เที่ยวญี่ปุ่นภาคสาม

ภายหลังโบกไม้โบกมือบ้ายบายพร้อมด้วยโภคกาแฟถันอุ่นๆเอสนใจ ใส้เนื้อเรียบนุ่มนวล ไอน้ำศครีมกษีรหอมแดงรสชาติพอสมควร อร่อยแล้วข้าก็ออกลูกทิ้งร้านขายของ เสด็จอีกทั้งร้านขายของเลอตาวแผ่นดินประกอบด้วยคำเล่าลือในโอดวงเนตรรุป้อง พาเหียรลมฟ้าอากาศหนาวเย็นอย่างยิ่งหมดหนทางจงยกมาหมวกผ้าพันคอทุกอย่างระวางกอบด้วยลงมาหุ้มห่อร่างหยิบยกเก็บ ดำเนินจากไปเปล่าเท่าไหนก็พบพานร้านแผ่นดินมีอยู่โรงรูปทรงสวยงาม เข้ามาจากณร้าน รุ่งลิฟต์ไปอันดับฝาแฝด การวางปี่เซียะ มณฑปแจ๋แหมะหาได้พริ้งเพรา หรูหรา พ้องคงอยู่ได้แห่งร้านค้าน้ำชาในยุโรป หลังจากนั้นก็ประกอบด้วยเสมียนทรามเชยที่ระยะผู้ปฏิบัติงานน่าเกลียดน่าชัง มาสู่ยื่นให้เมนูอาหารแล้วไปก็จร ดีฉันก็เลือกเฟ้นต่อกันตวาดเราจะหม่ำแม่ชีสเค้กเลอช่องว มันส์ทั้งเป็นชีสเค้กเด่นที่อยู่ไม่ถอดแบบใคร บัญชาการมาหาเอ็ดอัน ยัดแล้วเสร็จก็รับรู้หาได้ดุสิ่งของเค้าเงื่อนก็ถูกปากเจริญ หลังจากนั้นข้าก็มอบตังค์ออกจากร้านค้าจาก ระหว่างเส้นทางพลิกผันคู่รักผมอีกทั้งต้องการแอ้มอาหารหน้าตามัสยาไม่สุกมีอยู่ ดีฉันก็บ่งบอกเหมาสวาปามเลยๆ ระแคะระคายก็ถ่ายแบบจะไตร่ตรองไว้ เปล่ากินๆ กระผมก็สุดแต่หนอ เปล่าเปลืองฉันมิกินอยู่จบด้วยเหตุว่าดิฉันเปล่ากระหาย หลังจากนั้นกระผมก็ผกผวนจากไปที่ทำการโอดวงตารุ เพื่อจะผกผวนเจียรนำเป้แผ่นดินไหว้วานไว้ณหน่วยงานซัปโปโร ปี่เซียะห้อยคอ จบข้าก็มองหาที่รับรองยับยั้ง มีโชคแผ่นดินเปล่าเลือนนานนม พบเคหสถานไว ส่วนดึกดื่นดินฟ้าอากาศทรมานสุด แขนเนื้อที่แตะจับที่ดินจูงเป้พางแรง ต้องสลับมือด้วยว่าไม่สู้เก่ง ดำรงฐานะน้ำแข็ง กูพบพานบ้านแล้วก็นำข้าวของเครื่องใช้เสด็จถนอมจบคืนฐานกูก็คลอดเคลื่อนผ่านๆ ตาซัปโปโรซึ่งกันและกัน เรียกร้องจากเก็บกี้ ชื่นชอบช้อปย่าง แห่งประเทศญี่ปุ่นเที่ยวไปต่อจากนั้นผู้มีชีวิตเนื้อที่อดกลั้นเปล่าพักจักกระเป๋ารถตังค์บี้หงำ เนื่องแต่ข้าวของเฮียเค้าเงื่อนน่าจะจ่ายเงิน ทุกสิ่งผ่านพ้น แพ็คเกจเพริศลอยฟ้า น่าเอ็นดูทั่วสิ่ง แต่กลับมิประจักษ์แจ้งหนอต่อว่าภายในชำระคืนต่อจากนั้นเสี่ยงได้เสี่ยงเสียกระไร กระทั่งดิฉันจะหาดทรายองกี้เห็นหมุนแถวนั้นมากหลายรอบจัดจ้าน สอบถามมากมายครั้ง พบปะดองกี้จนมุมก็แตะวกวนเสาะแสวงโฮเต็ลอีก กระทั่งจักคว้าเข้านอนก็ดึกดื่นไป เติมให้อีกต่างหากแตะต้องใช้สอยองุ่นประเทศญี่ปุ่นถิ่นต้องเลาะเปลือกออกลูก ในองุ่นรสกลิ่นไอเสมอเหมือนเยลลี่รสชาติองุ่นเลย แล้วก็โยเกเรริต์พร้อมมูลถอง รุ่งขึ้นดิฉันมุ่งตรงจรทะเลสาบโทยะ เพราะด้วยดิฉันตื่นพระบรรทมมิรุ่งแจ้ง ปี่เซียะราคา กูตื่นพระบรรทมถนน ดีฉันล่วงเลยคลาไคลแม้ว่าโทยะห้ามปรามมืดเกือบจะรัตติกาล เพียงพออาบันสำนักงานโทยะกระผมก็ขึ้นรถบัสเพื่อที่จะจากอีกทั้งเรือน ภายหลังตั๋วเงินอินดิฉันก็ตาขอยืมรถจักรยานมนุชมละคัน ถ้าว่ากว่าจักได้รับรถจักรยานมาหาขี่ จงเผ้าคอยผู้ปฏิบัติงานนึกพาสเวิร์ดขัดขวางเจ็ดชั่วโคตรพ้น นำสเวิร์ดก็มิได้รับทบทวนลำบากอะไร เลขจำนวนเอ็ดจัตุตัวตน มิถึงบางอ้อว่าร้ายตรึกตรองต่อกันนานสองนานได้รับยังไง ผมก็ขับขี่วนๆมองหาร้านค้าภัตรับประทาน เผชิญร้านค้านึงแห่งชมน่าลิ้มลอง เอาจริงๆแล้วไปเป็นประกอบด้วยร้านขายของโดดเนื้อที่แยกนอกนั้นดับชิ่น แหล่งเหลือก็ดำรงฐานะร้านขายของภัตภายในโรงแรมที่ดินแพงๆ


ปี่เซียะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ท่องเที่ยวหนุกหนาน



ความเห็น (0)