พ่อครับ...

ได้เวลาที่พ่อจะต้องออกไปวิ่งแล้ว ตอนเช้าอากาศชุ่มฉ่ำด้วยสายฝนโปรยปราย นั่นเป็นข้ออ้างที่มีเหตุผลของพ่อ แต่เย็นนี้ พ่อคงไม่เอาเหตุผลมาอ้างด้วยเพียงแต่ท้องฟ้าที่มืดครึ้มด้วยหมู่เมฆ

แต่ฝนยังไม่ตกนะครับพ่อ ผมพร้อมจออกไปเป็นเพื่อนแล้ว

พ่อครับ...

พ่อบ่นว่าปวดขาซ้ายบริเวณเข่ามาเป็นเดือน พี่ปอบอกอาจเป็นเพราะพ่อลงน้ำหนักข้างเดียวเวลายืนหรือเดิน พ่อบอกว่าอาจเป็นเพราะเดินทำงานมากไป พี่ปอย้ำอีกว่า ก็เพราะพ่อแก่แล้วนั่นเอง

พ่อครับ...

เมื่อไหร่พ่อจะหยุดทำงานหนัก แล้วหันมาดูแลสุขภาพอย่างจริงจังเสียที พรอบอกอีกห้าปีจะขอเออร์ลี่ ผมว่ามันนานเกินไปสำหรับการทำงานที่เต็มไปด้วยการแข่งขัน แข่งกับเวลา แข่งกับหัวโขนที่สวมอยู่ เพียงเพื่อจะได้เงินมารักษาตัวเองในยามแก่ อย่างที่ปราชญ์เขาว่าเป็นแน่แท้

พ่อครับ...

วันนี้ผมพร้อมแล้วที่จะออกไปวิ่งที่สนามเด็กเล่นหน้าหมู่บ้าน ผมจะได้เจอกับเพื่อนๆ จะได้เจอน้องลิลลี่จอมเจรจาพาที จะได้วิ่งไล่หยอกล้อกับน้องพีพี น้องแพนแพนที่เอาแต่วิ่งหนี

พ่อครับ...

ไม่ต้องหาเหตุผลใดๆมาอ้างอีกว่าต้องทำงานเพื่อหาเงินมาซื้ออาหารให้ผมกิน มันเหตุผลเก่าๆเชยๆ ผอยู่ที่นี่ด้วยความสุขที่มีพ่อมีครอบครัวอันอบอุ่นมากกว่าจะอยู่เพียงเห็นแก่อาหารการกินกับอาหารเม็ดเน่าๆพวกนั้น

ผมอยู่บ้านหลังนี้ด้วยความรักความจริงใจ ผมจะไม่มีวันหนีไปไปไหน เพราะเราอยู่กันที่นี่บ้านหลังเดียวกัน

..........