บทกวีจำเป็น : กาพย์ฉบัง 16 ท้อได้แต่อย่าถอย (๑๑๐)


บทกวีจำเปํน : กาพย์ฉบัง 16 ท้อได้แต่อย่าถอย

บางห้วงเวลาอาจเหงา..................รู้สึกซึมเซา

มรสุมรุมเร้าใจ

จิตคิดวิตกหวั่นไหว......................เบื่อหน่ายฤทัย

อ่อนแอท้อแท้อาดูร

ผิดหวังรับฟังข้อมูล......................แรงใจสิ้นสูญ

ความฝันเลือนลางร้างลา

มองโลกสดสวยโสภา...................สดชื่นหรรษา

เมตตาปรานีต่อกัน

อ่อนด้อยประสบการณ์นั้น..............ทำจิตโศกศัลย์

พลาดพลั้งต่อเกมชีวา

หวนคิดแก้ไขปัญหา....................เรียนรู้ศึกษา

อุปสรรคชี้แนวทาง

เปิดใจยอมรับรอบข้าง.................วิเคราะห์ความต่าง

แยกแยะผิดชอบชั่วดี

นำมาปรับปรุงวิถี........................เพื่อความพอดี

พึ่งตนอยู่รอดปลอดภัย

(อร วรรณดา 19-04-58)


หมายเลขบันทึก: 589074เขียนเมื่อ 18 เมษายน 2015 23:36 น. ()แก้ไขเมื่อ 18 เมษายน 2015 23:36 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (5)

ขอบคุณค่ะ คุณลุงวอญ่า

ที่ให้กำลังใจค่ะ

ขอบคุณค่ะ อาจารย์นงนาท สนธิสุวรรณ

"ภาษางดงามน่าชื่นชมค่ะ..."

เป็นกำลังใจ...แรงใจมากค่ะ

จะพยายามต่อไปค่ะ.....

ขอบคุณค่ะ คุณยาย

ที่ให้กำลังใจค่ะ

ขอบคุณค่ะ คุณวิราวรรณ

ที่ให้กำลังใจค่ะ

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี