​ สู่อ้อมกอดล้านนากับตำนานความเป็นมา...อำเภอแม่สรวย

สู่อ้อมกอดล้านนากับตำนานความเป็นมา...อำเภอแม่สรวย

อาจารย์ สุภัชชา พันเลิศพาณิชย์

กลิ่นหอมของป่าเหนือ ลอยล่องมาตามสายลม ตามเส้นทางคดเคี้ยวที่สุดของขุนเขา เงาไม้และเมฆหมอก แม่สรวย อำเภอ ที่ตั้งตระหง่านกลางเปลวแดดอุ่นที่อาบทอด้วยแสงตะวันยามเช้าของฤดูหนาวที่แวะมากระทบทักทายแผ่วเบา

พระธาตุสีขาว สว่างกระจ่างต่อสายตาของผู้คน บ้านเรือนมุงหลังคาด้วยตองตึง สลับสังกะสีและกระเบื้องที่เปลี่ยนไปตามเวลายุคสมัย มีของขายตามข้างทางไม่ว่า จะหน่อไม้ ลูกเสาวรส หรือแม้แต่ข้าวโพดต้มที่วางพิงกับเพิงข้างทางให้ผู้คนสัญจรได้แวะทักทายและซื้อติดไม้ติดมือกลับบ้าน ความโดดเด่น ที่มีเสน่ห์เมื่อได้สัมผัสคือ... ความเรียบง่ายในวิถี...

คำว่า แม่สรวย ฟังดูน่ารักและทำให้เกิดคำถามในใจว่า ทำไมน่ะ จึงชื่อแม่สรวยหรือว่าผู้หญิงที่นี่จะสวยกว่าทำตำบลใกล้เคียง หรือมีที่มาที่ไปอย่างไรจึงได้ชื่อว่า แม่สรวย

มีเรื่องเล่าเป็นตำนานต่อกันมาว่าอำเภอแม่สรวยในสมัยโบราณนั้นชื่อเมืองหนองขวางเพราะเหตุที่ว่ามีเรือมาขวางอยู่ไม่ขยับเขยื้อนไปไหนจึงเรียกว่า เมืองหนองขวาง ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นแม่สรวยนั้นไม่รู้ว่าเปลี่ยนชื่อเรียกไปตั้งแต่เมื่อใดคำว่า แม่สรวย ตั้งชื่อตามแม่น้ำแม่สรวยที่ไหลผ่านตัวอำเภอและยังมีตำนานวัดจอมแจ้งที่ตั้งอยู่บนภูเขาอำเภอแม่สรวย ที่ภายในวิหารประดิษฐานพระเจ้าทองทิพย์พระเก่าแก่โบราณที่คู่บ้านคู่เมืองชาวล้านนาที่มีหน้าตักกว้าง ๔๘ นิ้วและสูงถึง๖๖ นิ้ว ตามตำนานพระเจ้าทองทิพย์ได้กล่าวไว้ว่าพระเจ้าทองทิพย์เป็นพระคู่บ้านคู่เมือง ของหลวงพระบาง(ศรีสัตนาคตหุต)เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถดลบันดาลสำหรับผู้อยากมีบุตรให้ไปขอพรจะได้บุตรตามประสงค์

ในสมัยนั้นพระเจ้าเชียงใหม่ยกพระราชธิดาให้พระเจ้าศรีสัตนาคตหุต เจ้าเมืองหลวงพระบางอยู่ด้วยกันแล้วไม่มีโอรสสืบสันติวงศ์ได้อธิษฐานขอพรจากพระพุทธรูปดังกล่าวจึงได้ประสูติพระเจ้าไชยเชษฐามาเป็นโอรส ซึ่งได้เสด็จมาครองเชียงใหม่และได้นำพระเจ้าทองทิพย์มาเมืองเชียงใหม่ด้วย

เมื่อเรือบรรทุกที่บรรจุพระพุทธรูปล่องตามแม่น้ำโขง เข้าสู่แม่น้ำกกและแม่น้ำลาว ผ่านอำเภอแม่สรวย เรือไม่สามารถถ่อคัดเรือ ล่องต่อไปได้ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ตามซึ่งตามตำนานเล่าว่าเนื่องจากเทพยดาที่รักษาพระพุทธรูปรู้ว่าที่เชียงใหม่มีพระพุทธรูปมากมายล้วจึงมีความประสงค์ที่จะให้ประเจ้าทองทิพย์ประดิษฐานที่อำเภอ แม่สรวย จังหวัด เชียงราย

............................................................................................................

ขอบคุณแห่งที่มา...สู่อ้อมแขนแผ่นดินล้านนา โดยพิบูลศักดิ์ พีระพล โครงการวรรณกรรมและสารคดีพ.ศ. ๒๕๒o

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องสั้นกระต่ายใต้เงาจันทร์



ความเห็น (4)

-สวัสดีครับ

-เพียงได้อ่านคำบรรยายก็ทำให้หลงไหล"แม่สรวย"

-เมืองที่ยังไม่เคยไปเยือน

-ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

เคยไปนอนบ้านน้องลี ที่ อ.แม่สรวย ด้วยค่ะ ชอบบรรยากาศขุนเขาสูงใต้หมอกหนามาก ๆ ค่ะ

เจ้าของ อาข่าอาม่าคอฟฟี่ ร้านที่เชียงใหม่

-สวัสดีคะ..ธรรมชาติมักงดงามในรูปแบบที่ไม่ต้องปรุงแต่งคะ...ขอบคุณค่ะที่แวะมาทักทายแต่นั้น..รูปกระต่ายนี่ค่ะ...

สวัสดีค่ะคุณธิรัมภา..สวยและสงบค่ะแต่ปีนี้ไม่ค่อยหนาวเท่าไรคะ..ขอบคุณค่ะที่แวะมาทักทาย