..... สู้หรือถอย.....

ถ้าอ่อนแอแพ้ตลอดเพราะถอดใจ..........หมดอาลัยไปทั้งชาติมิอาจยืน

.. ฟ้าทะมึนครึนครางอยู่ข้างหน้า

ยากจะหาทางเบี่ยงหรือเลี่ยงก่อน

หากไม่ลัดตัดอ้อมยอมเปียกปอน

คงถึงตอนจุดหมายไม่สายไป


.. จะถอยลับกลับหลังดั่งจะแหยง

ฟ้าฝนแรงพรูพรั่งประดังใส่

ตัวคงเปรอะเลอะรกสกปรกได้

ก็เปลี่ยนใจไม่สู้สู่หนทาง


.. เหมือนก้าวเดินเผชิญหน้าฝ่าอุปสรรค

คงไม่จักเรียบง่ายสบายย่าง

ดุจทางหรูปูกลีบกุหลาบวาง

สิ่งรอบข้างพรางด้วยของสวยจริง


..อยู่ที่ใจใฝ่สู้หรือรู้หลบ

ยามเมื่อพบสบจากลำบากยิ่ง

มุ่งสุดล้าหน้าเดินเผชิญสิ่ง

หากเกรงกริ่งจริงแน่คือแพ้ภัย


.. ถ้าชนะจะพบประสบสุข

ทั้งผลุดลุกผลุดนั่งดั่งไฉน

ถ้าอ่อนแอแพ้ตลอดเพราะถอดใจ

หมดอาลัยไปทั้งชาติมิอาจยืน


.. ครึ้มเมฆฝนบนฟ้าอำลาลับ

นกกากลับบินสู่ดูดาษดื่น

แดดแผดงามอร่ามตาเวหาคืน

ชีวิตตื่นสดใสไร้หมอกมัว


ผู้ประพันธ์ : วันปีย์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน go to knowledge



ความเห็น (0)