ปลดปล่อยสรรพสัตว์ในใจเรา (นิรมาณกาย สู่ สัมโภคกาย)

ภูฟ้า
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

เป็นธรรมเนียมว่า ในเทศกาลสำคัญนั้น

ผมตั้งใจจะเขียนบันทึกถอดบทเรียนการปฏิบัติธรรมในช่วงเวลานั้น ๆ เอาไว้

ในศุภวาระดิถีขึ้นปีใหม่ไทย ๒๕๕๘ นี้ก็เช่นเคย หนอ

(ภาพนี้ผมทำขึ้นเองประกอบการอรรถาธิบาย อาจยังไม่ถูกต้องครบถ้วนนัก)


พุทธศาสนามีความเชื่อในเรื่องภพภูมิว่า

กายเนื่อเราเป็นมนุษย์นี้ แต่ใจเราสามารถไปได้ทุกภพภูมิ

ยกตัวอย่าง เช่น

ตอนได้ทำบุญ จิตใจก็สบาย ดั่งได้ขึ้นสวรรค์

ตอนมีความโกรธ จิตใจก็รุ่มร้อน ดั่งตกนรก

ตอนมีความโลภ จิตใจลุ่มหลง ดั่งเปรต

ตอนทำสมาธิ จิตใจก็สงบ ดั่งได้ขึ้นสวรรค์ชั้นพรหม เป็นต้น หนอ



จะเห็นว่า จิตใจของเราจะแปรเปลี่ยนไปตามเหตุปัจจัย อารมณ์ เรื่องราวที่เข้ามากระทบ

ก่อให้เกิดความคิดปรุงแต่ง ท่องไปตาม 31 ภพภูมิ

ตอนได้ทำบุญก็เป็นเทวดาตอนทำบาปโลภ โกรธ หลง ก็เป็นดั่งสัตว์เดรัจฉาน เปรด สัตว์นรก


จึงสมมติให้จิตที่แปรเปลี่ยนไปตามความคิดปรุงแต่งทั้งหลาย นี้ชื่อว่า "นิรมาณกาย"



ถ้าพิจารณาให้ละเอียดเข้าไปอีกนิดหนึ่งจะเห็นว่า

การเพียรปฏิบัติธรรมด้วยวิธีการทั้งหลายนั้น

เป็นการปลดปล่อยสรรพสัตว์ ออกจากใจ ให้ใจเราปกติ

ตอนที่ใจปกตินี้ ขอสมมติให้ชื่อว่า "สัมโภคกาย" หนอ



ขั้นหยาบสุด ..

เพียรปลดปล่อยความโกรธออกจากใจ อันเปรียบดั่ง สัตว์นรก

เพียรปลดปล่อยความโลภ อันเปรียบดั่ง สัตว์เปรต ออกจากใจเรา

เพียรปลดปล่อยความหลง อันเปรียบดั่ง สัตว์เดรัจฉาน ออกจากใจเรา หนอ




เสียดาย คำอธิบายเกี่ยวกับ "สัมโภคกาย" ที่ออนไลน์ใน net นั้นมีน้อย

ผมพยายามสืบค้นอยู่กว่า ครึ่งชั่งโมง ก็หานิยามที่ถูกต้องชัดเจนในทางปฏิบัติไม่ได้

เสียดาย เสียดาย ที่องค์ความรู้นี้ขาดหายไป หนอ








บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บนเส้นทางธรรม



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ท่านพุทธทาส..ให้ไว้..อย่างแจ่มแจ้ง..เจ้าค่ะ..(รูปนี้..ก้อปมาไม่ทราบว่า..เป็นรูปของใครในโลก@..วิถีพุทธ...อ้ะะ)