การสร้างห้องภาพด้วยฝีมือเรา

ภาพที่ดิฉันชื่อชอบและยิ้มทุกครั้งที่ได้เห็นมันอาจจะไม่ใช้ภาพที่สวยงามอะไรมากมาย หรือมีราคาแพง อาจเป็นภาพที่ใครมองแล้วอาจจะหัวเราะหรือคิดว่าเป็นเพียงภาพถ่ายธรรมดาแต่สำหรับดิฉันมันคือความทรงจำที่มีคุณค่า

แม้มันจะเป็นภาพเก่า แต่มันทำให้ดิฉันรู้สึกว่าตัวเองมีค่า เคยเป็นครูและความรู้สึกลึก ๆดิฉันก็ยังรู้สึกว่าตัวเองยังเป็นครูเมื่อมองดูภาพนี้

การลงชื่อมาประชุมของผู้ปกครอง

การทำแปลงเกษตรของนักเรียน

พานักเรียนไปแข่งทักษะ

เป็นพี่เลี้ยงเด็กอนุบาล


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เปิดใจไปกับ..นางสาววระชยา แกงเขียว



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ครูในอดีต และ เด็ก ๆ น่ารักมาก ;)...