บ่นปนกลอน : ก่อนตะวันลับฟ้า

ก่อนตะวัน.......ลับฟ้า



ดวงตะวัน ใกล้ลับ กับเหลี่ยมเขา

ดุจชีวิตเรา....เข้าใกล้ฝั่ง

อนิจาชีวิต....อนิจจัง

ห่วงแต่ยัง...งานมากมี...ที่ยังรอ

อีกไม่นาน ตะวัน ผันลาฟ้า

เราก็คง...ไม่ช้า...แล้วสิหนอ

เวลาแห่ง...ลมหายใจ...คงไม่พอ

ไม่อาจขอ ผ่อนผัน กับวันคืน



มองภาระ มากมี ที่ตรงหน้า

อีกมากมาย หนักหนา ยากจะฝืน

ชีวิตนี้ ไม่จีรัง ไม่ยั่งยืน

จะขัดขืน อย่างไร ไม่ได้เลย

ชีวิตนี้ ที่เหลือ เพื่อหน้าที่

ทุกนาที มีค่า เกินเฉลย

ทำให้ดี ที่สุด ดุจภิเปรย

ผลลงเลย อย่างไร ได้รู้กัน



ห่วงก็แต่ เจ้าตัวน้อย ในวันหน้า

ใครไหนจะ นำพา เจ้าหรือนั่น

ทางชีวิต ยังยาวไกล อีกหลายวัน

หลักสำคัญ จะมีใคร ใส่ใจเตือน

ยังเยาว์วัย ยังไร้ เดียงสานัก

หากไร้หลัก ที่ดีพอ ก็เสมือน

เอาไม้ผุ มาขัดเกลา ทำเสาเรือน

ไม่ถึงเดือน ก็ผุพัง อย่างแน่นอน



นี่กระมัง คือ " บ่วงเวร" ที่เห็นได้

เป็นเวรกรรม ทำไว้ แต่ปางก่อน

เป็นกรรมเก่า ที่มิอาจ จะตัดรอน

มาบั่นทอน ทางธรรม นำวิญาณ์

ตัดอารมณ์ ข่่มอาลัย คงไม่ขาด

จึงเป็นความ อนาถ เสียหนักหนา

เพียรทำใจ เป็นกลาง อย่างเคยมา

แต่ก็ยาก ยิ่งกว่า จะทำใจ



อีกไม่นาน แสงตะวัน จะพลันลับ

แต่พรุ่งนี้ จะหวนกลับ คืนฟ้าใหม่

วอนตะวัน ก่อนผันลา ด้วยอาลัย

ฝากฝันของ ข้าไว้ ก่อนอำลา

ขอให้ช่วย นำทาง สว่างใส

ส่องทางให้ เจ้าตัวน้อย ในวันหน้า

ให้เขาเห็น เส้นทาง สร้างชีวา

รู้ชั่วดี มีคุณค่า สถาพร



คุณมะเดื่อ

ลูกบิดติดรีโมท

๒/๐๒/๕๘


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ณ เส้นขอบฟ้า



ความเห็น (7)

สู้ สู้

เขียนเมื่อ 

หวัดดียามค่ำจ้าา ท่าน ผอ.คนเก่ง ก้ยังหายใจได้อยู่

ไม่ สู้ ก็คงไม่รู้จะทำอะไรอ่ะนะ ขอบคุณ ขอบคุณ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณมะเดื่อ

วัยห้าสิบตอนปลายยายขอสู้

ทุกอนูของจิตไม่คิดถอย

สะสมธรรมนำความดีไม่ให้หลุดลอย

สู้ไม่ถอยไม่อ้อยสร้อยไม่หงอยทรวง

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณมนัสดา วัยห้าสิบตอนปลายแล้วเหรอจ๊ะ

โอ้โฮ ! สวยใสวัยทีนแบบนี้ไม่น่าเชื่อเลยจ้ะ อย่างนี้ก็ต้องสู้ไม่ถอย

อย่างแน่นอน.....ขอบคุณจ้ะ

สวยงามทั้งภาพและบทกลอน ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะพี่ใหญ่ ขอบคุณมากมายเช่นกัน สำหรับกำลังใจจ้ะ

เขียนเมื่อ 

ที่สุดแล้ว...
ก็มีเริ่มต้น
เสมอ และเสมอ ครับ