ภาพถ่ายในความทรงจำ

ภาพทุกภาพ.....มีคุณค่า

ภาพทุกภาพ.....มีความหมาย

ภาพทุกภาพ.....มีความทรงจำ

บนโลกนี้มีอะไรให้เรียนรู้อีกมากมาย

แสงสุดท้ายของวัน

ที่แห่งนี้คือที่ที่สูงที่สุดในประเทศไทย ซึ่งก็คือ "ดอยอินทนนท์" นั่นเอง ภาพนี้ถ่ายในขณะที่พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน ท้องฟ้าในตอนนั้นมีหลากหลายสี ซึ่งถูกผสมผสานกันอย่างลงตัว และเป็นแสงสุดท้ายของวันเป็นแสงที่งดงาม


เพราะชีวิตเลือกเกิดไม่ได้

สิ่งมหัศจรรย์ของโลกใบนี้คือ ลมหายใจของชีวิตใหม่ที่ถือกำเนิดขึ้น นี่เป็นลูกแมวที่เพิ่งเกิดมาได้เพียง 1 สัปดาห์ ลูกแมวเหล่านี้ถูกแม่แมวคาบมาไว้ใต้กองฟืนข้างบ้านของฉัน โดยที่ไม่มีใครรู้ วันหนึ่งแม่แมวออกไปหากิน แต่โชคร้ายแม่แมวถูกคนใจร้ายวางยา แม่แมวพยายามเดินมาหาลูกแต่ก็มาไม่ถึง และสิ้นใจลงใกล้ ๆ กับกองฟืน เวลาผ่านไปหลายวันไม่มีใครรู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตอยู่ใต้กองฟืน จนกระทั่ง แมวน้อย 5 ตัว พยายามเดินออกมาข้างนอกและร้องเสียงดังด้วยความหิว โชคดีที่ฉันเดินผ่านแถวนั้นพอดี ฉันจึงอุ้มลูกแมวทั้ง 5 ตัวเข้ามาเลี้ยงในบ้าน และได้ตั้งชื่อว่า ทอฟฟี่ เยลลี่ ปีโป้ คุกกี้ และครีมโอ ฉันพยายามหาวิธีช่วยลูกแมวทั้งหมดโดยไปซื้อนมแพะ และขวดนมมาป้อน บางตัวก็กิน บางตัวก็ไม่กิน แมวน้อยเริ่มผอมโซและตายไปทีละตัว จนเหลือ 2 ตัวสุดท้ายคือ ทอฟฟี่และปีโป้ พ่อฉันทำทุกวิถีทางให้ลูกแมวทั้งสองกินนม แต่ปีโป้ก็ตายไปในเวลาต่อมา เหลือทอฟฟี่ลูกแมวผู้เข้มแข็งตัวสุดท้ายที่มีชีวิตรอดมาจนถึงขณะนี้ ตอนนี้ทอฟฟี่ตัวโตมากแล้ว เป็นแมวตัวเดียวที่ครอบครัวของฉันรักมาก และเลี้ยงดูมาเป็นอย่างดี


สิ่งเล็ก ๆที่เรียกว่า รัก

นี่เป็นภาพนักเรียนตัวน้อยของฉัน เด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านสันคะยอม จังหวัดเชียงใหม่ นักเรียนรุ่นแรกที่ฉันได้สัมผัสในชีวิตของความเป็นครู ฉันได้เรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่างจากพวกเขา มีสิ่งดี ๆ เกิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้มากมาย และฉันจะจดจำตลอดไป


โลกใบใหม่

ภาพนี้เป็นภาพที่ถ่ายจากชั้น 2 ณ หอพักนักศึกษาโครงการผลิตและพัฒนาครูสู่ความเป็นเลิศ คงไม่มีใครคิดว่าชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของพวกเราจะได้มาอยู่ที่แห่งนี้ ที่นี่มีต้นไม้มากมาย มีวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม มีบรรยากาศที่ดี มีนกที่หาดูได้ยากอาศัยอยู่มากมาย และมีขีวิตอยู่ใกล้ชิตกับธรรมชาติมากขนาดนี้ เพราะความบังเอิญทำให้พวกเราได้พบกัน ได้รู้จักกัน ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคน อาจารย์ทุกท่านที่ทำให้แห่งนี้มีเรื่องราวดี ๆ เกิดขึ้นมากมาย


ความหวังของชาวนา

อาชีพชาวนาเป็นอาชีพที่ไม่มีรายได้ที่แน่นอน รายได้ในแต่ละปีจะได้มากหรือน้อยต้องขึ้นอยู่กับสภาพอากาศในปีนั้น ๆ ภาพนี้เป็นภาพน้ำที่กำลังท่วมแปลงข้าวของพ่อ เมื่อสองปีที่แล้ว น้ำท่วมสูงขึ้นเรื่อย ๆ ต้นข้าวที่กำลังเติบโต้จมอยู่ในน้ำเป็นเวลาหลายวัน หลังจากนั้นน้ำก็เริ่มลดลงเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็แห้งไป แต่ก็ได้ทิ้งร่องรอยคราบน้ำตาของชาวนาไว้ให้ มีข้าวเสียหายเป็นจำนวนมาก แต่ก็ยังมีข้าวบางส่วนที่สามารถเจริญเติบโตและให้ผลผลิตได้


ความสุขในการเป็นพี่ค่าย

ภาพนี้ถ่ายเมื่อหลายปีมาแล้ว เป็นการเข้าค่ายวิทยาศาตร์องค์รวม ณ สวนพฤษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ ซึ่งในขณะนั้นฉันเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ฉันได้มีโอกาสเป็นพี่เลี้ยงในการจัดค่ายนี้ น้อง ๆ ได้ออกมาเรียนรู้นอกสถานที่และนำความรู้ที่ได้รับกลับไปทำโครงงานตามที่กลุ่มตนเองสนใจ โดยมีพี่เลี้ยงค่ายทุกคนเป็นผู้ให้คำแนะนำและดูแลน้อง ๆ ในการจัดทำโครงงานอย่างใกล้ชิด การได้ร่วมจัดค่ายนี้ทำให้ฉันได้เรียนรู้และได้ประสบการณ์ต่าง ๆ มากมาย รวมทั้งมิตรภาพในการทำงานระหว่างเพื่อน ครู และน้อง ๆ ทุกคน


ช่วงเวลาแห่งความสุข

เขาว่ากันว่า ความสุข มักจะผ่านไปเร็วเสมอ ที่แห่งนี้ คือ ม่อนแจ่ม อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ ภาพนี้ถ่ายเมื่อปีที่แล้ว ที่นี่มีวิวทิวทัศน์ที่สวยงามมาก แต่การเดินทางค่อนข้างลำบากเพราะทางขึ้นเขาเป็นทางชันและแคบมาก วันนั้นระหว่างทางที่ขึ้นดอยมีสายฝนโปรยตลอดทาง แม้ฝนฟ้าจะไม่ค่อยเป็นใจนักแต่การที่ได้เห็นต้นไม้สีเขียว ชุ่มน้ำ ทำให้ฉันรู้สึกดีและสดชื่น


วัดใจ

การโดดหอ เป็นส่วนหนึ่งในการเข้าค่ายผู้กำกับลูกเสือ S.B.T.C ณ ค่ายลูกเสือเหนือเกล้า อ.สันกำแพง จ.เชียงใหม่ กว่าจะก้าวผ่านการเอาชนะใจตัวเองในครั้งนี้ถือว่ายากพอสมควร เนื่องจากฉันเป็นคนที่กลัวความสูง เมื่อจะต้องกระโดดลงมาก็ต้องทำใจนานพอสมควร มีเพื่อน ๆ ให้กำลังใจอยู่ด้านล่างมากมาย จึงทำให้ฉันกล้าที่จะกระโดดหอในครั้งนี้ ขอบคุณความกล้าของตัวเองและขอบคุณกำลังใจของเพื่อน ๆ ที่ทำให้ฉันสามารถเอาชนะใจตัวเองในครั้งนี้ได้


ของฝากจากอาจารย์

ภาพนี้ถูกถ่ายในห้องเรียนของนักศึกษโครงการผลิตและพัฒนาครูสู่ความมเป็นเลิศ เมื่อตอนที่ฉันอยู่ปี 1 มีอาจารย์ท่านหนึ่งซื้อส้มมาฝากนักศึกษาทุกคน ต้องขอขอบพระคุณอาจารย์เป็นอย่างสูงนะคะที่ยังคิดถึงพวกเราครูเป็นเลิศเสมอ


รียนรู้ธรรมชาติ

ภาพนี้ถูกถ่ายเมื่อสองปีที่แล้ว ระหว่างทางขึ้นหอพักครูเป็นเลิศ มีต้นดอกดาวเรืองที่กำลังเบ่งบานอยู่หลายต้น เป็นสวนหย่อมเล็ก ๆ ที่ทอดยาวลงมา ซึ่งมีความชันพอสมควร มองภาพจากด้านล่างขึ้นไปจะเห็นได้ว่ามีความงดงามเป็นอย่างยิ่ง ดอกไม้กำลังเบ่งบาน เปรียบเหมือนเราที่กำลังเจริญเติบเป็นผู้ใหญ่




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกครูเป็นเลิศ...นางสาวจิราภรณ์ ยาวิชัย



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

ชอบทั้งภาพ ทั้งคำค่ะน้อง

ชื่อลูกแมวน่ารัก น่าหม่ำทุกตัว

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ

nui

เขียนเมื่อ 

คงไม่มีภาพใด ไม่มีความหมาย นะครับ ;)...

เขียนเมื่อ 

ค่ะ ขอบคุณค่ะ

Ongkuleemarn