โสภณ เปียสนิท
นาย โสภณ เปียสนิท ตึ๋ง เปียสนิท

​วันของพ่อ


คิดถึงพ่อวันที่ไม่มีพ่อ

เคยถือถ่อนำทางกลางวิถี

เผชิญโชคโรคภัยในชีวี

เพื่อลูกนี้เติบใหญ่ได้เป็นคน


พ่อตรากตรำทำไร่ไม่หยุดพัก

งานยิ่งหนักเหงื่อเค็มยิ่งเข้มข้น

ปลูกพืชสวนพืชไร่ใช้เลี้ยงตน

มากพืชผลบนแดนแสนกันดาร


ไร่มะม่วงไร่มันยันไร่อ้อย

แปลงละเล็กแปลงละน้อยคอยไถ่หว่าน

รอฝนฟ้ามาสู่ฤดูกาล

ทิวาวารผ่านราตรีที่ร่วงโรย


หกสิบปีผ่านไปในที่สุด

พ่อจำหยุดพักนอนอ่อนระโหย

เหมือนใบไม้ใบแห้งแรงลมโชย

จักปลิดโปรยปลิวไปใจปลดปลง


เหลือเพียงภาพกราบไหว้ให้คิดถึง

กองเถ้าซึ่งป่นปุยเป็นผุยผง

แทนภาพพ่อต่อไปใจดำรง

จักมั่นคงทรงไว้ในชีวิต


จึงมีพ่อกราบบุญพระคุณพ่อ

ผู้เกิดก่อความรักอันศักดิ์สิทธิ์

ยิ่งกว่าเทพเทวามานิรมิต

ขอบูชิตจิตมั่นกตัญญู


หมายเลขบันทึก: 598249เขียนเมื่อ 9 ธันวาคม 2015 04:16 น. ()แก้ไขเมื่อ 9 ธันวาคม 2015 04:16 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (6)

-สวัสดีครับอาจารย์...

-ตามมาขอบคุณสำหรับบทกวีที่มอบให้กับผมนะครับ..

-ได้นำเอาบทกวีไปบันทึกไว้ ณ ประวัติส่วนตัวแล้ว..

-ขอบคุณครับ..

ไพเราะมากๆ ค่ะ อ่านแล้วซึ่งมากๆ ค่ะ

อ่านแล้วมองเห็นภาพเลยค่ะ


เหลือเพียงภาพกราบไหว้ให้คิดถึง

กองเถ้าซึ่งป่นปุยเป็นผุยผง

แทนภาพพ่อต่อไปใจดำรง

จักมั่นคงทรงไว้ในชีวิต


.... ท่าน อจ.สบายดีนะคะ

สำหรับคุณมะเดื่อแล้ว

วันพ่อ วันแม่ มีทุกวัน

ไม่มีวันหยุุดด้วยจ้าา

สบายดีครับ ดร. ครับ

ขอบคุณที่แวะมาทักทายกันฉันท์คุ้นเคย


คุณมะเดื่อ

ขอบคุณครูมะเดื่อ ที่แวะมาทักทายกันอีกครา

พ่อท่านอยู่ในใจของลูกๆเสมอนะคะ...

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี