กระเจียวหลงกรุง

...นานแล้วเหมือนจะร้างหยาดฝน

แห้งเหี่ยวระคนร้อนทนทุกข์

เกาะก้อนดินหญ้าแห้งเป็นกระจุก

เคยล้มลุกกลบรากฝากดิน

...จึงแทงช่อชูอวดกิ่งก้าน

ไม่สะท้านดินดานต่างถิ่น

แม้นอยู่เมืองศิวิไลน์ไกลสิ้น

ขอได้กลิ่นไอฝนที่ทนรอ

...ใต้ร่มใบซ่อนดอกแดงงามเด่น

กลัวใครเห็นหรือไรถึงซ่อนช่อ

กระเจียวป่าเจียมตัวกลัวเกินกอ

คล้ายรีรอคนชมรื่นรมย์ใจ.

...................

20 กรกฎาคม 2558