เราเกิดมามีร่างกาย เรามีหน้าที่ที่จะต้องดูแลอุปัถัมภ์ อุปัฏฐาก

นอกจากการ "กิน" อาหารที่ดี มีประโยชน์ ไม่มีโทษต่อร่างกาย การ "นอน" หลับพักผ่อนอย่างสนิท โดยไม่มีความกังวลจิต และสิ่งที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งที่จะขาดไม่ได้ก็คือ "การออกกำลังกาย"

การออกกำลังกายมีอยู่หลายวิธี ทั้งเล่นกีฬา ทำโยคะ รำไทเก๊ก แต่คนก็มักอ้างว่า "ไม่มีเวลา" แล้วเวลาทำงานล่ะ เรามีไหม..?

"ถ้าเรามีเวลาทำงาน เราก็มีเวลาออกกำลังกาย"

เราทำเอาการงานของที่เราทำอยู่นี้เป็นการออกกำลังกาย

เสียสละลุกขึ้นเดินบ้าง เสียสละเดินขึ้นบันไดแทนการขึ้นลิฟท์บ้าง เสียสละทำความสะอาดโต๊ะทำงาน ห้องทำงานของตัวเองบ้าง ถ้าให้ดีก็ทำให้เพื่อนร่วมงานหรือหัวหน้าบ้าง เพราะนอกจากจะเป็นการออกกำลังกายที่ดีแล้ว เรายังจะสามารถสร้าง "มิตร" ที่ดีได้อีกด้วย

นับตั้งแต่เช้า การงานของเราที่สามารถออกำลังกายได้ก็คือการเก็บที่อยู่ที่นอน ล้างห้องน้ำ ห้องสุขา กวาดบ้าง ถูบ้าน หั่นผัก ทำกับข้าว ทุกอย่างถ้าเราได้ใช้แรง ขยับแขนขา เขยื้อนร่างกาย ทุกอย่างเราก็สามารถสร้างสุขภาวะที่เนื่องจากออกกำลังกายได้ทั้งนั้น

ถ้าให้ดียิ่งไปกว่านั้น เมื่อเราขยับเขยื้อนร่างกาย ให้เรามีสติอยู่กับกายที่ขยับนั้น เจริญสติสัมปชัญญะในทุก ๆ อิริยาบถ ทำงานกับการออกกำลังกายให้มีความสุข

มีความสุขที่ได้เดิน มีความสุขที่ได้ยืน ลุกออกจากเก้าอี้ทำงานบ้าง เดินไปหยิบเอกสารเองบ้าง ให้ขาได้ก้าวออกไปจากจุดเดิมที่นั่งอยู่เป็นเวลานาน

คนเราถ้ามีการออกกำลังกาย เราก็จะได้รับออกซินเจนมากขึ้น หัวใจก็จะทำงานดีขึ้น สุขภาพก็จะดีขึ้น หัวสมองก็จะดีขึ้น โรคความจำเสื่อม โรคอัลไซเมอร์ก็จะไม่เกิดขึ้นแก่เรา

ตอนเช้า ๆ ตีห้า หกโมง ได้กวาดบ้าน ถูบ้าน เป็นเวลาที่ดี เพราะอากาศดี อากาศบริสุทธิ์

ยิ่งได้ออกมากวาดใบไม้หน้าบ้าน ใช้ไม้กวาดยาว ๆ ให้แขนขาได้ยืดอย่างเต็มที่ เส้นเอ็นต่าง ๆ ที่เคยยึดก็จะค่อย ๆ คลาย

กิน อยู่ หลับ นอน เราต้องใช้ทุก ๆ อิริยาบถด้วยสติ ด้วยปัญญา

เราจะได้นำอัตภาพอันประเสริฐนี้มาสร้างความดี สร้างบารมี และเสียสละ

การมีชีวิตอยู่นานก็เป็นสิ่งที่ดี เพราะเราจะได้ทำความดีเป็นเวลานาน

การมีชีวิตอยู่ยืนยาวนานที่มีประโยชน์นั้น เราต้องรู้จักออกกำลังกายให้เพียงพอ...