ดินแดนแห่งนี้

for far
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ขอบคุณเรื่องราวดีๆมากมาย ในแดนแดนแห่งนี้

ฉันดีใจที่ได้นำเสนอเรื่องราวดีๆมากมาย ผ่านการพรีเซนต์ในวันจบครอสภาษาอังกฤษ

ทุกคนชมว่าพูดดี อาจจะเพราะว่าเป็นคำพูดที่กลั่นมาจากใจ

ที่แห่งนี้ทำให้ฉันได้เจอมิตรภาพ

ที่แห่งนี้ทำให้ฉันได้ทำสิ่งต่างๆที่ฉันไม่เคยทำ ฉันได้เรียนรู้ชีวิตมากมาย

ขอบคุณเพื่อนสาว คนพิษณุโลกคนที่สอนฉันใช้ชีวิต

ฉันมีโอกาสได้เป็นเด็กเสริฟในร้านอาหาร ได้ทำงานเป็นคนจัดของในTop mart

ได้ลองขายลูกชิ้นปิ้งในวันลอยกระทง สิ่งเหล่านี้ทำให้ฉันเห็นคุณค่าของเงิน

เห็นคุณค่าในทุกๆอาชีพ และไม่เคยดูถูกใครที่ด้อยกว่า

ที่แห่งนี้มีผู้คนมากมายทั้งภาคเหนือ ภาคใต้ ภาคตะวันออก ตะวันตก

ทุกคนใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย และมีรอยยิ้มที่จริงใจ

และอีกหนึ่งเรื่องราวดีๆ ฉันได้เจอเธอคนนั้น..

ฉันได้เห็นพิษณุโลกในอีกหลายๆมุมมองที่ฉันไม่เคยเห็น

ฉันได้ไปในที่หลายๆแห่งที่ฉันไม่เคยได้ไป

ฉันได้เจอเด็กๆที่น่ารักมากมายในโรงเรียนวัดโพธิญาณ

ฉันได้เรียนรู้วิธีการทำขนมเค้กกับคุณป้าใจดีที่สอนโดยไม่คิดตังค์

ฉันได้ทำหลายสิ่งหลายอย่างที่ฉันอยากทำ

แต่ชิวิตคนเราต้องดำเนินต่อไป ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอนาคตฉันจะไปอยู่ ณ ที่ใด

แต่ทุกรอยยิ้ม ทุกเรื่องราวยังทำให้ฉันยิ้มได้เสมอ

ตอนจบการ present ฉันพูดว่า

I believe when you live and travel in Phitsanulok

you feel fall in love anytime and anyway again again same me



</span>


ฟ้าที่ดูช่างกว้างใหญ่ กับโลกที่ดูช่างหมุนไป จะไขว่คว้า

ถนนสายนั้นที่ยาวไกล กับฝันเดิมๆที่เดินไป จะตามหา

หากโลกนี้ไม่มีเรื่องราว ให้จดบันทึกลงในสมุดนั้น

โลกของฉันคงว่างเปล่า ไม่มีเรื่องราวให้จดจำ

เช้าเดิมๆของวันใหม่ ฉันที่เดินก้าวเดินไป ที่แห่งนั้น

ได้พบผู้คนตั้งมากมาย เปลี่ยนโลกใบเดิมที่หมุนไป ไม่เหมือนเดิม

หนึ่งในนั้นฉันได้พบเธอ ที่ตรงนี้มันเป็นดังที่ฝัน

เราเดินไปด้วยกัน ผูกพันกันไม่รู้ตัว

ขอบคุณสวรรค์ ดินแดนแห่งนั้นฉันเจอเธอ

ที่ตรงนี้ ผ่านมาเพื่อพบความทรงจำ

เก็บไว้เอาไว้คิดถึงกัน บันทึกเล่มนี้ของฉันนั้นมีเธอ


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Do you believe in destiny



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

เคยอยู่พิษณุโลก ๑+๑ ปี ยังมองไม่เห็นความงดงามละเอียดอ่อน เท่าหนังสั้นนี้เลย..

ลุ้นอยู่ว่า ชาย-หญิง เขาจะลงเอยกันยังไง

ม.นเรศวร เคยเข้า-ออก หลายครั้ง

ไปนั่งอ่านหนังสือที่ห้องสมุดใหญ่และซื้อหนังสือชั้นล่างหลายเล่มยามว่าง

ไปนั่งอ่านหนังสือห้องสมุดเล็กคณะศึกษาศาสตร์รอเพื่อนเรียน

ไปรับประทานอาหารที่โรงอาหารบ่อยครั้งมาก เพราะอาหารราคาถูก

ไปลุ้นรับปริญญาของน้องชาย(ลูกผู้น้อง)สองครั้ง

...

ยินดีกับความสำเร็จตามเป้าหมายของชีวิตอีกระดับ ที่ได้กำหนดไว้ด้วยนะครับ

เขียนเมื่อ 

^_^ ขอบคุณนะค่ะ พี่หนาน