​วันของพ่อ

คิดถึงพ่อวันที่ไม่มีพ่อ

เคยถือถ่อนำทางกลางวิถี

เผชิญโชคโรคภัยในชีวี

เพื่อลูกนี้เติบใหญ่ได้เป็นคน


พ่อตรากตรำทำไร่ไม่หยุดพัก

งานยิ่งหนักเหงื่อเค็มยิ่งเข้มข้น

ปลูกพืชสวนพืชไร่ใช้เลี้ยงตน

มากพืชผลบนแดนแสนกันดาร


ไร่มะม่วงไร่มันยันไร่อ้อย

แปลงละเล็กแปลงละน้อยคอยไถ่หว่าน

รอฝนฟ้ามาสู่ฤดูกาล

ทิวาวารผ่านราตรีที่ร่วงโรย


หกสิบปีผ่านไปในที่สุด

พ่อจำหยุดพักนอนอ่อนระโหย

เหมือนใบไม้ใบแห้งแรงลมโชย

จักปลิดโปรยปลิวไปใจปลดปลง


เหลือเพียงภาพกราบไหว้ให้คิดถึง

กองเถ้าซึ่งป่นปุยเป็นผุยผง

แทนภาพพ่อต่อไปใจดำรง

จักมั่นคงทรงไว้ในชีวิต


จึงมีพ่อกราบบุญพระคุณพ่อ

ผู้เกิดก่อความรักอันศักดิ์สิทธิ์

ยิ่งกว่าเทพเทวามานิรมิต

ขอบูชิตจิตมั่นกตัญญู


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รวมรสบทกวี



ความเห็น (6)

-สวัสดีครับอาจารย์...

-ตามมาขอบคุณสำหรับบทกวีที่มอบให้กับผมนะครับ..

-ได้นำเอาบทกวีไปบันทึกไว้ ณ ประวัติส่วนตัวแล้ว..

-ขอบคุณครับ..

เขียนเมื่อ 

ไพเราะมากๆ ค่ะ อ่านแล้วซึ่งมากๆ ค่ะ

อ่านแล้วมองเห็นภาพเลยค่ะ


เหลือเพียงภาพกราบไหว้ให้คิดถึง

กองเถ้าซึ่งป่นปุยเป็นผุยผง

แทนภาพพ่อต่อไปใจดำรง

จักมั่นคงทรงไว้ในชีวิต


.... ท่าน อจ.สบายดีนะคะ

เขียนเมื่อ 

สำหรับคุณมะเดื่อแล้ว

วันพ่อ วันแม่ มีทุกวัน

ไม่มีวันหยุุดด้วยจ้าา

สบายดีครับ ดร. ครับ

ขอบคุณที่แวะมาทักทายกันฉันท์คุ้นเคย


คุณมะเดื่อ

ขอบคุณครูมะเดื่อ ที่แวะมาทักทายกันอีกครา

พ่อท่านอยู่ในใจของลูกๆเสมอนะคะ...