ผมยืมคำว่า "จำนรรจา" มาจากพระสูตรตาม Link นี้ หนอ

http://www.sunyatadham.org/forum/index.php?topic=6...




ตอนที่เริ่มปฏิบัติธรรมใหม่ ๆ นั้น

ได้ยินพ่อแม่ครูอาจารย์ท่านพูดถึงการ "เข้ากรรม"

ด้วยการปฏิบัติบำเพ็ญตนในที่อันสงบเป็นเวลาหลายวัน ไม่ให้หลังติดพื้น (ไม่นอน)

โดยไม่ฉันของขบเคี้ยว (ไม่ฉัน) ไม่คุยกับคนอื่น

และที่สำคัญ "ไม่คุยกับตนเอง" (ยุติ! จำนรรจา) หนอ


ในตอนนั้น อย่างอื่นพอทำควาาเข้าใจได้

แต่ที่ยังลังเลสงสัยอยู่ คือ การยุติ จำนรรจา ไม่คุยกับใคร แม้กระทั่งตนเองนั้น

ทำอย่างไร ทำได้จริงหรือไม่ ? ... แต่ตอนนั้นก็ไม่กล้าถาม ครูบาอาจารย์ท่านผู้ปฏิบัติ หนอ



จนเวลาล่วงเลยมาถึงวันนี้ จึงพอจะเข้าใจถึง คำว่า ยุติจำนรรจา ขึ้นบ้างแล้ว

ถ้าเทียบกับระดับ ฌาน น่าจะเป็น ฌาณ ๒ ที่ละวิตก และวิจาร แล้ว

แต่เป็น ฌาณ ๒ ในการดำเนินชีวิตประจำวัน หนอ