+++ ทุกคนล้วนไปสู่อำนาจแห่งความตาย ทุกคนล้วนมีความตายเป็นเบื้องหน้า +++
ผู้ที่กำลังยิ้มแย้มแจ่มใส มีความสุขกับครอบครัว เคี้ยวข้าวอยู่ในปากแท้ ๆ ก็เคยตกอยู่ในมือมฤตยูโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว ผู้เหินฟ้าอยู่บนเครื่องบินใหญ่โตมโหฬารราวกับตึก ก็เคยตกอยู่ในมือมฤตยูโดยไม่คาดคิด ผู้โดยสารเรือเดินสมุทรใหญ่ ก็เคยตกอยู่ในมือมฤตยูพร้อมกันมากมายหลายร้อยชีวิต นักไต่เขา ผู้สามารถ ก็เคยหายสาบสูญในขณะกำลังไต่เขา โดยตกเข้าไปอยู่ในมือมฤตยู
ทั้งหมดนี้ เป็นเครื่องยืนยันสัจจะแห่งพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “ทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ ทั้งคนพาล ทั้งบัณฑิต ล้วนไปสู่อำนาจแห่งความตาย ล้วนมีความตายเป็นเบื้องหน้า”.
(สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช)
เป็นอมตสัจ ที่ประจำโลก ตราบใดที่โลก ยังมีสัตว์โลก (มนุษย์) เกิดอยู่ ย่อมเผชิญกับมฤตยู ... หากไม่จับมือกับมัน เราจะรู้สึกหวาดกลัว ว่าตัวจะสิ้นไปจากโลกทีหวานหอม... หรืออาจกำลงตกอยู่ใกล้ๆความตาย
ก่อนผมกลับมากทม. ผมได้เห็นคนแก่นอนป่วยใกล้สิ้นใจในหมู่บ้าน เลยเข้าไปพูดคุยกับญาติว่า ให้พูดเรื่องการปล่อยวาง (โลก ชีวิต กาย สมบัติ) และการเอาจิตตนให้รอด (จากความทรมานของความเจ็บป่วย) อย่าทุรนทุราย อย่าหนีมัน ดูมัน กำหนดมัน และรักษาอารมณ์จิตให้เป็นกลางๆ
จนเมื่อ ๒-๓ ที่ผ่านมาท่านเสียแล้ว ผมก็ได้แต่สะท้อนว่า ก่อนตายเราจะมาเดินแซงโค้งรักษาจิตใจให้เข้าถึงธรรมและความตายนั้นยากยิ่ง ดังนั้น พระท่านจึงให้เราหัดฝึกจิต มองใจ พิจารณาความตายอันจะมีแก่เราก่อนเวลาจะมาถึงจริงๆ บ่อยๆ ให้คุ้นชินกับมัน
อย่างไรก็ตาม พระพุทธศาสนาสอนรากฐาน การเอาจิตให้รอดจากมฤตยูอยู่เสมอ ผมเห็นวาทกรรมและปฏิกรรม ของพุทธทาสเน้นเรื่องความตาย ก่อนที่ท่านจะมรณกาล สะท้อนให้เห็นว่า ท่านเตรียมตัวตายก่อนตายอย่างสุขุมรอบคอบจริงๆ
กระนั้นก็ตาม ก็ยากที่ใครจะรอดพ้นเงื้อมมือมันไปได้ "จงเข้าถึงตนให้สุดรอบ และเข้าถึงธรรมอย่างสุดแกน แล้วจะพบว่า ความตาย คือเป็นแค่สะพานผ่านไปสู่ภพที่กว้างใหญ่ เหมือนกำลังจะออกจากคุกฉันนั้น"
เป็นกำลังใจให้ครับพี่แจ่มจำรัส
การได้อ่านได้คิดเรื่องนี้บ่อยๆก็น่าจะช่วยกล่อมเกลาจิตใจและความคิดของเราได้นะคะ แต่จำได้ว่าเวลาที่เราต้องเผชิญกับภาวะนั้นจริงๆ ทำใจได้ยากยิ่ง ถ้าหากเป็นตัวเราเองด้วยแล้ว คิดอยู่เหมือนกันนะคะว่าจะตั้งสติกำหนดความคิดตัวเองให้พร้อมที่จะจากไปหรือเปล่า
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ไม่มีใครห้าม ไม่มีใครหยุดยั้งได้
คือสัจธรรมจ้ะ