่มาก่อนอย่างอื่น...ผสมด้วยมธุรสพจมานและอ้อยตาลตั้งหลายถุง.. ใช้ได้จริงๆกับสุภาษิต "คำพูดสามารถยกภูเขาได้ทั้งลูก" ภูเขาอันหนักออกจาก..อกแล้วก็สุดแสนสบายแต่ตัวเองเกือบ....เพราะมีอะไรลึกๆ...ข้างในว่า เอ๊!..เราถูกส่งไปตายหรือเปล่านี่ .... ทำไมแม่ทัพและทหารกล้าที่เขาเคยออกรบมาหลายๆ สนามอย่างช่ำชองเชี่ยวชาญจนเป็นที่เลื่องลือจึงไม่หาญกล้าท้ารบกับสนามใหม่และหิน .....หรือ ......แต่ก็ไม่เป็นไรถึงเราจะตายในสนามรบก็ตายอย่างมีเกียรติ์และศักดิ์ศรี..ที่สำคัญเราได้ทำหน้าที่ดีที่สุดก็พอแล้วเพื่อ....เจ้าพ่อมอดินแดงซึ่งอาจจะเป็นการตอบแทนบุญคุณครั้งสุดท้ายต่อสถาบันที่เคยประสิทธิ์ประสาท กศม.ให้ บ๊ายบาย....