โรงเรียนบ้านหนองผือ...Best of the Best

ด้วยการใช้..กิจกรรม..โครงการ ที่ง่ายแต่งดงาม ประหยัดแต่ปฏิบัติได้จริง ไม่ทิ้งชุมชนและวิถีแห่งความเป็นไทย..วันนี้..เขตพื้นที่ฯประกาศอย่างเป็นทางการแล้ว..ให้โรงเรียนบ้านหนองผือ..เป็น โรงเรียนขนาดเล็ก ที่มีวิธีปฏิบัติที่เป็นเลิศ..หนึ่งเดียวของเขตพื้นที่..ที่จะได้ไปต่อในระดับภาคและระดับชาติต่อไป...

ย้อนหลังไปประมาณ ๕ - ๖ ปี..มีเรื่องราวที่ไม่ได้บันทึกไว้..แต่ผมจำได้ดี สพฐ.สั่งการให้เขตพื้นที่ ยุบ ควบ รวม โรงเรียนขนาดเล็ก ที่มีเด็กไม่ถึง ๖๐ คน...หนึ่งในจำนวนนั้น..มีโรงเรียนบ้านหนองผือรวมอยู่ด้วย..วันนั้น..เขตเร่งรัดเหลือเกิน ต้องยุบให้ได้ เพื่อรายงานเป็นผลงาน..ว่าทำได้ตามเป้าหมาย..ที่สุด ก็ถามผมเป็นครั้งสุดท้ายว่า..จะยุบ หรือจะไปรวมกับโรงเรียนอื่น (ในบางชั้นเรียน)..

ผมตัดสินใจ..ในท่ามกลางอุปสรรคและอยู่ในสภาพที่ขาดแคลน..แบบหลังพิงฝา ด้วยการทำบันทึกพร้อมรายงานพิเศษ..ให้เขตพื้นที่รับทราบว่า..ผมจะไม่ยุบโรงเรียน ไม่ไปควบรวมกับใคร..จะอยู่ได้อย่างมีคุณภาพ แบบไม่พึ่งพาหรือเบียดเบียนใคร และจะไม่เบียดบังงบประมาณ ไม่ขออะไรเพิ่มเติม..จะพิสูจน์ให้ต้นสังกัดเห็นว่าโรงเรียนขนาดเล็ก..ก็เป็นส่วนหนึ่งของชุมชนหมู่บ้าน..ที่ทรงคุณค่า..

ต่อมา..การเมืองเปลี่ยนแปลง..สพฐ.แทบจะไม่มีผลงานการยุบโรงเรียน ปรับเปลี่ยนไปให้ความสำคัญกับงบประมาณ นวัตกรรม การบริหารจัดการ และ ..DLTV..

ก่อนที่เขาคิดจะยุบ..และหลังจากที่ยุบโรงเรียนไม่ได้..ผมไม่เคยหยุดพัฒนาเลยแม้แต่น้อย ค่อยๆพัฒนาไปตามบริบท บนพื้นฐานปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ตามวิถีทางแห่งความพอประมาณ ใช้เหตุผลในการเรียนรู้และสร้างงาน ตลอดจนสร้างภูมิคุ้มกันให้แก่ตนเองและองค์กร

ความรู้และประสบการณ์ที่ได้จากการแก้ปัญหาและพัฒนาโรงเรียนเป็นลำดับ ทำให้มีแฟ้มสะสมงาน ที่พร้อมจะนำเสนอวิธีปฏิบัติ..(Best Practice) ที่จะทำให้โรงเรียนขนาดเล็ก อยู่ได้แบบไม่สร้างภาระ แต่ต้องอยู่อย่างมีคุณภาพและยั่งยืน บุคลากรทุกคน..จะต้องมีเป้าหมาย จะต้องทำงานแบบไม่รอ ไม่ร้องขอ..เดินหน้าเพื่อการเรียนการสอน..เพื่อลูกค้าคนสำคัญของเรา...นักเรียนและผู้ปกครอง

ผมต้องใช้คุณธรรม..ความอดทน..มิใช่น้อย ในการพัฒนาศักยภาพ เพื่อความอยู่รอด..กาลเวลาผ่านพ้นไป ผลงานแห่งความดี..บังเกิดผลเป็นที่ประจักษ์แล้วอย่างชัดเจน..แต่ผมก็ไม่เคยหลงประเด็น ไม่เคยหลงตัวเอง และไม่เคยหลงใน..ความดี..ที่จะต้องไปกอบโกยอะไร..ก็ยังคงไม่ร้องขออะไรต่อไป ไม่เคยทำให้เขตพื้นที่ต้องหนักใจ ชีวิตก็ยังเหมือนเดิม โรงเรียนก็ยังคงก้าวหน้าต่อไป..ทำความดีเพื่อความดี..คิดแค่นี้ก็มีความสุขแล้ว...

ความดีดังกล่าว..ไม่จำเป็นต้องบอกใคร แต่ผลแห่งความดี ต้องรายงานให้สาธารณะชนทราบ เป็นรายงานการบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็ก โดยใช้..ชยันโต โมเดล..ที่มีหลักการสำคัญ คือ 2 A 1P ที่ประกอบด้วย

- การมีส่วนร่วม...ทำโรงเรียนให้มีคุณค่าน่าสนับสนุน (Appreciative school)

- โอกาสทางการศึกษา ..ทำโรงเรียนให้น่ามาเรียน (Attractive school)

- คุณภาพการศึกษา...ทำนักเรียนให้น่าภาคภูมิใจ (Proud students)

ด้วยการใช้..กิจกรรม..โครงการ ที่ง่ายแต่งดงาม ประหยัดแต่ปฏิบัติได้จริง ไม่ทิ้งชุมชนและวิถีแห่งความเป็นไทย..วันนี้..เขตพื้นที่ฯประกาศอย่างเป็นทางการแล้ว..ให้โรงเรียนบ้านหนองผือ..เป็น โรงเรียนขนาดเล็ก ที่มีวิธีปฏิบัติที่เป็นเลิศ..หนึ่งเดียวของเขตพื้นที่..ที่จะได้ไปต่อในระดับภาคและระดับชาติต่อไป...

เมื่อได้เป็นตัวแทนไปแสดงผลงาน นำกระบวนการบริหารไปถ่ายทอด พร้อมผลงานเชิงประจักษ์ ที่เกิดความรักในงานของผม..ซึ่งผมไม่คาดหวังว่าจะได้อะไรกลับมา..รางวัล..ไม่ใช่เป้าหมายสำคัญ ขอคิดแค่ว่า..เคยทำงานเต็มที่อย่างไร ก็จะทำให้ดีที่สุดเช่นนั้น...การตัดสิน..เป็นเรื่องของคณะกรรมการ ..มาได้ถึงขนาดนี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว.

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๐ กรกฎาคม ๒๕๕๘




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

เมื่อผ่านความยากลำลากที่สุดมาได้แล้ว

อุปสรรคใด ๆ ในวันหน้า ก็เป็นเพียงเศษเสี้ยว

แห่งปัญหาเท่านั้น.....เป็นกำลังใจให้เสมอจ้ะ


ชื่นชมค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

น่าสนใจวิธีปฏิบัติของ ผอ.มากเลยค่ะ โรงเรียนพี่นางฟ้าก็ขนาดเล็กที่เกือบยุบเหมือนกัน จะขออนุญาตนำ

Best Practice บางส่วนของ ผอ. มาลองปฏิบัติบ้างนะคะ

เขียนเมื่อ 

การทำงานลงมือปฏิบัติจริง

ทำให้เราได้เรียนรู้ครับ

ชอบใจการทำงาน