การสร้างห้องภาพด้วยฝีมือเรา

ภาพที่ดิฉันชื่อชอบและยิ้มทุกครั้งที่ได้เห็นมันอาจจะไม่ใช้ภาพที่สวยงามอะไรมากมาย หรือมีราคาแพง อาจเป็นภาพที่ใครมองแล้วอาจจะหัวเราะหรือคิดว่าเป็นเพียงภาพถ่ายธรรมดาแต่สำหรับดิฉันมันคือความทรงจำที่มีคุณค่า

แม้มันจะเป็นภาพเก่า แต่มันทำให้ดิฉันรู้สึกว่าตัวเองมีค่า เคยเป็นครูและความรู้สึกลึก ๆดิฉันก็ยังรู้สึกว่าตัวเองยังเป็นครูเมื่อมองดูภาพนี้

การลงชื่อมาประชุมของผู้ปกครอง

การทำแปลงเกษตรของนักเรียน

พานักเรียนไปแข่งทักษะ

เป็นพี่เลี้ยงเด็กอนุบาล


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เปิดใจไปกับ..นางสาววระชยา แกงเขียว



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ครูในอดีต และ เด็ก ๆ น่ารักมาก ;)...

หมายเลขบันทึก

592548

เขียน

17 Jul 2015 @ 14:42
()

แก้ไข

21 Jul 2015 @ 15:05
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 1, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก