..... สู้หรือถอย.....


ถ้าอ่อนแอแพ้ตลอดเพราะถอดใจ..........หมดอาลัยไปทั้งชาติมิอาจยืน

.. ฟ้าทะมึนครึนครางอยู่ข้างหน้า

ยากจะหาทางเบี่ยงหรือเลี่ยงก่อน

หากไม่ลัดตัดอ้อมยอมเปียกปอน

คงถึงตอนจุดหมายไม่สายไป


.. จะถอยลับกลับหลังดั่งจะแหยง

ฟ้าฝนแรงพรูพรั่งประดังใส่

ตัวคงเปรอะเลอะรกสกปรกได้

ก็เปลี่ยนใจไม่สู้สู่หนทาง


.. เหมือนก้าวเดินเผชิญหน้าฝ่าอุปสรรค

คงไม่จักเรียบง่ายสบายย่าง

ดุจทางหรูปูกลีบกุหลาบวาง

สิ่งรอบข้างพรางด้วยของสวยจริง


..อยู่ที่ใจใฝ่สู้หรือรู้หลบ

ยามเมื่อพบสบจากลำบากยิ่ง

มุ่งสุดล้าหน้าเดินเผชิญสิ่ง

หากเกรงกริ่งจริงแน่คือแพ้ภัย


.. ถ้าชนะจะพบประสบสุข

ทั้งผลุดลุกผลุดนั่งดั่งไฉน

ถ้าอ่อนแอแพ้ตลอดเพราะถอดใจ

หมดอาลัยไปทั้งชาติมิอาจยืน


.. ครึ้มเมฆฝนบนฟ้าอำลาลับ

นกกากลับบินสู่ดูดาษดื่น

แดดแผดงามอร่ามตาเวหาคืน

ชีวิตตื่นสดใสไร้หมอกมัว


ผู้ประพันธ์ : วันปีย์

คำสำคัญ (Tags): #อุปสรรค#อ่อนแอ
หมายเลขบันทึก: 592430เขียนเมื่อ 15 กรกฎาคม 2015 10:09 น. ()แก้ไขเมื่อ 15 กรกฎาคม 2015 10:11 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

 เพิ่มความเห็น
สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี