ก้าวแรกสู่กิจกรรมบำบัด

วันนี้เป็นวันแรกของการเรียนในชั้นปีที่2 ตอนแรกก็คิดว่าอาจารย์คงจะแค่แนะนำอะไรนิดๆหน่อยๆ ยังไม่น่าจะเริ่มเข้าเนื้อหากันอย่างจริงจัง แต่พอเริ่มต้นด้วยวิชาแรกวิชาPTOT202ก็ต้องถึงกับอึ้ง อาจารย์ได้ให้เราปฏิบัติจริง เริ่มการเรียนอย่างจริงจังในแบบที่ไม่เคยคิดมาก่อน เริ่มด้วยการใช้เครื่องมือ Mini-Mental State หรือ MMIS (แบบประเมินสมอง) ตอนแรกที่อ่านคืองงมาก จับต้นชนปลายไม่ถูก แต่ก็ได้อาจารย์หลายๆท่านมาช่วยให้คำแนะนำตลอด จนเริ่มที่จะเข้าใจขึ้นมาบ้าง มันคือการที่เราเริ่มจากศูนย์เลย เพราะว่าไม่รู้อะไรมาก่อนเลย ไม่รู้ว่าการสัมภาษณ์แบบนี้เป็นยังไงต้องรู้อะไรบ้าง ถือเป็นการเริ่มต้นด้วยการเรียนรู้จริงๆ วันนี้เป็นการสัมภาษณ์ผู้สูงอายุ อาจารย์ได้ให้จับกลุ่มสามคนโดยมีคนที่เป็น นักกิจกรรมบำบัดหนึ่งคน ผู้มารับบริการหนึ่งคน และผู้สังเกตการณ์ ขนาดฝึกซ้อมกับเพื่อนยังเกร็งเลย นึกไม่ออกเลยว่าถ้าไปพูดจริงๆจะเป็นยังไง แต่ก็คอยมีอาจารย์มาให้คำปรึกษาตลอด และอาจารย์ยังได้สาธิตให้ดูเป็นตัวอย่างอีก มีการคอมเม้นว่าตกไหนบอกพร่องยังขาดอะไร ช่วยให้เข้าใจอะไรได้มากขึ้นจริงๆ เวลาอยู่ข้างนอก จะมีแต่คนถามว่ากิจกรรมบำบัดคืออะไร ทำเกี่ยวกับอะไร ในตอนแรกต้องยอมรับเลยว่าตอบไม่ถูก ไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่พอได้มาค่อยๆเรียนรู้ไปทีละนิด ฟังอาจารย์หลายๆท่านสอนก็ค่อนจะได้คอนเซ็ปเพื่อนำไปเรียบเรียงเป็นคำที่พอจะอธิบายได้แล้ว ทุกครั้งที่อธิบายให้คนอื่นฟังแล้วเขาบอกว่าดีเลยนะอาชีพนี้ จะรู้สึกดีมาก เหมือนกับว่าเรามาถูกทางแล้ว ถึงแม้ตอนนี้จะยังไม่สามารถเขียนอธิบายอะไรได้ลึกซึ้งหรือเป็นทางวิชาการมากนัก แต่ต่อไปจะต้องสามารถอธิบายออกมาได้หยั่งเป็นวิชาการและเข้าใจได้มากกว่านี้แน่นอนค่ะ ขอบคุณที่อ่านบทความของหนูค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เริ่มต้นวันแรกของกิจกรรมบำบัด



ความเห็น (0)