บ่นปนกลอน : ณ ราตรีหนึ่ง

พักสมองด้วยบทกลอน


ณ ราตรีหนึ่ง ...................ยังตึดตรึงตรา

จันทร์กับพฤกษา ...............ยามฟ้ามืดดำ

จันทร์ลอยเด่นฟ้า ............... เมื่อคราคืนค่ำ

งามซึ้งจึงจำ .................... ในยามราตรี

ฟ้ากระจ่างใส ..................... ไร้ซึ่งเมฆี

เรืองรัศมี ..........................แห่งดวงจันทรา

เงาไม้ตะคุ่ม ...................... ของพุ่มพนา

ทาบตัดท้องฟ้า .................. ได้อย่างลงตัว

เสน่ห์ราตรี ...................... ที่ไม่มืดมัว

กับกลอนมั่วมั่ว ................... เพราะ...มึน...มึน....มึน



คุณมะเดื่อ

ลูกบิดติดรีโมท

๖/๑๑/๕๘


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ณ เส้นขอบฟ้า



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

ถึงจะมั่ว แต่ชอบครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะอ่าจารย์ต้น ขอบคุณที่มาให้กำลังใจจ้ะ

แม้จะเป็นกลอนมั่ว ๆ ( จริง ๆ จ้ะ ) ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

เขียนเมื่อ 

ชอบใจตอนท้ายๆ

เพราะว่ามัน มึนๆ 555

เขียนเมื่อ 

หวัดดีน้องขจิต ก็มันมึนจริง ๆ นี่

วันนี้ ก็ปั่น แผน DLIT ทั้งวัน ยิ่งมึนหนักอ่ะนะ

เขียนเมื่อ 

ไปมึนอะไรมา นอนดึกเปล่าคะ

เขียนเมื่อ 

สรุปจะ "ย่น" หรือจะ "บ่น" คะน้องครู