๖๕๖. ผลของการสอนลูกให้เป็นคนดี

ผลของการสอนลูกให้เป็นคนดี

จากครอบครัวของฉัน...ถึงแม้ฉันจะไม่ค่อยได้ใกล้ชิดลูก

แต่หากยามใด...ที่พวกเรา (ครอบครัวเรา) อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน

เราจะพูดคุยกันในสิ่งที่ดีงาม ถูกต้องเสมอ...ไม่กล่าวหา นินทา ป้ายร้าย

ผู้อื่น...ลูกภัครบอกแม่เสมอว่า..."ตั้งแต่ภัครเกิดมา ภัครไม่เคยได้ยินแม่

ว่าใครให้เสียหายเลย...และแม่ก็ไม่เคยนำเรื่องของคนอื่นมาคุยเลย"

มีแต่พูดในสิ่งที่ดี ๆ ให้ลูก ๆ ฟัง...ฉันทำตัวอย่างให้ลูกเห็น เช่น

การพูด การยิ้ม นิสัยร่าเริง ไม่อมทุกข์ วิธีคิด วิเคราะห์ ด้วยเหตุ ด้วยผล

ให้กับครอบครัว ลูก ๆ และทุก ๆ คนในครอบครังได้เห็นเป็นตัวอย่าง...

ฉันพยายามยัดเยียดสิ่งดีงามให้กับลูก ๆ เสมอ เพราะคิดว่า

สักวันหนึ่งสิ่งที่ดีงามต่าง ๆ เหล่านี้ จะซึมซับไปในตัวลูก รวมทั้ง

กิริยามารยาท ความอ่อนน้อมถ่อมตน การมีสัมมาคารวะ การพูดจา

มีครับ มีค่ะ (ซึ่งตอนนี้สังเกตได้จากเจ้าฟ้าคราม...เวลาพูดกับผู้ใหญ่

เช่น ปู่จเร ย่าบุษ พ่อเพรียง แม่อ้อม ลุงภัคร...เจ้าฟ้าฯ จะมีชื่อเรียก

และลงท้ายด้วยคำว่า จ๋า จ๊ะ ค่ะ ขา ทุกครั้ง)...ฉันสอนถึงการมีมารยาท

การอยู่ในสังคมร่วมกับผู้อื่น...การแสดงออกถึงความกล้า ๆ เป็นผู้นำ

ไม่กลัว (แต่ไม่เป็นคนก้าวร้าว)...รู้จักว่า สิ่งใดควร ไม่ควร...นี่คือ

ตัวอย่างที่พ่อจเรและแม่บุษ สอนลูก ๆ หลาน ๆ ให้ซึมซับสิ่งต่าง ๆ

เพราะพวกเราคิดว่า "สักวันหนึ่ง ลูก ๆ หลาน ๆ ต้องเป็นในสิ่งที่พวกฉัน

หวังจะให้เป็น" และก็เป็นจริง...สิ่งดีงามต่าง ๆ อยู่ในตัวของลูก ๆ

การสอนสิ่งดีงามต่าง ๆ เหล่านี้...ดีต่อลูกก็จริง...แต่เมื่อเผชิญโลก

แห่งความเป็นจริง...ลูกพบเจอสิ่งที่ไม่เป็นเหมือนที่ลูกเคยเป็น...

ทำให้ลูกเกิดอาการงง สงสัย แปลกใจว่า "ทำไม? คนอื่น เขาถึงแสดง

กิริยาอาการก้าวร้าว แข็งกระด้าง ไม่มีสัมมาคารวะ ใช้อำนาจ...ฯลฯ

นี่ก็คือ "ข้อเสีย" ของฉันที่ฉันสอนลูกให้เป็นคนดี...แต่ลืมนึกถึง

การแสดงให้เห็นถึงการกระทำที่ไม่ดี...ลูกได้เรียนรู้ชีวิตของลูกด้วยตัวเอง

ซึ่งฉันมีความเชื่อว่า...สักวัน ลูกจะเข้มแข็งและแข็งแกร่งอยู่ในวงวิชาการนี้ได้

แม่บุษก็ขอให้ลูกทำดีต่อไป...อย่าได้ท้อ...เพียงตัวลูกได้แค่เห็น ได้สัมผัส

แต่ลูกจะต้องไม่เป็นไปตามสิ่งที่ลูกเห็น...เราได้แค่เห็นและรู้ว่า...

นี่คือ "โลกแห่งความเป็นจริง"...ที่มีมนุษย์หลายเหล่าอยู่ปะปนกันบนโลกมนุษย์

ได้แค่รับรู้ว่า "มันเป็นเช่นนั้นเอง" สำหรับพฤติกรรมมนุษย์...ยังมีอะไรให้ลูกของ

แม่เห็นอีกมากมาย...เรียนรู้ "ชีวิต" ไปนะคะ...แม่เป็นกำลังใจให้

สักวัน...ลูกจะเข้มแข็งด้วยตัวของลูกเองค่ะ...เพราะแม่เชื่อว่า...

การกระทำดี...สำหรับตัวเรา ๆ ควรทำ ใคร ๆ จะคิดจะว่าอย่างไร...ก็ช่างเขา

แต่สำหรับเรา...หากเราคิดว่าดีต่อตัวเรา ต่อจิตใจของเรา...เราควรทำ

เพราะตัวเขาจะให้เหมือนเราและให้เราไปเหมือนเขานั้นคงไม่ใช่ค่ะ...

...

รักลูกของแม่มากนะคะ

จาก...

"แม่บุษ"

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๒๒ มิถุนายน ๒๕๕๘



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "บุษยมาศ"



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณใบบุญ

เขียนเมื่อ 

ชื่นชมครับ...