วันวิสาขบูชา วันที่คนชาวพุทธ ทำมากกว่าการไปวัด

วิสาขบูชา วันสำคัญของคนที่เป็นพุทธ



ความจริงหยุดเขียนบันทึกไปนาน เพราะไม่ค่อยได้มีเวลามากนัก แต่ก็พยายามบอกตัวเองว่าทุกคนมีเวลาเท่ากัน คือวันละ 24 ชั่วโมง ปีละ 365 วัน จึงได้แต่คิดและทบทวนว่าควรจะเขียนต่อไป เพื่อจะได้ร่วมบันทึกไปกับคนอื่นๆร่วมสมัย

ได้มีโอกาสไปเยือนท้องที่ต่างๆทั้งในและนอกประเทศ สิ่งที่พบว่าทุกชาติต่างมีสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ ทั้งที่เป็นรูปธรรมและนามธรรม เป็นวัตถุหรือสิ่งลี้ลับ แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่าให้คนที่อยู่ร่วมกันมีกรอบของสังคมหรือที่เรียกว่าศาสนา เป็นสิ่งยึดเหนี่ยวต่อกัน และอยู่กันอย่างสงบสุข เพื่อจะเชื่อเรื่องบาป บุญ นรก สวรรค์ และโลกนี้ โลกหน้าคล้ายๆกัน

ที่ซึ่งได้ไปเยือนหรือไปพบ โดยเฉพาะเมืองที่เคยนับถือพุทธ หรือ มีพระพุทธเจ้า เป็นศาสดา ต่างก็มีคำสอนที่คล้ายๆกันแต่ดัดแปลงไปตามสภาพของชนชาตินั้น ซึ่งต่างกันไม่มากนัก บ้างก็ทราบหัวใจของศาสนา บ้างก็ทราบกระพี้และบ้างก็ตัดแปลงกับประเพณีอื่นๆ เช่นพราหมณ์ ฮินดู ให้อย่างกลมกลืน

พรุ่งนี้เป็นวันวิสาขบูชา เป็นวันสำคัญของโลก และเป็นวันที่คนนับถือพุทธจะได้รำลึกถึงศาสดา และประกอบกิจ เพื่อค้ำจุนศาสนาด้วยหัวใจของผู้ที่เลื่อมใส และเชื่อว่าศาสนาทุกศาสนาสอนให้คนเป็นคนดี ศาสนาพุทธ ก็สอนถึงการทำดีละเว้นความชั่ว และทำใจให้บริสุทธิ์ และนั่นคือ หัวใจของศาสนาพุทธนั่นเอง การนับถือพุทธไม่ใช่ทำแค่เพียงไปวัด แต่มีสิ่งที่ควรทำอีกมากมาย

จึงอยากให้ทุกคนที่นับถือได้ทำกิจกรรมร่วมกันนอกจากไปวัดฟังธรรมแล้ว เพื่อสืบทอดศาสนาไปสู่อนาคต จงเชื่อมั่นว่าพุทธและศาสนาอื่นๆทุกศาสนามีไว้เพื่อให้คนเป็นคนดี และอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างสงบสุข

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การศึกษาในจังหวัดชายแดนภาคใต้



ความเห็น (0)