บ่นปนกลอน : ณ ราตรีหนึ่ง


พักสมองด้วยบทกลอน


ณ ราตรีหนึ่ง ...................ยังตึดตรึงตรา

จันทร์กับพฤกษา ...............ยามฟ้ามืดดำ

จันทร์ลอยเด่นฟ้า ............... เมื่อคราคืนค่ำ

งามซึ้งจึงจำ .................... ในยามราตรี

ฟ้ากระจ่างใส ..................... ไร้ซึ่งเมฆี

เรืองรัศมี ..........................แห่งดวงจันทรา

เงาไม้ตะคุ่ม ...................... ของพุ่มพนา

ทาบตัดท้องฟ้า .................. ได้อย่างลงตัว

เสน่ห์ราตรี ...................... ที่ไม่มืดมัว

กับกลอนมั่วมั่ว ................... เพราะ...มึน...มึน....มึน



คุณมะเดื่อ

ลูกบิดติดรีโมท

๖/๑๑/๕๘


หมายเลขบันทึก: 597093เขียนเมื่อ 6 พฤศจิกายน 2015 15:40 น. ()แก้ไขเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2015 04:52 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (6)

สวัสดีจ้ะอ่าจารย์ต้น ขอบคุณที่มาให้กำลังใจจ้ะ

แม้จะเป็นกลอนมั่ว ๆ ( จริง ๆ จ้ะ ) ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

ชอบใจตอนท้ายๆ

เพราะว่ามัน มึนๆ 555

หวัดดีน้องขจิต ก็มันมึนจริง ๆ นี่

วันนี้ ก็ปั่น แผน DLIT ทั้งวัน ยิ่งมึนหนักอ่ะนะ

ไปมึนอะไรมา นอนดึกเปล่าคะ

สรุปจะ "ย่น" หรือจะ "บ่น" คะน้องครู

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี