ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้...(ตัวตน)..ที่..ถ้าจะไม่ได้สัมผัส..กับสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่เห็นในภาพนี้..ก็คงจะไม่มีโอกาศได้สัมผัส..กับ..คำว่า.."หมอบกระแต"..เป็นแน่แท้...

อนึ่ง..ความรู้สึกระลึกถึง..คนโบราณ..ที่ใช้ภาษา ที่เรียกว่าภาษา ไทยในยุคหนึ่ง.."ที่ธรรมชาติ..ยังไม่ถูกทำลายลงอย่างกว้างขวาง ...และต่อเนื่อง..ดังทุกวันนี้...

สิ่งที่เห็น..เป็น"ความรู้"..(แจ้ง)..ว่าสิ่งมีชีวิต..นั้น..สุดท้าย..นั้น..จะ..รอดจาก "..ความตาย"..ไปมิได้...แต่..โอกาศ..นั้น..อาจจะมี...คำว่า"รอดตาย"....ขณะที่กำลังดำเนินชีวิต...และอยู่ในลักษณะที่เรียกว่า..หมอบกระแต......

ใครเล่า..จะบอกได้...เมื่อใด...คือ.."ความหลุดพ้น"...